ปีนี้ทั้งปี ถ้าจำไม่ผิดผมไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตอะไรเลยครับ Beyonce ก็อดดู Bodyslam ก็พลาดเพราะติดงาน
ปีที่แล้วไปดู Keane มาสุดยอดมากๆ ใครไม่ได้ไปดูเสียดายตายเลย
แต่เมื่อวันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม 2550 ผมมีโอกาสได้ไปดู คอนเสิร์ตแล็กๆครับ ชื่อคอนเสิร์ต ”แบ่งรัก” เป็น Charity Concert ครับ
คอนเสิร์ตนี้จัดขึ้นเพื่อช่วยครอบครัวเล็กๆครอบครัวหนึ่ง ซึ่งประกอบไปด้วยคน 4 ชีวิต แต่บังเอิญที่ผู้เป็นแม่ป่วยหนักด้วยโรคมะเร็งลำไส้ ซึ่ง ณ วันที่มีคอนเสิร์ต คุณพ่อผู้นำครอบครัวซึ่งคือ “พี่ต้น” อดีตวง “แมคอินทอช” ได้ออกมาพูดว่า ภรรยาของเค้า “คุณอ้อย” แม้แต่ตอนนอนเฉยๆก็เจ็บไปทั้งตัว ฟังแล้วจี๊ดมาก เพราะผมเข้าใจดี ว่าการต้องดูแลคนป่วยที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ทั้งวันทั้งคืน มันเหนื่อยและทรมานโคตรๆแค่ไหน
แต่เอ๊ะ ทำไมผมมีบัตร 2 ใบ ผมไปกับใครงั้นรึ หุ หุหุ หุหุ ฮิฮิ
ผมไปกับ “อีนี่” ครับ (ไม่ได้อยากไปกับมันเลย แต่มันกึ่งๆบังคับผม ว่าถ้าผมไม่พามันไป มันก็คงอดดูเพราะมันบ้านนอก ไม่เคยขึ้น BTS แล้วก้ไม่รู้ว่า ร.ร. กรุงเทพคริสเตียนอยู่ไหน ต๊าย!!! )
ต้องขอขอบคุณ “คุณมนุษย์เพลง“ ที่เอาข่าวดีๆแบบนี้มาบอก ซึ่งงานนี้โบสถ์ของเค้าเป็นหนึ่งในผู้ร่วมจัดคอนเสิร์ตด้วยครับ
ต้องขอบคุณ “อีนี่” ด้วย ที่นั่งรอผม ตาลอยๆละห้อย บนเก้าอี้ยาว บนสถานีรถไฟฟ้าสุรศักดิ์เกือบๆหนึ่งชั่วโมงเต็ม จนพี่ รปภ. คิดว่าอีนี่กำลังจะกระโดดให้รถ BTS ทับตายคาสถานีชัวร์ๆ แถมยังซื้อมะขามคลุก มะขามสี่รสมาให้ผมด้วยเพราะรู้ว่าผมมีปัญหาขี้ไม่ออก
ผมไปถึง “หอธรรม” ร.ร. กรุงเทพคริสเตียน สถานที่จัดงานตอนคอนเสิร์ตกำลังจะเริ่มพอดี
ไม่มีพิธีรีตรองใดๆทั้งสิ้น “คุณวุธ” จากวง Coupe (ไม่รู้จักล่ะสิ) หยิบกีต้าร์ออกมานั่งกลางเวที แล้วเริ่มเล่นทันที
ผมไม่รู้จักว่าเค้าคือใครมาก่อน ชื่อวงนี้ก้ไม่เคยได้ยิน เค้าเป็นคนที่อ้วนมากๆแต่หล่อนะ (กรี๊ด)
ด้วยความสะเร่อ ผมหันไปคุยกะ “อีนี่” ในขระที่มันกำลังลอยหน้าลอยตามองผู้ชายอื่นอยู่ แล้วบอกมันว่า
“คนนี้แหละ บอย ตรัย ภูมิรัตน์”
“อีนี่” ดันเห็นด้วยกับผมอีก สรุปแล้วคือโง่ทั้งคู่.
วุธเสียงดีมากๆ ผมแทบไม่เชื่อว่าคนไทยมีนักร้องเสียงดีๆแบบนี้ด้วย ทึ่งมากๆ ปลื้มด้วย หล่ออ้วน น่ากอด
จริงๆแล้ว ศิลปินทุกคนที่มาในวันนี้เสียงดีๆระดับเทพทั้งนั้น (ยกเว้น นังโบ triumph kingdom เสียงน่าสะพรึงกลัวมากๆ )
ศิลปินที่ร่วมงานมีดังนี้ พี่หล่น Tea for three (กรี๊ด เสียงดีมาก แต่ไม่หล่อ), คุณก้อย (ชิดชนก บุญเสริมทรัพย์ ใครก็ไม่รู้ แต่เสียงดีประมาณ Mariah), แฟนของคุณก้อย (ชื่อโอ้ด อรรถพงศ์ บุญเสริมทรัพย์ ซึ่งเป็นนักร้องนำวง Street Funk Rollers ไม่หล่ออ่ะ), คุณเบน หรือ เบนจามิน เจมส์ ดูลลี่ วงเกียร์ไนท์ (หล่อโคตรๆ), คุณหนึ่ง (อาจารย์สอนกีตาร์ของเบน อยู่วง area 51 หล่อโคตรๆเช่นกัน), บอย peacemaker (ไม่หล่อแระ แก่ อ้วนลงพุง), พี่ปุ๊อัญชลี และสุดท้ายน้องโบ (ทีเค)
น้องจากนั้นก็จะมีนักดนตรีเจ๋งๆ มีคนชื่อ “ไก่” วิชาญยุทธ์ (ใช่มั๊ยะนะ) ตีกลองเก่งๆ, คนชื่อ “เหวิน” ดีดกีตารืได้ด้วย (ยาวมากๆ หุหุ) ส่วนที่เหลือไม่รู้จักซักคน (ใครอ่ะ)
เนื่องจากคอนเสิร์ตนี้จัดโดยโบสถ์คริสเตียน เพลงที่นำมาร้องในวันนี้คงไม่ใช่แนว “sexy, naughty, bitchie” ของ อมิตา ทาทายัง หรือ “นังแมวยั่วสวาท” ของ หิน เหล็ก ไฟ แต่เป็นเพลงแนว "เพลงพระเจ้า” (modern Gospel หรือ Contemporary Christian music หรือจะเรียกสั้นๆว่า praise หรือ worship ก้ได้)
โดยเนื้อเพลงเหล่านี้จะมีการอิงศาสนาคริสต์ การสรรเสิญ มีการเอ่ยคำว่า “พระเยซู” หรือ “พระองค์” ในเนื้อเพลง หรือมีการเอาคำในพระคัมภีร์มาใส่ลงไปด้วยครับ แต่โดยส่วนใหญ่จะเน้นถึง “ความรัก” ของมนุษย์เรานี่แหละ
โดย ”เพลงพระเจ้า” ที่ผมฟังแล้วน้ำตาจะเล็ดมี 3 เพลงด้วยกัน
เพลงแรก “อัศจรรย์ที่แท้จริง” ร้องโดย คุณก้อย เสียงมารายห์ + คุณโอ้ดสามี (วง Street Funk Rollers)
เพลงที่สอง “พรุ่งนี้” ร้องโดย โบ triumph kingdom
เพลงที่สาม “He knows my name” ร้องโดย เบน เกียร์ไนท์ + หนึ่ง (ไม่รุ้จักมาก่อน แต่หล่อโคตรๆทั้งคู่)
ทั้งสามเพลง เป็นเพลงที่ เนื้อร้องสุดยอดมากๆ ดนตรีก็สุดยอดของโคตรความไพเราะ ทำนองทุกอย่างลงตัวมากๆครับ ถึงนังโบ จะขย้อนเสียงอุบาทว์ๆออกมาจากลำคอห่วยๆแต่เนื่องจากเพลงเพราะมาก ทำให้สิ่งเฮงซวยมันโดนกลบไปจนหมดครับ
เพลงอื่นๆที่ชอบมากๆได้แก่
“คอย” ของพี่วุธหล่ออ้วน วง Coupe,
“ลมหนาว” ของ tea for three,
“รักแท้ในเรา” ของคุณก้อย + พี่โอ้ด,
“หัวใจผูกกัน” บอย พีซเมคเกอร์
“มีเธอ” + “ด้วยความคิดถึง” ของพี่ปุ๊ อัญชลี (กรี๊ด คนทั้งหอธรรมกรี๊ดสะบั้นหั่นแหลก)
จริงมีเพลงอีกมาก เพราะว่าคอนเสิร์ตเริ่ม 1 ทุ่มตรง แต่เลิกประมาณ 4 ทุ่มกว่า
มีการประมูลของจากเหล่าศิลปินด้วยนะครับ
อันแรก แหวนพร้อมจี้ห้อยคอ จาก โจ นูโว มีป้าคนนึงมาประมูลไปได้ราคา 15,000 บาท
อันที่สอง เสื้อของพี่ บอย โกษิยพงษ์ มี 5 ตัวครับ ก็ราคาตัวละตั้งแต่ 1,000 – 7,500 บาท
อันที่สาม กรอบรูปสวยงามของโต๋ ศักดิ์สิทธิ์ พร้อมลายเซ็นต์ + คำอวยพร เขียนว่า “รักพระเจ้ามากๆนะครับ” ป้าคนเดิมประมูลไปได้ในราคา 80,000 บาท (กรี๊ด ไอ้โต๋ นอกจากไม่หล่อ ร้องเพลงก็ไม่เพราะ ทรงผมขัดใจพ่อแม่ ดีดเปียนโนก็ห่วยโคตรๆ ทำไมของๆมัน ประมูลได้เยอะสุดๆวะ ไม่จี๊งๆๆ)
ถึงแม้คอนเสิร์ตไม่ได้ใหญ่โตอะไร จอมอนิเตอร์ก็ธรรมดา เก้าอี้ไม้แบบในโบสถ์นั่งแล้วเมื่อยตูดมากๆ แสงไฟก็ไม่ตระการตา เสียงที่ออกจากลำโพงก็ดีพอใช้ได้ แต่ก็มีสิ่งดีๆที่ได้จากการมางานคอนเสิร์ตวันนี้ครับ คือผมได้เห็น “ความรัก” มากมาย
ผมเห็นคนที่รักในเสียงดนตรีมารวมกัน
ผมเห็นคนที่รักเพื่อนมาเสียเหงื่อ ช่วยงานฟรีๆ
ผมเห็นคนไทยที่รักเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน มาเพื่อช่วยเหลือกัน
ผมเห็นความรักของพระเจ้าที่มีต่อคน และความรักของคนที่มีต่อพระเจ้า
ดีใจครับ ที่ได้ไปในสถานที่ๆมีบรรยากาศอบอุ่นแบบนี้ ฟังเพลงเพราะๆ นักร้องเสียงดีๆ
สิ่งที่ไม่ดี ไม่งามเพียงอย่างเดียวของค่ำคืนนี้คือ “อีนี่” มันนั่งกันท่ามากๆ เล่นนั่งตรงกลางระหว่างผมกับคุณมนุษย์เพลง บังมิดจนผมมองไม่เห็น แถมยังทำตัวแอ๊บแบ๊ว อินโนเซนต์ บ้านนอกเข้ากรุง ถามนู่นถามนี่ กระดี๊กระด๊าออกนอกหน้ามากๆ
ไม่จำเป็นต้องมางานนี้เพื่อแสดง ”ความรัก” นะครับ อยู่ที่ไหนก็ได้ ถ้าจะให้ดีแบ่งปันความรักมาให้ผมก้ได้นะครับ กำลังขาดรักและคนเข้าใจ
ปล. งานเยอะมากๆ ถึงที่สุด เลยหายไปเกือบครึ่งเดือนครับ ตอนนี้กำลังปั่น 3 เอ็นทรี่ซ้อนเป็นไตรภาคครับ เนื้อเรื่องเกี่ยวข้องกันหมด
ปล2. ขอบคุณ คุณแพนด้า (หล่อที่สุด) ที่เขียนการ์ตูนถึงผม คุณเขียนเก่งมากๆเลย แล้วขอบคุณที่ให้ผมละเมิดลิขสิทธิ์เอารูปที่คุณวาดล้อเลียนผมมาใช้เป็นรูป avatar ครับ ปลื้มสุดๆ น่าร้ากกก
ปล3. ขอบคุณ คุณมนุษย์เพลงครับ ถ้าไม่มีคุณสิ่งดีๆในวันนี้คงไม่เกิด
ปล4. คิดถึงคุณเจ้าชายน้อย, คุณหนุ่มชุดดำ, จิ๊กโก๋ปากซอย, แพนด้า ทุกวัน (หุหุ)