Last Night at Ratchaprasong

posted on 21 May 2010 23:25 by tarlomak in Life


(Reader discretion is STRONGLY advised)


เอ็นทรี่แรกๆของผมที่เขียนใน exteen ผมบอกว่าเป็นคนที่เกิดมาแล้วดำเนินตามกรอบทุกอย่าง พ่อแม่สั่งอะไรทำโม๊ดด  ตั้งใจเรียนก็เรียนจริงๆ ไปโรงเรียน – กลับบ้าน ไม่มีแวะสยามแสควร์ พารากอน เหมือนเด็กสมัยปัจจุบัน  อาจจะเป็นเพราะว่าการเดินทางสมัยนี้สะดวกขึ้น กลับบ้านได้ง่าย

 

อย่างไรก็ดี เมื่อโตมาแล้วเริ่มอยากแหกคอก ออกนอกลู่นอกทางบ้าง อะไรบ้าง เช่นตอนใกล้เรียนจบป.ตรี แอบหนีที่บ้านนั่งรถขนส่งไปเที่ยวพัทยากับเพื่อนๆ  จนทุกวันนี้พ่อแม่ก็ไม่รู้เรื่องเพราะไปเช้าเย็นกลับ ไรงี้

 

แต่....เมื่อไม่นานมานี้ ผมไปเที่ยวในที่ๆทุกคนที่ผมรู้จักสั่งห้ามไม่ให้ผมไปมาครับ มันคือไปเที่ยวม๊อบที่แยกราชประสงค์

ถึงจะไม่ใช่เสื้อแดงก็ตามที แต่ด้วยความที่รู้สึกว่ามันจำ เป็น เพราะอยากรู้อะไรหลายๆเรื่อง  อยากเห็นกับตา ว่าห้างราคาเป็นหมื่นล้านเจอยึดแล้วจะเป็นยังไง  อยากเห็นส้วมสาธารณะหน้าโรงแรมหรู ระดับโลก ที่เต็มไปด้วยขี้ลอยตุ๊บป่องๆ จนล้นออกมาพื้นถนน ส่งกลิ่นเหม็นรัญจวรทีเดียว  คนอยู่ยังไง  นอนยังไง กินยังไง มีความสุขมั้ย จ้างมาชุมนุมจริงหรือเปล่า

 

เมื่อสักสองสัปดาห์ก่อนครับ เพื่อนที่เป็นเสื้อแดงโทรมาชวน บอกว่าให้เข้าไปฟังสิ โอเค!!!!  ไปก็ไป

ที่ราชประสงค์ก่อนอื่นเลย ถ้าคุณไม่ใช่สื่อมวลชน ไม่มีปลอกแขนสีเขียว คุณเข้ามาไม่ได้ เว้นแต่คุณมีบัตรนปช. หรือมีเพื่อนที่มีบัตรพาเข้ามาครับ  (แน่นอนเพื่อนผมมีบัตรนปช. และมันรู้สึกภูมิใจกับบัตรนี้มาก)

 

นั่นความรู้สึกแรกที่ผมได้สัมผัสจากเพื่อน คือ “ภูมิใจกับเสื้อแดง” 
ผมจับความรู้สึกได้ว่า เพื่อนผมภูมิใจมากที่ได้มีบัตรนปช.ห้อยคอ แล้วเดินไปรอบๆงาน มันจะเดินยืดๆ ชูคอ ที่ได้พาผมที่ไม่ใช้เสื้อแดง เข้ามาในถิ่นเค้า

rat7

เสื้อฟ้าคือเพื่อนผมเองครับ อิอิ

 

ลืมบอกไปว่า การมาที่ม็อบราชประสงค์  กรุณาแต่งตัวให้ติดเทรนด์นิดนึง  ใส่เสื้อแดงบ้าง โพกหัวบ้าง  และห้ามถ่ายรูปโดยเด็ดขาด  โชคดีเพื่อนผมเตรียมพร้อมเสมอ  มีทั้งผ้าพันคอ และผ้าโพกหัวเอามาให้ผมใส่  ใส่แล้วก็อุ่นๆดีนะ  (แต่ก็ไม่ค่อยเหมาะกับหน้าไสตล์เกาหลีของผมเท่าไร แอร๊ยยส์สสสสส  อาจดูน่าหมั่นไส้แต่ก็จริงนะคร้าบบบบ)

 

เอาล่ะ     ข้างในงานคนเยอะมากครับ  แล้วจากการเดินสำรวจรอบๆ ทำให้ได้รู้อะไรเพิ่มหลายอย่างเลยทีเดียว

 

เพื่อนเปรี้ยวมาก  ลากผมไปนั่งฟังอยู่ในวงเหล่าผู้ชุมนุมเลย ด้วยความบังเอิญผมได้ไปนั่งในแผนกเสื้อแดงที่มาจากพิษณุโลก  ก็เลยตอแหลไปว่าคนบ้านเดียวกัน (ซึ่งจริงๆแล้วคุณพ่อของผมเป็นคนพิษณุโลก)  แค่บอกว่าคนบ้านเดียวกันเท่านั้นเอง  เหล่าป้าๆทุกคนก็เรียกผมว่า “ลูก” ทันที   เริ่มถามว่ากินข้าวหรือยัง หิวมั้ย ประมาณนี้

 

จนมาถึงคำถามนึง ได้ยินแล้วทำให้น้ำส้มสแปลช แทบจะพุ่งออกมาจากจมูกเลยทีเดียว ป้าถามว่า ” แล้วบ้านของลูกอยู่ตรงไหนของพิษณุโลกจ๊ะ”   -*- 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  T-T 


(นึกในใจ กรูจะตอบยังไงดีๆๆๆๆ  ชื่อถนน ตำบล อำเภออะไรก็ไม่รู้)

แต่ด้วยความที่แถและเหวงเป็นประจำเลยบอกว่า “เป็นตึกแถว อยู่หลังวัดพระศรีรัตนมหาธาตุครับ เดินจากที่จอดรถวัดออกไปครับป้า” 

รอดตายไป 1 เปราะครับ

 

 จริงๆก็กลัวว่าถ้าตอบแบบอิดๆออดๆ หรือตอบผิด แล้วป้าจับได้ จะจิกหัวผมลากไปให้การ์ดนปช. ฆ่าหรือเปล่าก็ไม่รู้ T-T


(ฆ่าไม่กลัวเท่าไร  กลัวไม่ข่มขืนด้วย  อิอิ   ล้อเล่งงงง   แต่ก็น่าลองเนอะ  กักขฬะ ห่ามๆ ซาดิสต์  มันน่าจะ ฮึ้ยยส) 

rat2

นี่คือบริเวณที่ผมไปนั่งครับ  ป้าๆทั้งหลายปูเสื่อนั่งกันเล้ย เหมือนมาปิคนิคฟังเพลงที่สวนลุม
ความรู้สึกที่สัมผัสได้จากการมานั่งกับป้าๆชาวพิษณุโลกคือ “ความโอบอ้อมอารี ความเป็นกันเองแบบไทยๆ ยังคงมีอยู่ในผู้ชุมนุม” ครับ

 

หลังจากฟังแกนนำ ผลัดกันออกมาเหวง มาด่านายก ด่ารัฐบาล ร่วมชั่วโมงแล้ว  เลยขอตัวเดินเที่ยวในงาน “Ratchaprasong Night Market” ครับ

rat4

ไม่แปลกนะครับ ที่ม็อบนี้เลือกแยกราชประสงค์แหล่งช้อปปิ้งเมืองกรุงเป็นที่ชุมนุม  เพราะขนาดยึดได้แล้ว ก็ยังจำตั้งเป็น Walking Street เหมือนถนนวัวลาย กับ ถนนราชดำเนินที่เชียงใหม่กันเลยทีเดียว

 

มีซุ้มมากมายให้เลือกสรร จะของกิน ของใช้  เสื้อผ้า  นวดแผนไทย นวดฝ่าเท้า นวดตัว หลัง ไหล่ มีหมดเลย  ขั่วโมงละ 150 บาทแน่ะ

 

แต่ที่ชอบที่สุดคือ   เสื้อลาย “คาถาบูชาเมีย” “คาถาบูชากิ๊ก”

rat9

“เบื่อเมียต้องเล่นกิ๊ก อย่าให้รู้
รักกิ๊ก ต้องยอมกิ๊ก ไม่งั้นกิ๊กจะชิ่งไป
รักกิ๊ก ต้องปันใจ รักเมีย ให้น้อยกว่า
รักกิ๊ก อย่