เมื่อเฉลียงพัง
posted on 09 Oct 2009 22:11 by tarlomak in Life
เป็นเวลา 15 ปีพอดี ที่ผมไม่ได้ดูการแสดงละครเวทีของไทยครับ
ครั้งสุดท้ายดูที่ “โรงละครกรุงเทพ” ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ”M Theatre” แล้ว ซึ่งเป็นโรงละครที่ดีที่สุดของไทยแห่งนึง เวทีหมุนได้ด้วย
เรื่องสุดท้ายที่ผมดูล่าสุดคือ “พินัยกรรมของหญิงวิกลจริต” นำแสดงโดยคุณปู กนกวรรณ ซึ่งเธอแสดงนำคนเดียวจริงๆครับ เพราะละครทั้งเรื่อง มีแต่เธอคนเดียวบนเวที ตั้งแต่ต้นจนจบ
ผมยังไม่แน่ใจว่าเธอท่องบทพูดอันแสนยาวนานทั้งหมดนั้นได้ยังไง แต่ที่แน่ๆคือเธอแสดงได้เก่งมากๆ ดึงคนดีให้หยุดนิ่ง และจดจ้องอยู่ที่เธอแค่คนเดียว
ตอนจบทุกคนมอบ standing ovation ซึ่งเธอก็สมควรได้รับแหละครับ ปล่อยพลังมาซะขนาดนั้น
เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 52 พอดีผมได้ตั๋วฟรีของละครเวทีเรื่อง
“The Legend of เร่ขายฝัน : เฉลียง เดอะ มิวสิคัล”
รอบนี้เป็นรอบสื่อครับ โดยมีทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ทรงเสด็จ ร่วมดูละครด้วย
วินาทีแรกที่คนวิ่งเอาบัตรฟรีมาให้ ผมคิดในใจ “อะไรวะ ไม่เห็นน่าดูเลย” ถึงจะรู้จักเฉลียงมาบ้าง (เพราะเกิดเกือบไม่ทัน อิอิ) แต่ก็ไม่ได้เป็นแฟนตัวยงของวงเฉลียง ร้องไม่ได้สักเพลง -*-
(ภาพบัตร ที่โดนเจาะรูแล้ว -*-)
เรื่องราวของละคร “The Legend of เร่ขายฝัน : เฉลียง เดอะ มิวสิคัล” เป็นเรื่องของเมืองสองเมืองที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง เมืองนึง ชื่อ “ตรรกะนคร” อีกเมืองชื่อ “เมืองเอกเขนก”
ในตรรกะนคร ประชากรทุกคนใช้หลักเหตุผล และกฏในการดำเนินชีวิต
ส่วนเมืองเอกเขนก ทุกคนใช้อารมณ์และความรู้สึกในการตัดสินใจทุกๆอย่าง
แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ ทหารจากเมืองตรรกะนคร ได้บุกเข้ามาเมืองเอกเขนก
จนทำให้ “เฉลียงพัง” และทำให้เกิดเรื่องราวต่างๆมากมาย ทั้งความเศร้า ความมันส์ ความฮาตลกจนขี้แตก และสุดท้ายก็เรื่องความรัก (วี๊ดดด)
ไม่สปอยแล้ว ไปดูเอาเอง บอย AF ล่ำมากๆ
ละครเรื่องนี้แสดง ตั้งแต่วันที่ 2 จนถึง 25 ตุลาคม 2552 ที่ เอ็มเธียเตอร์ (http://www.mtheatrebangkok.com ) ถนนเพชรบุรีตัดใหม่สังเกตุได้ง่ายๆคือมี Starbucks อยู่ข้างหน้า เอ็มเธียเตอร์ อยู่ข้างๆตึกชาญอิสะทาวเวอร์สอง และติดกับโชว์รูมโตโยต้าครับ
บัตรราคา 800, 1000, 1500, 2000, 2500 และ 3500
(ถูกมาก ถ้าเทียบกับละครบรอดเวย์ที่ผมไปดู บัตรถูกสุด 200 ดอลล่าร์ คูณ 42 เข้าไป)
เนื่องจากบัตรฟรีที่ผมได้ คือแถวหลังสุด ตรงประตูทางออกพอดี ผมสามารถบอกเลยได้ว่า ที่นั่งถูกสุด หลังสุดที่ผมไปนั่งนั้น ไม่ได้ขี้เหร่เลย ถึงจะมองหน้ดารานักแสดงอะไรไม่เห็น แต่ระบบเสียงที่นี่ดีมาก กระหึ่มมาก ระบบแสงก็เจ๋งมากๆไม่แพ้คอนเสิร์ตใหญ่ๆเท่าไร
พูดถึงเรื่องการแสดง การร้อง อีกสักนิดครับ
ผมเป็นคนที่ไม่ปลื้มใน AF เลยแม้แต่นิดดียว ไม่เคยส่ง sms โหวดด้วย ผมว่ามันเหมือนปาหี่ชั้นเลว ผมไม่เคยคิดจะดูเลย ไม่ว่าจะแบบยิงสดหรือคอนเสิร์ต ตั้งแต่ที่พัดชาตกรอบใน AF 2 แล้ว คนหน้าตาดีจะชนะเลิศเสมอไป (ยกเว้นปีล่าสุดที่เพิ่งจบไป)
แต่ในละครเรื่องนี้ นัท AF, ต้อล AF, บอย AF สามารถขับร้องออกมาได้ดีมากๆ จนผมตะลึง จนผมคิดว่ามันไม่ใช่การแสดงสด
ทั้งนี้คงต้องขอขอบคุณ คุณขวัยฉัตรและคุณภราดร เพ็งศิริ มั้งครับ ที่เป็นคนดูแลการขับร้องทั้งหมด
เหมี่ยว ปวันรัตน์ ขโมยซีนตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอโผล่ออกมา พี่เก่งมากครับ
ฉากที่ทรงพลังมากๆที่สุดฉากนึงคือ ฉากสุดท้ายขององก์ 1 ฉาก ”อยู่ที่ใคร” ต้อลทำออกมาได้ดีเวอร์มาก
ฉากที่ดูแล้วประทับใจมีหลายฉาก โดยเฉพาะฉากที่ 14 องก์ 2 “พ่อจะสอน เจ้าเอาไหม ให้นับดาว” ดูแล้วอยากวิ่งออกไปผลิตลูกเลยทีเดียว เพื่อจะได้สอนลูกนับดาว
ฉากซึ้งๆ ในช่วงหลังๆมีเยอะมากจนเกือบเลี่ยน แต่ก็ไม่ครับ มีมุขตลกแก้เลี่ยนได้อีก (แต่ลมหายใจ เดอะมิวสิคัลนี่เลี่ยนอ้วกแตกแน่ๆ)
สรุป
1. บอย AF ล่ำมาก
2. เป็นละครที่ดี มีครบทุกอารมณ์ อยากให้ทุกคนไปดูถ้ามีเวลา นี่ถ้ามีโอกาสผมกะว่าจะไปดูอีกรอบ เอาบัตรถูกสุด 800 บาทนี่แหละ ดีที่สุด ไม่ต่างจากบัตรที่อยู่หน้าๆหรอก
3. ฉากสวย เครื่องเสียงเยี่ยม ถึงจะมีนักแสดงนำที่พูดไม่ชัดอยู่มาก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
4. มีบางซีนเหมือนก้อปปี้มาจาก ละครเวทีอภิมหาตลกตลอดกาล ” The Producer” ไม่ว่ากัน ก้อปปี้อกมาได้ tastefully แบบนี้ น่าชื่นชม
ปล.1 มีคนบอกผมว่า เวทีของ M Theatre ดีกว่า ใหญ่กว่า กว้างกว่าที่ รัชดาลัยซะอีก (เขียนถูกหรือเปล่านะ แต่ไม่สนหรอก “กรูไม่แคร์สื่อ” ^O^ )
ปล.2 บอย AF ล่ำมากๆ ขอบอก ขนาดมองที่ระยะ 100 เมตร ยังล่ำเลย
ปล.3 M Theatre ไม่มีที่จอดรถนะจ๊ะ ดังนั้นไม่ควรเอารถไป ถ้าจะจอด จอดได้ที่ตึกชาญอิสระทาวเวอร์ 2 แต่น่ากลัวมาก เดินไกลนิดนึง
ปล.4 มาย้ำ เค้าเพิ่มรอบแสดงจนถึงวันที่ 25 ต.ค. แล้วครับ บัตรราคา 800, 1000, 1500, 2000, 2500 และ 3500
น่าไปดูของล่ำๆ แทนแฟนที่บ้านจัง 
#1 By กัณฐ์ on 2009-10-09 22:48