ถ้าพูดถึงคำว่า ”ชีวิต” นี่มันเอาอะไรแน่นอนไม่ได้จริงๆครับ ไม่ว่าจะชีวิตคนหรือชีวิตสัตว์

ความเป็น กับ ความตาย  โชคดี หรือ โชคร้าย บางครั้งมันเกิดจากโอกาสเพียงแค่เสี้ยววินาที เหมือนแสงไฟที่แว่บเข้ามา

 

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมเดินไปธนาคารใกล้ๆบ้าน กลางทางเจอลูกแมวตัวเล็กๆ  ยืน “เมี๊ยว” อยู่ใต้สะพานลอย 

 

 

 

 

 

 

แมวสีเหมือนในรูปนี้เลย น่ารักมากครับ สีสวยมาก เนื้อตัวสะอาด คือดูก็รู้ว่าเป็นแมวมีเจ้าของ ซึ่งลูกแมวมันอาจจะหนีออกจากบ้านตามกิ๊กออกมา หรือไม่ก็เจอเจ้าของเอามาทิ้งครับ

 

ด้วยความรักสัตว์ เลยทำท่าง้างเท้าเหมือนจะเตะมัน มันก็วิ่งหลบไปอยู่ใกล้ๆ  ขากลับจากธนาคาร แมวตัวเดิมยังอยู่ที่เดิม ครั้งนี้ผมนั่งลงไปลูบหัวมันเล่น แล้วเดินกลับบ้าน

 

ตอนผมเดินเข้าบ้าน พนักงานบอกผมว่า “อ้าว เฮียพาใครมาด้วยแน่ะ”  

ด้วยความตื่นเต้นดีใจนึกว่าเป็นพี่ยามที่แอบส่งสายตาจิกให้ที่ธนาคาร เลยรีบหันไปมอง 

 

กรี๊ดดดด   

 

ไม่มี....   

 

ผู้ชายหาย...  

 

ปรากฏว่าเหลือแต่ ”แมว”  

 

แมวริมถนนตัวนั้นแอบเดินตามผมมาตลอดทางจนถึงบ้าน พอผมหยุดเดินมาก็มาเดินวนๆรอบขา ทำหน้าแอ๊บแบ๊วสุดขีด  เชื่องมากๆ

 

บ้านผมเลี้ยงสัตว์ไม่ได้ เป็นตึกแถว มีเด็กเล็ก มีคนแก่ เป็นทั้งบ้าน บริษัทที่ประกอบไปด้วย 3 ออฟฟิศย่อย กับ 2 โกดัง และติดถนนใหญ่ ซอยบ้านมีรถเข้าออกวันนึงหลายร้อยคัน  ถนนหน้าบ้านมีรถผ่านนับไม่ถ้วนเพราะเป็นเส้นไปสนามบินสุวรรณภูมิ จึงเป็นอันตรายต่อสัตว์ทุกชนิด  ไม่นานมานี้หมาที่บ้านก็เจอรถทับตาย ไส้ทะลักออกมาทีเดียว 

 

 

ถึงผมจะห่วงความปลอดภัยในชีวิตแมวตัวนี้มากแค่ไหน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก  ไม่ว่าผมจะเดินไปที่ไหนมันก็เดินตามไปด้วย ถ้าผมนั่งในออฟฟิศมันจะนอนรออยู่หน้าประตูกระจก ถ้าผมเดินไม่ว่าจะหน้าบ้าน หลังบ้าน ขึ้นมาบนบ้านมันก็ตามมาติดๆ เหมือนจูออน ไม่สิ เหมือนหนี้บัตรเครดิตมากกว่า หุหุ

 

ไอ้แมวตัวนี้มันเดินตามผมอยู่อย่างนี้หลายชั่วโมงทีเดียว ก็พอดีมีลูกค้าคนนึงมาซื้อของที่บ้านผมแล้วเห็นแมวตัวนี้เข้า  อาจจะด้วยเหตุที่ว่าลูกค้าเป็นคนรักสัตว์ หรือแมวตัวนี้สีสวย หรือมันแอ๊บแบ๊วได้ผล  หรือถูกชะตา ชาติที่แล้วเป็นแม่ลูกกัน ลูกค้าคนนี้วิ่งเข้าไปอุ้ม เอาแมวมากอด มาจูบ รักแมวมากปานจะเลียขนให้แมวเลยทีเดียว   หลังจากลูกค้าผมกอดจูบลูบจิ๋มแมวอยู่ไม่นาน ก็พูดกับผมว่า “ขอเอาแมวตัวนี้ไปเลี้ยงได้มั๊ย”

 

ผมโอเคอยู่แล้ว ถ้าแมวอยู่บ้านผม ได้เป็นแมวแผ่นแน่ๆ  ยังไม่พอครับ ลูกค้าขอกล่องกระดาษลูกฟูก หนังสือพิมพ์เก่าๆ แล้วก็รีบวิ่งไปซื้อน้ำเปล่า ซื้อนม ซื้อขัน อาหารแมว ได้ในเวลาอันรวดเร็ว แล้วกลับมาที่บ้านผม อุ้มแมวมันขึ้นรถ แล้วขับออกจากบ้านไป

 

ช่วงเวลาทั้งหมด ตั้งแต่แมวเดินตามผมเข้ามาในบ้านในฐานะแมวจรจัด ซึ่งไม่มีเจ้าของไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครอยากได้  จนมันมีเจ้าของที่ขับรถ AUDI A6 ซึ่งสุดแสนจะรักมัน ขับรถพามันออกไปจากบ้านผม ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง แต่ชีวิตมันพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังตีน ได้รวดเร็วมากๆครับ

 

ผมอดคิดไม่ได้ว่า

- ถ้าแมวตัวนี้ไม่เสี่ยงที่จะเดินตามผมมาล่ะ หรือถ้าผมไม่สะเออะไปเล่นกับมัน

- ถ้าแมวตัวนี้ไม่ทำตัวขี้อ้อน แอ๊บแบ๊ว คิกขุตาใสซื่อ

- ถ้าแมวตัวนี้มีตำหนิ เป็นขี้เรื้อน หรือขาหายไปข้างนึง 

- ถ้าผมเลือกที่จะเดือนไปธนาคารในช่วงบ่าย

 

แล้วผลลัพธ์ที่ได้มันจะเป็นแบบที่ผมเจอวันนี้หรือเปล่า