ผี 10 บาท

posted on 02 Nov 2007 00:44 by tarlomak  in Gibberish

หลายคนไม่เชื่อ ว่าคนหุ่นล่ำๆ หน้าตาดีๆแบบผมกลัวผีมาก
ผมไม่ชอบดูหนังผี  ดูแล้วหลอน เพราะนอนคนเดียว แถมตอนนี้นอนกับอาม่าแล้วยิ่งหลอนเข้าไปใหญ่
บางคืนได้ยินเสียงเบาๆลอยมา  “ก. ก. ก.” (อาม่าพยายามเล่นบท drama เรียกชื่อผมครับ)  แล้วเสียงนั้นก็หายไป
บางคืนนอนอยู่ดีๆ  ผมรู้สึกได้ว่ามีอะไรมาลูบหน้า พยายามจะไม่ลืมตากลัวเจอบอดี้ศพ#19

แต่ด้วยความอยากรู้   พอลืมตาขึ้นมา

“กรี๊ด.....”  ผม เห็นแบบนี้

 

ไม่ใช่ใครครับ  อาม่าผมเอง 
“อา ก. อ่ะ  ชงโอวันติลให้หน่อย หิวจัง แสบท้อง”

โอ้แม่เจ้า ตี 3  แล้วนะ  รู้งี้ข่มตานอนต่อให้ผีลูบหัวดีกว่า   กรี๊ด

ไม่ได้ว่าอาม่าเป็นผีนะครับ แต่อยากบอกอาม่าว่าถ้าอาม่าไปดีแล้ว ไม่ต้องมาแสดงความรักกับหลานคนนี้ โดยการมาเยี่ยม หรือพยายามที่จะมาใบ้หวย บอกเลขเด็ดครับ หนูกลัว 

หรือถ้าจำเป็นจริงๆต้องมา คิดถึงผมมากๆ หรือมีเลขเด็ดที่มั่นใจสุดวิญญาณ  รบกวนอาม่า กรุณามาโหมด grayscale มีขาวกับดำพอ  อย่ามาโหมด RGB หรือ CMYK ที่สีสันสดใส เปล่งปลัง แบบปรับค่า contrast ค่า hue & saturation แล้ว เพราะผมจะกลัวมากๆครับ  อาม่าคมชัดสมจริงยิ่งกว่า โซนี่ Bravia เสียอีก

เอ๊ะ บาปมั๊ยเนี่ย เอาอาม่ามาแซว หุหุ

ต่อ

เป็นเวลามาจะ 30 ปีแล้ว  คนที่บ้านผม “ทุกคน” ต้องเคยเห็นอะไร “แว่บๆ” “วูบๆ” “วับๆ”  “ต่องแต่ง” (อันนี้พ่อผมเองครับ ชอบเดินโชว์มะเขือเผารอบบ้าน)  

ทุกคนที่ไม่ใช่คนในครอบครัว แล้วมาพักที่บ้าน จะเจอของดีเสมอ หรือไม่ก็ต้องฝันเห็นครับ
ที่บ้านผมเจ้าที่แรงมากๆ เจ้าของที่ดินเดิมเป็นอิสลาม ญาติๆเจ้าของที่ ที่ล่วงลับไปแล้วก็ฝังอยู่ในบริเวณบ้านของเค้านั่นเอง ซึ่งอยู่ห่างไปไม่ถึง 100 เมตร  

คนขวัญอ่อนอยู่บ้านผมไม่ได้ครับ แต่คนปัญญาอ่อนอ่ะ อยู่ได้

เพราะจะมีเสียงประหลาด(ไม่ใช่เสียงคราง กระเส่านะ) ที่จะได้ยินประจำคือ
เสียงลากเก้าอี้ 
เสียงคนวิ่ง คนเดินบนชั้นบน(ที่ไม่มีคนอยู่)
เสียงบิดลูกบิดประตูห้องนอนกลางดึก (อันนี้ผมกับพี่สะใภ้เจอบ่อยมาก บิดแรงมากๆ)
เวลาถอยรถเข้าซอง ที่บ้าน จะเจอชายใส่เสื้อขาวกางเกงขาสั้นสีกากีในกระจกกลางรถหรือกระจกข้างรถ ยืนอยู่เสมอ (อันนี้ทุกคนในบ้านเจอมาแล้ว)
ขอย้ำว่า ตอนกลางวันแสกๆก็เห็นได้ครับ ไม่ต้องรอตะวันตกดิน


แต่ผี 10 บาท ตามชื่อเอ็นทรี่วันนี้ เป็นผีซึ่งผมจะกลัวก็กลัวนะ แต่อยากเจอ
เพราะผี 10 บาท ตัวนี้ หล่อล่ำ
งงล่ะสิ หุหุ 

 เรื่องมีอยู่ว่า

พี่ชายผมก็ออกจากงานกลับมาดูแลกิจการที่บ้านก่อนผม 2 ปีครับ ดูแลทุกอย่าง  แม้กระทั่งเรื่องพนักงาน ใครเป็นอะไร ยังไง ยืนฉี่ท่าไหน ขี้หอมมั๊ย จำเป็นต้องรู้หมดครับ

ในที่สุดมีพนักงานคนนึงระดับหัวหน้า มีความสามารถมากๆ เงินเดือนเยอะมากๆ แต่ดันติดยาบ้าครับ ติดหนักจนเงินหมด เงินหมดแล้วไถเมีย  ไถจนหมดก็ขโมยของที่บริษัทไปขาย ทำเชี่ยต่างๆนาๆ ทำงานเสียหายมากครับ สุดท้าย   “พี่ผมไล่มันออก” ตอนนั้นผมเข้ามาทำที่บ้านพอดี

ต่อไปขอเรียกเค้าว่า พี่ ป. (ไม่ใช่ปอนปอนนะ คนนั้นสยองน่ากลัวกว่าผี)

พี่ป. เป็นคนหล่อโคตรๆ  ล่ำด้วย มี 6-pack (กรี๊ดๆ)    อายุมากกว่าผม 5 ปี  นิสัยดี  ตั้งใจทำงาน แล้วเก่งมากๆ  แอบปลื้มเล็กน้อย แต่ดันมีเมียแล้ว  เมียมันผมก็รับมาทำงานที่บริษัทของผม  เอามาขายของ

หลังจากพี่ ป. เจอไล่ออก เค้าไปทำงานกับบริษัทคู่แข่งทันที  ที่บ้านก็เแค้นพอสมควร เพราะแน่นอนว่าคู่แข่งต้องให้เงินเดือนมากกว่า  ส่วนเมียมันก็ออกจากบริษัทผมด้วย แล้วเรียนรามอย่างเดียว พี่ป. อยากให้เมียเรียนจบเร็วๆ

อยู่มาคืนนึง ไม่กี่วันมานี้ ณ เวลา ตี 3 นิดๆ

ผี 10 บาทก็เล่นงานผม  มันไฮเทคมาก โทรเข้ามือถือผมด้วย

“เฮีย ก.  ลงมาหาผมหน่อย มีเรื่องจะคุยด้วย ผมขอร้อง โทรศัพท์จะตัดแล้ว”

มันคือพี่ป. นี่เอง  กรี๊ด ดีใจมาก คนหล่อๆโทรมากลางดึก ต้องมีอะไรดีๆแน่ๆเล๊ย

ผมรีบ ลุกขึ้นมาแต่งหน้า โบ๊ะ มอยสเจอร์ แปรงฟัน ใส่เสื้อและกางเกงที่ถอดง่ายๆลงไปหาครับ มันรออยู่หน้าบ้าน
หน้ามันเชี่ยมากครับ  ไม่ได้หื่นกาม แต่โทรม ผอมมากๆ เหมือนโจร “จอมมารพี” เอ๊ย เหมือนคนมาจากประเทศ  Trinidad & tobaco

ผมรู้ว่ามีเรื่องแน่ๆ คุยยาวชัวร์ ไม่อยากยืนหน้าบ้านมืดๆ เหมือนคุณโส เลยขับรถออกไปที่ McDonalds ใกล้บ้าน เปิด 24 ช.ม.  (ผมชอบมากอะไรที่เปิด 24 ช.ม. เนี่ย foodland ก็ชอบ)

มันบอกว่าบริษัทคู่แข่งแย่มากๆ ผลดำเนินการไม่ดี เงินก็ไม่มีจะจ่าย มันก็ได้กินบ้าง ไม่ได้กินบ้าง เมียมันก็ต้องออกไปทำโรงงานได้วันละ “ร้อยกว่าบาท” แล้วตัวมันก็ต้องไปโรงพยาบาลกินยาเพื่อเลิกยาบ้า  

ตอนนี้มันเลิกยาบ้าได้แล้ว แต่ยังมีผลเสียที่ตามมาคือหลอนนิดๆ เบลอบางเวลา เพราะยาบ้ามันเข้าไปทำลายสมองซะแล้ว  มันบอกว่ามันดีขึนเยอะแล้วนะ (เชี่ย ดีเชี่ยอะไร)

มันบอกอีกว่า  ทั้งตัวมันกับเมีย ตอนนี้มีเหลือแค่ 10 บาท  มันกำลังตัดสินใจอยู่ว่า จะนั่งรถเมล์กลับบ้านแล้วไปฆ่าตัวตายดีกว่า  สุดท้ายแล้วมันยอมโทรตู้สาธารณะมาหาผม มันบอกว่าเสี่ยงดู “ถ้าเฮียไม่รับ ผมก็สิ้นหวังแล้วครับ”

แล้วน้ำใสๆก็ไหลออกมาเป็นทาง เหมือนเพลง

ก่อนหน้านี้มันควักเงินขึ้นรถทัวร์กลับต่างจังหวัดไปหาพ่อ แม่บังเกิดเหล้า  แต่เค้าไม่ยอมรับมันเข้าบ้าน ไม่มีเงินช่วยเหลือ ไม่อยากช่วยด้วย เจอพ่อแม่พี่น้องไล่กลับมาเหมือนหมุเหมือนหมา เหมือนสัตว์ แล้วมันก็ตรงมาหาผมเลย โดยเหลือ “10 บาท”

พี่ ป. พูดอีกว่า “ตอนผมอยู่กับเจ้านายที่โคตรดีอย่างพ่อกับแม่เฮีย ผมดันทำตัวเชี่ยๆ แต่ไอ้ตอนอยู่กับเจ้านายเชี่ยๆ ผมเสือกทำตัวซะดี”

 “ผมสำนึกแล้วครับเฮีย”


“ชีวิตผมมันไม่เหลือใคร ไม่มีอะไรแล้วเฮีย”

ปล่อยโฮ ก๊อกสอง ยาวนานมากๆ (ผมรักษาฟอร์มโดยการ จิ้มเฟรนฟรายไปเรื่อยๆ กลัวโฮตาม)

สรุปที่คุยกันคือ พี่ป. จะขอมาทำงานด้วย แล้วจะเอาเมียมาทำงานกับผมเหมือนเดิม

จากประวัติศาสตร์คนทั้งตระกูลของผม เหมือนเจอสาปนิดๆ คือทำบุญอะไรไม่ขึ้น  ถ้าช่วยใครแล้ว คนๆนั้นจะย้อนกลับมาทำให้เราเสียหาย เสียใจ เสียเงิน ทำให้เจ็บ ช้ำ บัดซบเสมอ 

ผมรู้ถึงคำสาปฟาโรห์อันนี้ดี ผมคิดนานมาก ประมาณ 30 นาที  สุดท้ายก็ตกลงครับ 

ผมเป็นคนใจอ่อน คนใจอ่อนมักเจอโกง เจอหลอก เจอเอาเปรียบ ก่อนจะได้รับความเห็นใจ ความช่วยเหลือจากคนอื่น   ผมถามคนหลายคนแล้วนะ รวมทั้งเพื่อนสนิท  ว่าผมทำถูกมั๊ย มึงคิดยังไง  ส่วนใหญ่พวกเค้าก็จะบอกว่า “มึงอ่ะ ใจอ่อนเกิน”  “มึงอ่ะ ระวังไว้ มันต้องทำมึงเสียหายอีกแน่นอน” “มึงอ่ะ โง่ เจอเค้าหลอก”

ทุกคนพูดถูก ผมโง่นะ ถึงจะเรียนสูงก็เถอะ ผมมองคนไม่ออก ไม่ค่อยทันเกมชีวิต แต่อะไรที่พลาดแล้วจะจำไว้เป็ยบทเรียนเสมอ

แต่ผมเชื่อในเรื่อง  “second chance” ผมว่าคนเราเวลาล้มแล้วอย่าข้ามหรือกระทืบซ้ำ  ผมเองชีวิตก็ทำเรื่องพลาดๆไว้เยอะมาก  มันย้อนเวลาไม่ได้นี่ ต้องลุกขึ้นมาเดินใหม่เท่านั้น โลกมันจะโหดร้ายมากๆถ้าเรา “ไม่มีโอกาส” แม้แต่จะกลับตัวกลับใจเริ่มชีวิตใหม่ 

อีกเรื่องคือผมทำใจไม่ได้ ผมไม่รู้หรอกว่ามันคิดจะฆ่าตัวตายจริง หรือมันกำลังร้องไห้แสดงละครให้ผมดูอยู่ แต่ผม ณ ขณะนั้น ไม่สามารถ “ปฏิเสธ” มันได้ครับ  เพราะถ้ามันตายจริง ผมคงไม่ให้อภัยตัวเองทั้งชีวิตแน่ๆ ผมยอมเจ็บใจที่รับมันเข้ามาแล้วทำเรื่องเชี่ยๆ ดีกว่าปล่อยให้มันออกไปใช้ชีวิตบัดซบต่อไป

ผมเดินไปกดเงินให้มันอีกหลายพัน ให้มันไปหาห้องอยู่ใหม่ รู้ว่าต้องมีเงินมัดจำล่วงหน้าค่าห้อง  โดยผมให้มันต้องเริ่มทำงานวันที่ 2 พ.ย. นี้ครับ

ซึ่งก็คือวันนี้นี่เอง

นี่แหละเรื่อง ”ผี 10 บาท” ที่หลอกหลอนผมทั้งคืนจนมาถึงตอนนี้ด้วย  ผมคุยกับพี่ ป. ตั้งแต่ ตี 3 ยัน 7 โมงเช้าครับ แล้วก็กลับมาทำงานต่อเลย ไม่ได้นอน (อีกแล้ว)

จบ

คำถามท้ายบท
1. ผมผิดตรงไหน ที่ไปช่วยมัน กดเงินให้ด้วย แล้วถ้ามันไม่มาทำงานล่ะ
2. ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังไง

ปล. เพิ่มอีกนิด อีกสาเหตุนึงที่รับมันกลับมาทำงานใหม่และช่วยมันเพราะว่า ฝีมือมันเก่งมากๆ หาตัวจับยาก ธุรกิจที่ผมทำมันต้องพึ่งคนมีฝีมือเท่านั้น ลูกค้าไม่มี loyalty แม้แต่น้อย จะว่าไปเหมือนการลงทุนเล็กๆ โดยหวังว่าเงินที่ได้จากการเอามันมาทำงานจะมากกว่าเงินที่ผมให้มันหลายพันเท่า อิอิ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

จริงๆ แล้วคุณ ก. ไม่มีทางเลือกนะครับ ดูเหมือนจะเลือกได้ ว่าจะให้ไม่ให้ แต่จริงๆ แล้วเป็นตัวเลือกลวงครับ

เพราะการที่เราเป็นคนดี ทำให้เราไม่สามารถเลือกทางเลือกอีกทางได้อยู่แล้วครับ

เพราะฉะนั้น เปล่าประโยชน์ ที่จะมัวไปคิดว่า เลือกถูกหรือเปล่า

ตอนนี้คงได้แต่เฝ้ารอคอย

ถ้าเขารับโอกาสจริงๆ เราก็ได้ทำสิ่งยิ่งใหญ่หนึ่งสิ่ง
ถ้าเขาหลอกลวง เราก็ได้พยายามทำสิ่งยิ่งใหญ่หนึ่งสิ่ง


ไม่มีอะไรเสียหายครับ ถ้าเงินที่ให้ไปไม่ได้ทำให้คุณ ก. เดือดร้อนมาก

#51 By PastelSalad on 2007-11-05 14:08

แอบไปบล็อกผมเพิ่มเรตติ้งให้ขอบคุณมากครับ
...
...
...
แล้วเมื่อไหร่จะอัพซะที รออยู่ แต่ไม่ต้องรีบนะครับถ้าไม่ว่าง เอาเวลาไปพักผ่อนบ้าง สุขภาพร่างกายสำคัญกว่าอัพบล็อกครับ
...
...
...
(จริงๆแล้วพยายามตัดคู่แข่งออกอ่ะครับ เหอเหอ)

#52 By -Press F5- on 2007-11-05 21:17

น้องนอนไม่หลับ 3 เดือน แต่มาหลับตอนกลางวันเอาน่ะค่ะ พอดีเป็นช่วงปิดเทอม ตอนกำลังจะขึ้นปี 1 (ป.ตรี) อาจารย์ที่สอนเขียนแบบตอน ม.2 ท่านหัวใจวายเสียชีวิตอ่ะค่ะ แล้วก็ถือเป็นเพื่อนแม่ด้วย เพราะแม่ก็เป็นครูที่ ร.ร. และ อาจารย์ท่านนี้ท่านบอกว่าน้องเขียนแบบได้ดีมาก น้องน่าจะเรียนสถาปัตย์ แต่แล้วน้องก็ไม่ได้สนใจวิชานี้ต่ออ่ะค่ะ ก็เลยรู้สึกกลัวท่านขึ้นมา

จริง ๆ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ น้องกลัวไปเอง ซึ่งที่บ้านไม่มีใครทราบเลยว่าน้องนอนไม่หลับตลอด 3 เดือนที่ปิดเทอม (มาเล่าทีหลัง เขายังงง) แต่พอเปิดเทอมเรียนเหนื่อยมาก ปรับตัวไม่ค่อยได้ เลยนอนหลับแล้ว จริง ๆ เหนื่อยสลบเลยหลับ

เวลามีคนรู้จักเสียชีวิต น้องจะกลัวไปอ่ะค่ะ ไม่รู้ทำไม สิ่งที่พอทำได้คือระลึกและให้เขาหมดห่วง แต่น้องกลัวไม่หายจริง ๆ ค่ะ ก็คงเหมือนทุกท่านที่กลัวนั่นแหละ ไม่มีเหตุผลจริง ๆ ว่าทำไมต้องกลัว
...

มาส่งยิ้มค่ะ

big smile open-mounthed smile confused smile surprised smile ...

#54 By กะจิ๋วหลิว on 2007-11-06 12:50

มา tag ถึงที่ครับ
รับ tag ด้วยน้ะ

/me ครั้งก่อนก็เบี้ยว
รับ tag ด้วยนะคะ
big smile big smile

#56 By |:| ShaKo |:| on 2007-11-07 11:48

^
^
แย่แล้วๆ
tag ทีเดียว 2 คน
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

#57 By |:| ShaKo |:| on 2007-11-07 11:48

คนกลัวผีมักเจอผีจริงๆ เนอะ


แต่ผี 10 บาทของคุณนี่
เป็นผม ผมก็คงรับหล่ะ
แต่คราวนี้ คงต้องระมัดระวังดูแล ให้มากกว่าเก่า
ถือเป็นการให้โอกาสคน ที่กลับตัวได้ก็แล้วกันนะครับ big smile

#58 By ~ M@shiiro ~ on 2007-11-07 14:19

ปอน :
ผมชอบของใหญ่ๆเช่นปืน แล้วทำไมครับ หรือว่าปอนก็ใหญ่

pastelSalad :
คุณพูดถูกครับ ผมแทบจะเลือกไม่ได้เลย
ขอบคุณที่บอกว่าสิ่งที่ผมทำนั้นยิ่งใหญ่

คุณพีหัวเหม่ง :
อู้ครับ เนี่ยอู้งานมาตอบเม้นท์ พ่อรู้ด่าตายเลย

น้องฟ้า :
เวลามีคนรู้จักเสียชีวิต ผมก็หลัวนะครับ กลัวเค้ามาทักทาย มาบ๊ายบาย มาขออโหสิ บรื๋อสส์

กะจิ๋วหลิว :
i love u

Shako :
คุณครูสุดสวยมา tag ถึงที่เลย ต้องทำแล้วสิเนี่ย อู้ไม่ได้แย้ว

mashiro :
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมเองก็หวังให้เค้ากลับตัวได้จริงๆเสียที

#59 By มนุษย์กล่อง on 2007-11-07 16:17

รูปร่างปอนใหญ่หรือเรียกง่ายๆ ก็คือปอนอ้วนไงครับเฮีย... หรือว่าเฮียชอบคนอวบระยะสุดท้ายแบบนี้question

#60 By ปอนปอน on 2007-11-08 21:18

ผมว่าทำแบบนี้ก็ดีแล้วล่ะครับ
เป็นผมก็คงทำอย่างที่พี่ทำ
แต่ห้ามติดยาบ้าอีก ไม่งั้นถือว่าทำอะไรไม่ตั้งใจ
ตัวเองยังไม่รัก แล้วจะดูแลงานให้คนอื่นได้ยังไง
เค้าเองก็ต้องทำอะไรเพื่อพิสูจน์ตัวเองบ้าง

ให้โอกาสซักครั้ง ถ้ายังทำตัวไม่ดีอีกก็ไม่สมควรช่วยแล้วล่ะครับ อัดได้เต็มๆไม่ต้องยั้ง
เหมือนอย่างที่พี่เคยเขียนเอาไว้ ถ้าเรามองคนในแง่ร้ายหมด
โลกนี้ก็จะไม่เหลือคนดีเลยซักคนเดียว (จำได้ประมาณนี้)

#61 By Life Goes On on 2007-11-08 23:04

สนุกมาก

#62 By ส้ม (118.175.60.7) on 2008-08-30 10:40