มนุษย์กล่อง 's blog

เสียวนะเนี่ย จ่าหัวเรื่องเอ็นทรี่แบบนี้ คมช. จะตามเก็บหรือเปล่ายังไม่รู้เลยครับ 5555

ผมมีความคิดแบบนี้มานานมากๆเป็นสิบปีแล้วครับ ความคิดที่ว่า ประชาธิปไตย ไม่เวิร์ค

สาเหตุหลักน่าจะมาจากครอบครัวของผมเองครับ ซึ่งมีพ่อเป็นใหญ่ ตัดสินใจทุกอย่าง ไม่ถามความเห็นคนในบ้าน คิดตลอดว่าผู้นำครอบครัวต้องแกร่ง แข็ง มั่นใจไม่หวั่นแม้วันมามาก ไม่โลเล แล้วความคิดของตนต้องถูกเสมอ

ผมไม่ชอบนิสัยเผด็จการแบบนี้ของพ่อผมเท่าไร แต่แปลกครับยิ่งไม่ชอบยิ่งเป็นเหมือนกัน มันเป็นเรื่อง Father figure แท้ๆอย่างเดียวเลยครับ

เหมือนลูกพี่ลูกน้องผมคนนึง พ่อเป็นตำรวจ วิ่งเล่นไล่จับแต่เด็กผู้หญิงตั้งแต่ หลังแต่งงาน จนมีลูก จนตอนนี้อายุ 60 แล้วก็ยังทำอยู่ครับ น้องชายของผมคนนี้ก็เกลียดนิสัยของพ่อเค้าครับ ตอนเด็กๆรักแม่มาก สงสารแม่ที่พ่อไปมีเมียน้อย แต่พอโตมาเป็นยิ่งกว่าพ่อเค้าอีกครับ มันใช้เวลาเรียนปริญญาตรี 8 ปีครึ่งครับ เพราะมัวแต่ไล่ปี้ ฟันผู้หญิงแล้วทิ้งไม่ต่ำกว่า 20 คน จนผมจำชื่อไม่ได้ครับ แต่เห็นหมดทุกคน อีกทั้งพอโตขึ้นมาด่าแม่ตัวเอง มีการผลักแม่ล้มจนหัวกระแทกพื้น โทษแม่ว่าเพราะแม่พ่อถึงได้ไปมีใหม่ครับ เวรกรรมจริงๆ

มันตรงกลับ Chapter นึงของกฏหมายที่ผมเคยเรียนมาแล้วชอบมากๆครับ มันชื่อว่า Fruit of the poisonous tree การกระทำใดๆที่ต้นเหตุหรือสาเหตุนั้นผิดกฏหมายแล้วไซร์ ผมของการกระทำนั้นย่อมผิดด้วยฉันนั้น (จำไม่ได้แบบเป๊ะๆ แต่ก็ประมาณนี้ครับ แต่ในทางกฏหมายจริง chapter นี้จะใช้กับหลักฐานครับ เพื่อตัดสินว่าหลักฐานชิ้นนี้เอาขึ้นมาว่าความหรือมีผลต่อคดี ได้หรือไม่ได้)

หรือในภาษาชาวบ้านจะมีว่า Like Father Like Son พ่อมึงยังไง ลูกมึงก็เป็นแบบนั้นแหละครับ

ผมเชื่อนะ ว่าสองคำพูดนี้เป็นจริง ต่อให้เรามีสิ่งที่ไม่ชอบในตัวพ่อ แม่ ยังไง แต่ตัวเราเองก็จะโตมาเป็นแบบนั้นแหละครับ เพราะสิ่งที่เราเห็นในวัยเด็ก มันหล่อหลอมเราขึ้นมาให้เป็นเหมือนกัน เด็กๆมักจะคิดว่า ถ้าพ่อแม่ทำได้ กูก็ทำได้วะ ผมก็เป็นครับ แต่เด็กนอกคอก นอกลู่นอกทางคงไม่เป็นเหมือนพ่อแม่ครับ ฮ่าๆๆๆ แต่ผมว่าก็น้อยมากๆ พ่อแม่กินเหล้า สูบบุหรี่ ลูกก็จะทำตาม พ่อ แม่เป็นพวกวัตถุนิยม ลูกก็จะเป็นตามครับ

สำหรับ father figure ของผม
-มันหล่อหลอมให้ผมเห็นว่า ถ้าเรามั่นใจอะไรแล้ว เราลุยเลย ไม่ต้องฟังความเห็นของคนอื่น
-มันทำให้ผมเห็นว่าการตัดสินใจโดยคนๆเดียวมันทำให้งานเดินเร็วกว่าคนหลายๆคนร่วมกันตัดสินใจ ซึ่งคนหลายๆคนนั้น เห็น ไม่ลึกอย่างที่เราเห็น
-มันทำให้ผมเห็นว่า ระบอบเผด็จการสามารถทำให้สังคมมีระเบียบได้ดีกว่า รวมทั้งควบคุมได้ง่ายกว่า
-มันทำให้ผมเห็นว่า หากเป็นเผด็จการ สังคมจะเป็นอยู่ได้ดีกว่า โดยรวม

ผมว่าผมมีความคิดแบบนี้ เป็นเพราะว่าผมเป็นคนที่อยากได้อะไร แล้วต้องได้ครับ ประมาณว่าเห็นแก่ตัว Self-Centered จัด พอไม่ได้แล้วหงุดหงิด ผมเห็นอะไรที่แก้ไขไม่ได้ ไม่พัฒนา ผมก็หงุดหงิดอีกครับ

ทุกวันนี้ผมว่าเราทุกคนก็ทนอยู่กับระบอบเผด็จการนะครับ ถึงบ้านเราจะมีอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยก็เถอะ จริงๆมันคือเสือกระดาษ เอาไว้ป้องกันคนตบตีกันแบบมั่วซั่ว

-ข้าราชการก็ต้องทำตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา ไม่มีสิทธิ์เถียง
-ลูกน้องต้องทำตามที่เจ้านายสั่งทุกอย่าง กลัวจนตัวลีบ
-นักเรียนเจอคุณครูใช้ไม้ ตีในการทำโทษเหมือน สัตว์
-โรงเรียนออกกฏ ไปสายเกินเทอมละ 3 ครั้ง ไล่ออก ไม่ฟังข้อแก้ตัวใดๆทั้งสิ้น (แต่ตอนรับแป๊ะเจี๊ยะ 2 แสน ตอนรับเด็กเข้าป.1 แม่งยิ้มจนปากฉีกถึงตูด ไอ้เชี่ย)
-ผู้หญิงถูกมองว่ามีค่าทางสังคมน้อยกว่าผู้ชาย
-ตุ๊ดไปสมัครงานแล้วบริษัทไม่รับ ระบุ gender ไม่ได้
-ฯลฯ

จากตัวอย่างข้างบน มันทำให้ผมเห็นว่า การเป็นคนตัวเล็กๆ ธรรมดา มันไม่มีค่าเลย ทำอะไรก็ไม่ได้ครับ ถ้าจะทำ ต้องมารวมตัวกัน ซึ่งก็เยิ่นเย้อ เสียเวลา ไม่ทำดีกว่า การมีผู้นำเผด็จการที่ดีๆ เก่งๆ มีคุณธรรม ผมว่ามันทำให้งานการ ประเทสชาติ สังคมไปโลดๆเลยนะครับ เหมือนประเทศจีนไงครับ เจริญเอาๆ จนทั่วโลกขอร้องให้ชลอตัว

อีกเรื่องคือ ผมว่าคนเราชอบมีกฏ มีเกณฑ์นะ (ถึงปากจะพูดปาวๆว่าชั้นชอบความอิสระเสรี) เพราะมันทำให้เรารุ้ว่าเราทำอะไรได้ อะไรไม่ได้ แล้วนั่นแหละคือสิ่งที่เราเรียกว่าประชาธิปไตยในปัจจุบัน ซึ่งผมเห็นว่าจริงๆแล้วมันก็คือระบอบเผด็จการที่คนยอมรับกันนั่นเอง

จบแล้วครับ

ปล. ยกตัวอย่าง Fruit of the poisonous tree ครับ เช่นหลักฐานต่างที่ถูกขโมยมา ถูกกรรโชกมา ฉ้อฉลมา ไม่สามารถนำมาใช้ในชั้นศาลปรักปรำโจทก์หรือจำเลยได้ครับ ถึงแม้หลักฐานชิ้นนั้นจะบ่งบอกว่าใครเป็นคนผิดก็ตาม

ปล.2 วันอาทิตย์นี้จะไปต่างจังหวัดครับ ไปตามล่าหาความจริงของชีวิต ถ้าผมไม่กลับมาแสดงว่าผมไม่รอดครับ

ถึงคนบางคน
ผมว่าชีวิตเราสองคนเป็นเหมือนเพลงนี้เลยครับ คือกำลังจะตายจากกันไปทั้งคู่ ไอ้สิ่งที่ควรจะมีร่วมกัน มันก็หายไป ผมเข้าใจว่าปัญหาบางอย่างมันใช้เวลา เหมือนธุรกิจที่บ้านที่ผมทำอยู่ แต่ผมเป็นคนใจร้อนครับ รู้ไว้ด้วย
ตอนนี้ดีใจอย่างนึงคือผมเจอไดอารี่ที่เขียนเก็บไว้ ตั้งแต่ตอนที่เราเจอกัน เอามานั่งอ่าน อ่านแล้วมีความสุขในระดับนึง คุณบอกอะไรผมไว้ จำได้ป่าววะ ทำตามสัญญาด้วย

Dune One Of Us

They passed me by, all of those great romances
You were, I felt, robbing me of my rightful chances
My picture clear, everything seemed so easy
And so I dealt you the blow
One of us had to go
Now it's different, I want you to know

One of us is crying
One of us is lying
In her lonely bed
Staring at the ceiling
Wishing she was somewhere else instead
One of us is lonely
One of us is only
Waiting for a call
Sorry for herself, feeling stupid feeling small
Wishing she had never left at all

I saw myself as a concealed attraction
I felt you kept me away from the heat and the action
Just like a child, stubborn and misconceiving
That's how I started the show
One of us had to go
Now I've changed and I want you to know

One of us is crying
One of us is lying
In her lonely bed
Staring at the ceiling
Wishing she was somewhere else instead
One of us is lonely
One of us is only
Waiting for a call
Sorry for herself, feeling stupid feeling small
Wishing she had never left at all
Never left at all

Staring at the ceiling
Wishing she was somewhere else instead
One of us is lonely
One of us is only
Waiting for a call
Sorry for herself, feeling stupid feeling small
Wishing she had never left at all