กลอนตด

posted on 29 Aug 2007 21:14 by tarlomak  in Gibberish


ยามได้ตด สดชื่น ระรื่นตูด
ยามได้สูด กลิ่นตด ช่างสดใส
ยามเจ็บตูด ไม่ได้ตด หดฤทัย
ยามเจ็บใจ เมื่อได้ตด สดชื่นเอย


วันนี้นั่งทำงานอยู่ดีๆ กลอนนี้ก็แล่นเข้ามาในหัว มันเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดมากๆครับ อาจจะเป็นเพราะว่าผมกำลังสูดดมตดตัวเองก็ว่าได้ นั่งทำงานไปตดไป มีความสุขมากๆ

ผมมีเรื่องต้องยอมรับว่า
ผมท่อง ก ฮ ยังไม่ได้เลย
เพลงชาติ เพลงสรรเสริฐ เพลงสดุดีฯ ผมก็ร้องได้ไม่แม่นครับ (น่าขายหน้ามากๆ)
กลอนอะไรในสมัยเรียนก็จำไม่ได้ครับ

แต่ กลอนตด ผมกลับจำได้ว่ะ

กลอนอันนี้ผู้แต่งคือใครไม่ทราบ แต่ผมเอามาจากหนังสือ ขายหัวเราะ ซึ่งผมคิดว่าทุกคนในแผ่นดินไทย ไม่มีใครไม่รู้จักนะครับ ซึ่งผู้แต่งก็ต้องเป็นหนึ่งในนักเขียนขายหัวเราะนี่แหละครับ

ถ้าผมจำไม่ผิด ผมอ่านหนังสือขายหัวเราะมาตั้งแต่ชั้นประถมต้น ติดงอมแงมมากๆ ในช่วงนั้น ซึบาสะเพิ่งเกิด ดรากอนบอล์กำลังมันส์ อาราเร่กับด๊อกเตอร์สลัมกำลังฮิตทางช่อง 9

กลอนตด อันนี้ ผมอ่านตอนผมอยู่ประมาณ ป.3 นี่แหละครับ แล้วผมก็ลืมมันไปนานมากแล้วนะครับ แล้วทำไมวันนี้นั่งอยู่ดีๆ มันแว่บเข้ามาในหัวผมครับ เป็นไปได้มั๊ยที่แก๊สตดพิษทำให้สมองเราจำความเรื่องในอดีตได้ ถ้าเป็นจริงจะกินถั่วเยอะๆ ตามด้วยนมสด แล้วเข้าไปกกตัวในตู้เสื้อผ้าครับ จะได้ตดแบบถล่มทลาย ตดกระจาย แล้วจะได้รื้อฟื้นอดีตที่หายไปจากความทรงจำ ฮ่าๆๆ

หลังจากดมตดตัวเองจนมึนแล้ว จน กลอนตด วิ่งเข้ามาในสมอง ทำให้ผมเห็นอะไรบางอย่างในชีวิตครับ


1. สมองคนเราเป็นสิ่งที่ประเสริฐมาก ผมว่าทุกเรื่องราวในชีวิตของเราที่ผ่านมา ถูกเมมโมรี่เอาไว้ตามรอยหยักของสมอง อันไหนที่ไม่ได้ใช้ ก็ถูกจัดใส่แฟ้มเก็บลง Archive ไว้อย่างดี รอจนถึงวันถูกเรียกใช้ขึ้นมา แฟ้มไหนถูกเรียกใช้บ่อยก็หาง่าย ไอ้แฟ้มที่ไม่เคยใช้เลยก็ถูกปิดตายอยู่อย่างนั้น จนกว่าบางสิ่ง หรือบางเหตุการณ์ไป trigger มันขึ้นมาอีกครั้ง

กลอนตดนี้ก็เช่นกัน อาจเป็นเพราะกลิ่นตดของตัวเองไปกระตุ้นให้สมองค้นหาไฟล์ที่เกี่ยวกับตดขึ้นมาครับ กลอนนี้ประกอบไปด้วยคำ 33 คำด้วยกัน ซึ่งผมถือว่าเป็นกลุ่มตัวอักษรที่ยาวที่สุดแล้ว ที่ผมจำความได้มาตั้งแต่เด็ก ที่ไม่ใช่พวกเนื้อเพลง หรือหนังสือเรียน

ผมไม่ทราบว่าท่านผู้อ่านท่านใด จำอะไรที่ยาวๆ ได้บ้างตอนสมัยเด็ก ที่จำได้จนขึ้นใจแบบนี้

แต่ผมว่ามันน่าสนใจครับ สิ่งดีๆ ความรัก ความรู้สึกดีๆ ในสมัยเด็กๆ ถ้าเรายังจำมันได้ เหมือนกับว่ามันเพิ่งเกิดเมื่อวาน มันก็คงจะดีทีเดียว เพราะทุกวันนี้หลายคนมีความทุกข์เหลือเกิน แม้แต่ผมเอง แล้วก็จะคิดวนๆว่าทำไมฉันมีแต่ความทุกข์

ถ้ามันมียาหรือวิชาการทางวิทยาศาสตร์ที่สามารถรื้อฟื้นเฉพาะสิ่งดีๆในสมองของเราได้มันก็คงดีครับ

2. ถ้าบางสิ่ง บางเหตุการณ์ สามารถรื้อฟื้นความทรงจำได้ เราสามารถ ลบ delete มันทิ้งได้มั๊ย
บางคนเป็นโรค Selected Amnesia โรคความจำบกพร่องเฉพาะบางส่วน บางเรื่อง ผมเคยไปฟังหรือดูที่ไหนไม่รู้ เขาบอกว่าคนเรามี Defense Mechanism หรือ กลไลการป้องกันตัวเองบาดเจ็บ เวลาเราเสียใจเรื่องใดอย่างรุนแรงจนสารเคมีในร่างกายเริ่มปั่นป่วนถึงขีดอันตราย สมองจะสั่งให้หยุดเองไม่วิธีใดก็วิธีหนึ่งครับ บางคนความจำเสื่อม บางคนสลบหมอด บางคนก็บ้าไปเลย พอบ้าไปแล้วก้ไม่ต้องทนเจ็บอีก


ที่ผมชูประเด็นนี้ขึ้นมาเขียนก็ไม่ใช่เพราะอะไรครับ ผมเห็นเพื่อนบ้านหลายคนไม่แฮปปี้เท่าไร เข้าเว็บพี่พลอยจ๋า ก็เจอ lead ไปอีก 2 บล๊อคซึ่งอกหัก รักคุดทั้งคู่ ยิ่งอ่านยิ่งเศร้า ประมาณนั้น ตัวผมเองก็ใช่ว่าจะแฮปปี้ครับ ตอนนี้ปัญหารุมเร้ารอบด้าน แถมเป็นคนคิดมากอยู่แล้วด้วย

ผมโชคดี(หรือเปล่า)อย่างนึงที่ผมลำดับความสำคัญของสิ่งต่างๆในชีวิตดังนี้

1. งาน
2. พ่อ แม่ ญาติ
3. เพื่อน
4. ตัวเอง
5. แฟน / คนรัก / หัวใจ

อย่างทุกวันนี้ ปัญหาจากทั้ง 5 สิ่งนี้ ผมมีหมดเลยครับ ผมจะไล่แก้ปัญหาเรื่องงานก่อนเพราะสำคัญมากสำหรับผม ตามด้วยครอบครัว เพื่อน จนถึงตัวเอง ขอเอาตัวเองให้รอดก่อนครับ แล้วค่อยไปแก้ปัญหาเรื่องของความรัก เรื่องหัวใจหวิวๆ

ผมไม่แน่ใจว่าด้วยเหตุนี้เองหรือเปล่า ผมถึงเป็นคบคนยาก หรือคนไม่คบก็ไม่รู้ (ฮ่าๆๆๆ)

ถ้าวันนึงผมมีปัญหาเหล่านี้ เช่น เพื่อนยืนตากฝนที่ป้ายรถเมล์รอเราไปรับ แฟนก็โทรมาบอกทะเลาะกับพ่ออย่างรุนแรงอยากตายมากๆ งานผมที่ออฟฟิศก็ยังไม่เสร็จ อาม่าอึแตกไม่มีใครยอมพาไปล้างกัน แถมมีดเสือกบาดนิ้วตัวเอง เลือดไหลอีก

ผมก็จะไล่แก้ปัญหาแบบที่ผมบอกครับ คุณแฟนผมจะมาเป็นคนสุดท้ายเสมอ ผมว่าเป็นใครก็คงน้อยใจ แต่สำหรับผมเรื่องเซ็กส์ เรื่องคู่ครอง จะมีแฟนหรือไม่มี มันไม่สำคัญ(เท่าไร)ครับ ถึงมีแฟนหล่อมากๆเป็นนายแบบ ผมก็ไม่ได้กรี๊ดถึงขนาดต้องเปิดหนังสือรุ่น โทรบอกเพื่อนทุกคนว่าแฟนกรูหล่อมาก หรือกรูมีแฟนแล้วนะมึ๊งงง

แต่สิ่งที่แปลกคือ เวลาผมคิดถึงปัญหาครับ สิ่งที่ผมคิดวนเวียนอยู่ในหัวมากที่สุดกลับเรียงกลับหลัง จาก ข้อ 5 ไป ข้อ 1 เลยครับ เรื่องของหัวใจที่มีตำหนิ มันมักจะวนอยู่ในหัวแทบจะทุกวินาที ตามด้วยปัญหาของตัวเอง ปัญหาของเพื่อนๆซึ่งผมมีน้อยมากอยู่แล้ว และตามด้วยเรื่องของพ่อแม่บังเกิดเกล้าซึ่งมีพระคุณกับผม แต่กลับไม่ค่อยนึกถึงเท่าไร

จบแระ แบบดื้อๆง่ายๆนี่แหละ

ที่อยากจะสื่อออกมาจริงๆก็คือ ตอนนี้ผมเจอ ล้างไพ่ จากคนที่ผมรักครับ ไม่มีการติดต่อใดๆมาหาผมเลย 1 เดือนแล้ว ไม่ว่าจะทางสื่อไหนก็ตาม ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตายไปหรือยัง(หรือเปล่า) ไม่รู้ด้วยว่า เรายังรู้สึกแบบเดิมกันอยู่หรือเปล่า มันจึงทำให้ผมวนๆเวียนๆคิดอยู่ทุกวินาที ทุกก้าวเดิน มันทุกข์มากๆครับ แต่พอทิ้งช่วงสักไม่กี่นาที ก็วนลูป loop กลับไปเรื่องงานใหม่ครับ เพราะผมถือว่าเรื่องหัวใจเป็นเรื่องส่วนตัว เจ็บอย่างมากก็ 2 คน แต่เรื่องงานมันกระทบหลายคนครับ

ถ้าคุณยังอ่านบล๊อคผมอยู่ ผมอยากจะบอกว่ายังรออยู่ครับ จะรอจนถึง 31 ธันวาคม 2550 นี้เท่านั้น ตามสัญญาที่ให้กันไว้ ถ้าเขานับ 5 4 3 2 1 แล้ว ยิงพลุตู้มๆเมื่อไร ก็ถือว่าเราทำบุญกันมาแค่นี้ครับ แล้ว I will move on. ทันที
(เอ่อ กันเหนียว เผื่อคุณเคลียร์ปัญหาได้วันที่ 1 ม.ค. 51 ก็โทรบอกด้วย คือแบบว่า ถ้าผมยังไม่มีใครในใจหลังเวลาดังกล่าว ผมก็ยัง available สำหรับคุณไปเรื่อยๆแหละครับ เอ๊ะ แบบนี้เรียกสำส่อน หรือแทงกั๊กครับ เอาเป็นว่าเคลียร์ปัญหาได้เมื่อไร โทรแจ้งด้วย ถึงตอนนั้น ค่อยว่ากันครับ)

ปล. สิ่งต่างๆในเน็ต สิ่งที่เขียนลงบล๊อค ไม่สามารถเอามาตีความ หรือเอามาเป็นหลักฐานในชั้นศาลได้ (non-admissible) ผมอาจจะเป็นคนดี หรือคนชั่วก็ได้ครับ แต่ที่แน่ๆมีคนไปเม้นท์ด่า ว่าคุณ Old Mustang เป็นเกย์นี่ผมรับไม่ได้ครับ น้องเบลล์ก็โตแล้ว มันเอาขี้เถ้าในสมองมาคิดหรือไง หรือมันกวนตีนเฉยๆ ถ้าให้เดาผมว่าผู้หญิงเป็นคนด่า

ปล2. คำว่า Always นั้นบางครั้ง มันยาวนานเกินไปครับ

ปล3. เรตติ้งตกต่ำจนถึงวันละ 60 page views แล้วรับไม่ได้ครับ จาก เกือบๆ 500 สงสัย ต้องอัพทุกวัน เรื่องไม่มีสาระก็ต้องอัพ แง๊ๆ

ขอมอบเพลงนี้ให้ทุกคนครับ ผมชอบมาก ผมฟังเพลงนี้มา 5 ปีแล้วครับ ฟังแทบทุกวัน ความหมายดีมาก มันสอนผมว่า คนเราตัวเล็กนิดเดียว ไม่ว่าเราจะอยู่หรือตาย โลกก็ยังหมุนเหมือนเดิมของมันทุกวัน อย่าเอาปัญหาของเรามาเป็นเรื่องใหญ่ครับ

Our Lady Peace - Life

How many times have you been
Pushed around
Is anybody there?
Does anybody care?
How many times have your friends
Let you down
Is anybody there?
Did anybody stare?

And how many times have your friends
Let you down
Just open up your heart
just open up your mind
And how many times has your faith slipped away
Well is anybody safe
Does anybody pray?

Oh Life is waiting for you
It's all messed up but we're alive
Oh Life is waiting for you
It's all messed up but we'll survive

And how many days have you just slept away
Is everybody high?
Is everyone afraid?
And how many times have you wished you
were strong
Have they ever seen your heart?
Have they ever seen your pain?

Oh Life is waiting for you
It's all messed up but we're alive
Oh Life is waiting for you
It's all messed up but we'll survive

She gets high
She gets lost
She gets drowned, by the cost
twice a day, every week
And all her life

She gets high
She gets lost
She gets drowned, by the cost
twice a day, every week
And all her life

Life is waiting for you
It's all messed up but we're alive
Oh Life is waiting for you
It's all messed up but we'll survive

Oh Life is waiting for you
It's all messed up but we're alive
Oh Life is waiting for you
It's all messed up but we're survive

It's all messed up but we'll survive
It's all messed up but we're alive
It's all messed up but I will, I will survive.


Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

มีแบบนี้ด้วยเหรอ ไม่ค่อยดีแฮะ ประเภทไม่ได้อ่านทั้งหมด
เฮียก.ถ้าจะรักเค้านะ ยังให้โอกาสหลัง countdown ซะด้วย แอบกั๊ก

#1 By ตุ้มเป๊ะ on 2007-08-29 21:23

เย้
ท๊อปไฟว์
เด๋วมาเม้นนะคับ
มาจองที่ก่อนคับ
ชอบอ่าน blog คุณ tarlomak นะคะ เฮฮาและมีสาระแทรกอยู่เสมอค่ะ

#3 By an_ann_and~ on 2007-08-29 21:33

อาจึ๋ย!..มีกลอนตดด้วย..
แต่เพราะนะ สัมผัสทั้งนอกทั้งใน..

สู้ๆคะ..

ขอให้มีความสุข การค้ารุ่งเรือง

#4 By MayaKniGht on 2007-08-29 21:45

เคยดูสัมภาษณ์ของคุณสรยุทธ
สัมภาษณ์ด๊อกเตอร์ทางอัจฉริยะคนนึงคับ ชื่อ "หนูดี"
เธอบอกว่า ถ้าคนเราทำอะไรซ้ำๆ ในเวลาเหมาะสมเกิน 20 กว่าครั้ง
มันจะฝังเป็น ROM ในสมอง ชนิดถาวร
รวมถึง ท่องกลอน กุ๊กกิ๊กกะแฟน คุยกับพ่อ นึกถึงคุณมัสแตง
ฝันถึงคุณเจ้าชาย ละเมอถึงคุณสลัด บ่นถึงคุณปอน ฯลฯ ซ้ำๆกัน

เรื่องคนพิเศษนี่ บางที ลองให้โอกาสตัวเองดูนะคัรบ
อาจจะมี คู่แท้ของคุณกล่อง อยู่ที่ไหนซักแห่ง รออยู่ก็ได้
เขารอคุณ เหมือนที่คุณรอเหมือนกันแหละ..
คิดมากไปได้ฮ่ะเรื่องสถิติเว็บ จิแค่ 14 เองวันนี้

ปล.รอใครไม่รู้...แต่รอถึงสิ้นปีเลยเหรอ..

Don't reson with life, let it be as it is.

#7 By รายละเอียดที่หายไป (58.9.246.117) on 2007-08-29 22:17

...

ผ่านทิวาราตรี
กี่วารเปลี่ยนไปไม่สำคัญ
ขอใจอย่ายอมแพ้

...

คุณว่าที่ ดร.

ใครจะเป็นอย่างไรไม่รู้นะคะ
ตัวเองก็เคยพบปัญหาเกาะติดกันมาเป็นกลุ่มอย่างนี้เหมือนกัน
สิ่งที่รู้ชัดเจนก็คือ จำเป็นมากที่ตัวเราจะต้องรักษาใจของเราให้นิ่งให้มีสติปัญญาเสียก่อน ก็คือ หาพลังจากไหนก็ได้ดึงใจกลับมาก่อน
แล้วเราจึงจะสามารถแก้ปัญหารอบๆตัวได้ ถึงจะไม่สามารถแก้ได้ทุกหมดในระยะเวลาอันสั้นก็เถอะ
อย่างน้อยที่สุดแล้ว เราก็สามารถเอาชนะใจตัวเอง ให้หันกลับมารับผิดชอบต่อหน้าที่ของเราได้
ไม่มีอะไรง่ายเลยค่ะ สู้ๆนะคะ

ชอบประโยคนี้จัง ...

ไม่ว่าจะอยู่หรือตาย โลกยังหมุนเหมือนเดิมทุกวัน

...

#8 By กะจิ๋วหลิว on 2007-08-29 22:24

ถึง คุณ มนุษย์ในกล่อง

ก่อนอื่นคงจะต้องบอกว่า ขอบคุณนะครับสำหรับคำชมและกำลังใจที่ คุณ มนุษย์ในกล่องมีให้ผมครับ(เอนทรี่ที่แล้วอ่านเสร็จแล้วเกือบลอยได้เลยครับ) ส่วนเรื่องที่มีใครเขาจะเข้าใจผิดอะไรพวกเราไปบ้างตอนนี้ก็คงจะได้แต่ทำใจให้นิ่ง ๆ เท่านั้นล่ะครับ คิดว่าเดี๋ยวก็คงจะสงบไปเองครับ

ส่วนเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเอนทรี่นี้ ผมคิดว่า ปัญหาบางอย่างเราจะไปแก้ไขมันบัดนั้นเดี๋ยวนั้นไม่ได้หรอกครับ บางทีสิ่งที่เรียกว่า "เวลา" ก็เป็นองค์ประกอบสำคัญในการแก้ไขปัญหาเหมือนกันครับ เพราะฉะนั้นช่วงนี้ทำใจเย็น ๆ รอดูท่าทีไปก่อนดีกว่าครับ (บางทีคนพูดว่าให้รอมันพูดง่ายครับ แต่ว่าคนที่เจอปัญหาจริง ๆ นั้นล่ะครับจะทำยาก เพราะฉะนั้นอย่าคิดมากนะครับ ยังไงเป็นกำลังใจให้นะครับ ให้ คุณ ก. คิดซะว่าเหมือนตอนที่ ไอสไตน์ อธิบายทฤษฎีสัมพันธภาพก็แล้วกันนะครับ จะได้ใจเย็นขึ้นครับ)

#9 By Old Mustang on 2007-08-29 22:26

เอ่อ.. รู้สึกว่าเอ็นทรี่นี้สะท้อนตัวตนของเฮียได้แบบเป๊ะๆๆๆ เลยนะครับเนี่ยะ ทั้งๆ ที่เราก็รู้จักกันแค่ผิวๆ อย่างนี้

พอปอนอ่านแล้ว...ก็ถึงบางอ้อว่า ที่เฮียเป็นทุกข์อยู่ในขณะนี้ (ไม่ได้อ้างอิงหลักจิตวิทยาใดๆ ทั้งสิ้นนะครับ จากความรู้สึกนึกคิดของตัวเองล้วนๆ) ก็คือ

1. เป็นคนคิดมากๆๆๆๆ มากจนกระทั่งบางครั้งอาจจะตัดสินใจแทนคนอื่น หรือ "คิดแทนคนอื่น" อย่างมากมาย

2. การจัด priority ของชีวิตผิดพลาดไม่สอดคล้องกับความต้องการที่แท้จริงของตัวเองและสถานการณ์ที่เป็นอยู่ ทำให้การตัดสินใจในการปฏิบัติตัวและสภาพจิตใจไม่สอดคล้องกัน ดูได้จากวางตัวเองไว้ตั้งลำดับที่ 4 (น่าตกใจมาก) ทำให้ทุกข์อย่างแสนสาหัส

3. มิหนำซ้ำเฮียยังไม่รู้ถึงความต้องการที่แท้จริงในชีวิตของตัวเอง ทำให้ทุกวันนี้เฮียใช้ชีวิตอยู่บนปัจจัยอื่นๆ ที่ไม่ใช่เป้าหมายของชีวิตความทุกข์ทรมานก็เลยถาโถมเข้าใส่เฮีย ถ้าไม่รีบแก้ไขชาตินี้เฮียก็คงไม่มีความสุขแน่ๆ เลยครับ

วิธีแก้ไข... ไม่มีครับเพราะมันขึ้นอยู่กับสมองและจิตใจของเฮียที่จะต้องตัดสินใจและเลือกทำเอง แต่หลักการที่จะเอาไว้ใช้ในการตัดสินใจและเลือกปอนขอร้องว่าให้ "ลองทำ" อย่างที่ปอนส่งเมล์ไปให้ดูก่อนนะครับก่อนที่จะโวยวายว่าทำไม่ได้หรอก (รู้ว่าเป็นคนแก่ใจร้อน)เพราะฉะนั้นต้องลองทำดูก่อนหลายๆ ครั้งแล้วค่อยโวยวายบอกว่าทำไม่ได้นะครับ

สิ่งที่เฮียอยากให้สมองเลือกจดจำบางสิ่งบางอย่างมันก็อาจเป็นได้บางคนที่สภาพจิตใจอ่อนแอและเปราะบางมากๆ แต่ปอนว่าเฮียมันผ่านจุดนั้นมาแล้วครับ วิธีดังกล่าวปอนคิดว่าคงไม่มีทางเกิดขึ้นกับเฮียเป็นแน่แท้ เพราะฉะนั้นวิถีทางเดียวที่เราจะมีความสุขได้ก็คือการจัดการสมองกับหัวใจของตัวเองให้ได้ ไม่ใช่ให้สมองหรือหัวใจมาสั่งการสลับกันไปมา แล้วเราก็แย่เพราะไม่รู้ว่าจะเชื่อหรือทำตามสมองหรือหัวใจดี.. เพราะฉะนั้นเราต้องสร้างความเป็นตัวตนของเราขึ้นมาเพื่อควบคุมสมองและหัวใจให้ได้ วิธีทำก็คือที่ในอีเมล์ที่เคยส่งให้เฮียน่ะครับ

ส่วนเรื่องหัวใจหากจะมีความสุขให้ได้ก็อย่างในอีเมล์ และในบล็อกเรื่องความรักแบบปอนปอน นั่นแหล่ะครับ..ปอนว่ามันเป็นทางออกที่เจ็บตัวและใจน้อยที่สุดแล้ว (ทีเรื่องออกกำลังกายนี่ทำได้เป็นบ้าเป็นหลังเพราะมี PT หล่อล่ำหน้าตาดีมาเป็นเครื่องดึงดูด ทีเรื่องดูแลสภาพจิตใจตัวเองน่ะไม่คิดจะทำ)

ด้วยรักของน้องสาว

ปอนน้องสาวเฮีย

ปล. เรื่องคุณ Old Mustang คิดได้เป็น 2 แนวครับอาจเป็นผู้หญิงอย่างที่เฮียบอก หรืออาจเป็นพวกเกย์โรคจิตที่คิดหาพวกและคาดหวังอยู่ลึกๆ ก็เป็นได้ครับ แต่ทั้ง 2 กรณีนี้มีสิ่งที่เหมือนกันคือไม่เคยพบเคยเจอผู้ชายที่ดีมากเหมือนคุณ Old Mustang ก็เลยเกิดข้อกังขา ปนอิจฉา บวกกับความอยากได้อยากมีของตัวเองก็เลยต้องแสดงออกมาทางการการกล่าวหาน่ะครับ

#10 By ปอนปอน on 2007-08-29 22:29

กลอนอะไรเนี้ย อ่านแล้วจักกะจี้หัวใจจังเลย

น่ารักดีค่ะ แต่แบ่งระดับความสำคัญแบบนั้น แฟนน้อยใจแย่นะค่ะ

สงสัยเป็นแฟนคุณมนุษย์กล่องต้องอดทนนะค่ะเนี้ย กิกิ

#11 By พี่พลอยจ๋า on 2007-08-29 22:34

แต่สิ่งที่แปลกกับสมองคนเราคือ ตอนสอบทำมัย มันไม่จำขึ้นใจเหมือนเรื่องอื่นๆละคะ ทั้งที่อ่านหนังสือ ปุกว่าทุกคนมีลำดับการแก้ปัญหาแตกต่างออกไป ซึ่งปัญหาบางปัญหาอยากว่างไว้อย่างนั้นจริงๆ ส่วนเรื่องคบคนอยากก็อีกนั้นละคะ คนเรามีกลไกลการป้องกันตัวของตัวเอง คบคนมากๆก็ไม่ดีหรอกพี่กล่อง มากคน มากความ
ส่วนเรื่องผู้ไม่หวังดี ขออนุญาติใช้คำนี้นะคะ ช่างเม้งไป พื้นที่ส่วนตัวเรา จะเขียนชมใคร ด่าใครก็เรื่องของเรา
คุณมนุษย์ในกล่องค่ะ ดูทุกข์มากมายจังเลย ถึงขนาดอยากจะเข้าไปดมตดในตู้ ขนาดนั้นเลย

แล้วก็ดูสิคะ จัดลำดับอะไรกันล่ะเนี่ย จัดยังไงสมองมันก็คิดเรื่องใกล้ ๆ ตัวขึ้นมาก่อน แล้วนี่จัดซะจนชินเลยรึเปล่า ทำไปได้ ระวังนะคะ เดี๋ยวจะเกิดขบวนการแบบ Defense Mechanish ขบวนการนี้คุณมนุษย์ในกล่องอาจไม่รู้ตัวก็ได้ มันอาจเหมือน Your own rules

เดี๋ยวมาใหม่ค่ะ ตอนนี้ก็คิดว่าคุณมนุษย์ในกล่องเขียนมาวันนี้ แหมก็ฟังเพลงเพราะ ๆอยู่ทุกวัน คิดมากไปทำไม สุขใด ๆ อันดับไหน จะสุขเท่าได้ทำในสิ่งที่คุณมนุษย์ในกล่องต้องการได้คะเนี่ย

อย่าบอกนะว่ามีน้อยเหลือเกิน? เอ้าไปออกกำลังกายฟังเพลง พักจิต พักใจ อะไร ๆ ก็อย่าคิดมากค่ะ เดี๋ยวสมองจะทำงานหนัก ไปละค่ะ คิดอะไรได้เดี๋ยวมาใหม่ เพิ่มเรทติ้งให้ถ้าเพิ่มแล้วกำลังใจเต็มเปี่ยม

#13 By tungmay on 2007-08-30 01:07

Key word คุณเยอะขนาดนี้ ไม่น่าจะน้อยกว่าร้อยเลยนะ ลองเข้าไปศึกษาวิธีโปรโมทบล๊อกในบล๊อกผมดูสิครับ เผื่อจะช่วยได้ แบบยั่งยืนด้วยนะ

ช่วงนี้เรทติ้งตกเหมือนกันหมดครับ

ผมเป็นคนโชคดีมาก ๆ นะ ที่เป็นคนลืมอะไรง่าย ๆ ในทุกเรื่อง เลยไม่ค่อยทุกข์กับใครเค้า ถึงทุกข์ก็ทุกข์ไม่นาน แต่ข้อเสียคือ ไม่รู้จักจำเป็นบทเรียน เพราะมันลืม

จะดีหรือไม่ดีไม่รู้ล่ะ แต่ผมว่า ก็ดีนะ

#14 By เจ้าชายน้อย on 2007-08-30 01:30

แล้วถ้ามีคนบอกว่าผมเป็นเกย์ จะรับได้ไหมครับ อิอิอิ

#15 By หนุ่มชุดดำ on 2007-08-30 01:44

รอถึงปลายปีเลยเหรอครับ
เอาแค่หมดปีงบประมาณก็พอมั้งฮะ

#16 By peemee on 2007-08-30 01:55

คุณมนุษย์ในกล่องคะ

อ้อมอยากจะให้คุณมนุษย์ในกล่องให้ความสำคัญกับตัวเองเป็นอย่างแรกจังค่ะ เพราะว่าถ้าเราสามารถแก้ปัญหาของตัวเองได้แล้ว ปัญหาต่างๆรอบตัวเรา ก็คงจะไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเราแล้วหละค่ะ

อีกอย่างคือ ให้ทำทุกอย่างๆเต็มที่ (คิดว่าคุณมนุษย์ในกล่องคงจะทำเต็มที่อยู่แล้ว) แต่ในบางครั้ง แม้เราจะพยายามทำถึงที่สุดแล้ว ก็ไม่สำเร็จ อย่าโทษตัวเองเลยนะคะ คิดซะว่าเราทำเต็มที่แล้ว แล้วก็ปล่อยวาง

พูดง่าย แต่ทำยาก แต่ก็อยากให้ลองทำค่ะ

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ

#17 By Orm & Hai on 2007-08-30 08:23

ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่าเพลงเพราะดีคะ เพิ่งเคยฟัง...เปิดเวียนไปมาหลายรอบเลย

อ่าน entry นี้ตอนแรกคิดว่าเป็นเรื่องตด...ไปไปมามาเรียงลำดับความสำคัญของสิ่งต่างๆในชีวิตสะงั้น เรื่องมันช่างพลิกผันอย่างรวดเร็วจนคนอ่านตามไม่ทันเลยทีเดียว อิๆๆ

ปล. คุณมนุษย์ในกล่องคะ เรื่องความรักบางทีเรากำหนดระยะเวลาไม่ได้นะคะ ยิ่งเราเร่งเท่าไหร่ ก็อาจเกิดความผิดพลาดได้เท่านั้นคะ...ยังไงก็ค่อยๆคิด การเจอเพื่อนดีๆ มันทำให้เรามีความสุขขึ้นนะ อาจมาทดแทนสิ่งที่ทำให้เป็นทุกข์อยู่ได้บ้าง ยังไงก็มีความสุขมากๆค่ะ เป็นกำลังใจให้

#18 By วอร์ (125.24.144.228) on 2007-08-30 08:57

- ดูคุณเครียดมาก ใจเย็นๆ ทุกปัญหาย่อมมีทางออก
- ลำดับความสำคัญคล้ายๆกัน ไม่มีงานจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่ายาให้แม่เนอะ พ่อแม่คือสายเลือดและผู้มีพระคุณ ต้องสำคัญอยู่แล้ว ส่วนเพื่อน คือ พี่น้องที่บังเอิญที่ไม่เกิดมาร่วมท้องเดียวกัน (เฉพาะเพื่อนสนิทนะ )
- เรื่องหัวใจ เราปลงๆแล้ว ขอยกคำสอนของพระพุทะเจ้ามาแล้วกัน "ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์ "
- เรื่องคุณพ่อน้องเบลล์ เราเคยบอกแกไป ว่า อย่าไปสน เรารู้ว่าเราเป้นยังไงก้พอแล้ว กาลเวลาย่อมพิสูจน์ทุกอย่าง ต่อให้เอารูปน้องเบลล์ กับ คุณแม่น้องเบลล์มาโชว์+confirm คนมันจะนินทา ก็จะหาว่าสร้างภาพ
- กลับมาที่ปัญหาทั้งหลายอีกที อ่านของคุณไปก็สอนน้องที่ทำงานที่กำลังโทร.มาปรึกษาไป ขอบอกเหมือนๆกันเลยนะ
"ทุกปัญหาเราแก้ไขได้ แต่บางครั้งเราอาจต้องทิ้งไว้ก่อน ไปแก้ปัญหาอื่นก่อน เพราะมันอาจสำคัญกว่า หรือหัวเราตื้อกับเรื่องนี้ หรือปัญหาบางอย่างต้องใช้เวลาช่วยแก้ รู้ว่าคุณไม่ใช่คนหนีปัญหา แต่บางปัญหาต้องเก็บไว้ก่อน และเชื่อว่าคุณจะต้องแก้มันได้หมด"

#19 By สาวเหนือ (203.146.176.242) on 2007-08-30 09:05

-พักนี้ เฮีย อัพ ถี่ จังนะครับ

-ลองเรียงลําดับความสําคัญ ของสิ่งต่างๆ ดูบ้าง
ดูเหมือน ผมจะเรียงไม่ได้ครับ คงต้องขึ้นกับสภาพเหตุการณ์ขณะนั้น
ดูเป็นกรณีไป

-สุดท้าย เมื่อวาน project มีปัญหา เลยต้องนั่งทํางานกับ เกด
ตั้งแต่ 16:30 - 23:00 ครับ เหนื่อยแต่มีความสุข
(ไม่มีอะไรครับ แค่อยากบอก 555+)

#20 By riddler on 2007-08-30 09:32

เรื่องการลำดับความสำคัญผมเรียงไปต่างจากคุณแฮะ
ถ้าของคุณเป็นกราฟแท่ง ของผมจะเป็นแบบพลาเรโตกราฟ
ผมให้ครอบครัวเป็นสิ่งแรก
ต่อมาก็เป็นเพื่อน แล้วก็ตัวเอง ครับ ทั้งสามอย่างต้องมาดูความเร่งด่วนกันอีกที

เรื่องงานผมแยกออกไปต่างหาก นอกเวลางานแล้วผมจะไม่เก็บเอามาคิดเลย
เพราะหนึ่งวัน งานก็เอาเวลาไปแล้วมากมาย (อันนี้ผมพูดในฐานะลูกจ้างเค้านะ)
ส่วนเรื่องคนรัก...อืม ไม่แน่ใจครับ ตอบไม่ได้ สมองที่เก็บความจำส่วนนี้บกพร่อง
เหมือนไฟล์ที่อ่านได้แต่แก้ไข ปรับเปลี่ยนอะไรไม่ได้

ส่วนเรื่องการรอคอย ยังยืนยันคำเดิมครับ ถ้ารอไหวก็รอ ถ้าไม่ไหวก็พยายามอีกนิด
ได้แต่เอาใจช่วยคุณครับ

#21 By มนุษย์เพลง (203.144.240.229 /189.2.255.60) on 2007-08-30 09:59

น้องชอบกลอนตดมาก คลาสสิกจริง ๆ คุ้น ๆ ว่าเคยอ่านเหมือนกัน
ว่าแต่เรตติ้งบล็อกคุณพี่ตกเหรอ อยากจะบอกว่าเมื่อน้องเล่นเน็ตทีไร ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ก็ต้องเข้ามาดู ไม่รู้บล็อกนี้ดีมีไร ก๊าก... (ฮาดี ชอบเข้ามาอ่านเหมือนถูกดึงดูด)

#22 By mysky (202.28.62.245) on 2007-08-30 10:05

ตุ้มเป๊ะ : ต้องแทงกั๊กไว้ก่อน เพราะว่าคนใหม่นิสัยอาจชั่วได้ครับ แต่คนนี้ประเสิรฐมาก

จิ๊กโก๋ปากซอย : ขอบคุณครับที่ตื่นเต้นกับการติด top 5 ของผมมาก ไม่รู้ว่าบล๊อคผมมีอะไรดี
เรื่องคนพิเศษ ผมเป็นคนปิดกั้นตัวเองครับ ถ้าจะมีก็เป็นเพื่อน ตอนนี้มีคนเดียวในใจ

แอ่นแอ๊น : -ขอบคุณที่ชอบบล๊อคของผมซึ่งส่วนใหญ่จะไม่มีสาระครับ

mayaknight : ขอบคุณที่อวยพร (เหมือนทุกๆครั้ง)

อะศุจิ : ก็รอครับ สัญญาไว้แล้ว แต่จะทำได้หรือเปล่าอีกเรื่องนึงครับ

เจ๊เอียด : กรี๊ด คำคมของคนแก่ ซึ่งกำลังจะหนีไปฮันนีมูน

กะจิ๋วหลิว : ตอนนี้ก็พยายามดูดพลังจากแหล่งอื่นๆอยู่ครับ หรือไม่ก็เฉไฉ หลอกตัวเอง เลี่ยงๆปัญหา ทุกวันนี้ก็พยายามเอาเหตุและผลมาข่มครับ ก็ได้ผมพอสมควร ไม่งั้นบ้าไปนานแล้วครับ

old mustang : ยังไงก็ต้องขอบคุณ คุณ old mustang ครับ ผมอัพบล๊อคไม่นาน คุณพ่อก็โทรมาทันที ซึ๊งมากๆครับ ตอนนี้เรื่องงานกำลังค่อยๆเปลี่ยนแปลงครับ เลยยังไม่มีปัญหาเท่าไร

แต่หลังจากเปลี่ยนแปลงแล้ว คงเจอปัญหาอีกเยอะ ฮ่าๆๆ

ขอบคุณครับ ที่แนะนำให้ไปอบรม ผมไม่รู้เรื่องมาก่อนเลยจริงๆนะ ว่ามีอบรมแบบนี้ด้วย

ปอน : ตัวผมมันเป็นแบบนี้อ่ะครับ เปลี่ยนไม่ได้แล้ว จะให้จัดลำดับใหม่ มันคงต้องเกิดปรากฏการณ์อะไรใหญ่ๆก่อนครับ ถึงเปลี่ยนได้

ขอบคุรอาจารย์ปอนที่ให้คำแนะนำ เยอะมากๆ ทั้งอีเมล์ ทั้งในบล๊อค แล้วทำดูเป็นหลักการ เข้าใจง่ายครับ (แต่ทำยากอ่ะ)

พี่พลอยจ๋า : แฟนผมต้องอด ต้องทนครับ แล้วก็ต้อง หล่อ ล่ำ ด้วยครับ

ปุกตั้งฉ่าย : ผมก้พูดบ่อยๆ ว่าคนเยอะ เรื่องแยะ ผมถึงได้มีเพื่อนน้อยมั้ง แต่ตอนนี้อยากมีเพื่อนมากกว่านี้ เพราะไอ้ที่สนิทๆอยู่มันเริ่มชั่วครับ ฮ่าๆ

ไป takumi แล้วกลับมาเล่าให้ฟังด้วยน้า ไม่รู้มีเมนูอะไรใหม่ๆอีกบ้าง ราคา400 +++ แต่สีสัน ดูอร่อย น่ากิน

ตังเม : จริงๆความสุขก็มีเยอะครับ แต่ในเนต สามารถเน้นให้คนอ่าน เห็นแค่ด้านใดด้านนึงได้เท่านั้นครับ เอ็นทรี่ต่อๆไป เขียนด้านมืดของตัวเองบ้างดีกว่า

เจ้าชายน้อย : ผมเข้าไปอ่านวิธีโปรโมทเวบแล้วครับ แต่ไม่ได้เริ่มดำเนินการอะไรเลยครับ

ผมว่าสิ่งที่เราลืม ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่ไม่สำคัญครับ แต่อะไรที่ไม่ดี ลืมได้ก็ดีแล้วครับ

หนุ่มชุดดำ : ถ้าคุณเป็นเกย์ ผมรับได้อยู่แล้วครับ ของชอบ

ซือชง : คือผมดันลั่นวาจา ตกลงเอาไว้แล้วว่าจะรอครับ ทำไงดี จะว่าไปก็อีกไม่กี่เดือนเองครับ
ยินดีที่ได้รู้จัก

คุIอ้อม : ปัญหาส่วนตัวผมมันเกิดจากตัวตนของผมมั๊งครับ พอผมเห็นว่ามันแก้ยาก เลยย้ายมันไปอยู่อันดับ 4

ขอบคุณครับที่เป็นกำลังใจ (ขอรูปด้วย แบบซูมเต็มเป้า)

เจ๊วอร์ : เรื่องราวผลิกผันจริงๆครับ นั่งอยู่ดีๆ กลิ่นตดลอยมา จนมึน 555
ตอนนี้ก็กำลังวิ่งหาเพื่อนอยู่เหมือนกันครับ ถึงได้พยายามจัดมีทติ้ง

สาวเหนือ : มาโหมดเครียดเลยนะครับ มีคนบอกผมว่า เวลามีปัญหา อย่าไปมองที่ปัญหา เพราะคำตอบมันไม่ได้อยู่ตรงนั้น ให้ถอยออกมาก่อน มองไปรอบๆ แล้วคุณจะเจอคำตอบ

riddler : จริงๆผมเรียงลำดับความสำคัญผิดไปครับ ที่จริง "เรื่องกิน" มาเป็นอันดับ 1 ครับ 555
ขอให้คุณรวบหัวรวบหางน้องเกดเร็วๆครับ จะได้แฮป "ปี้" ซะที

มนุษย์เพลง : ที่บ้านผมออกแนวเย็นชาครับ แต่รักกันดี ผมเลยเอาไว้ที่ 2

ผมเป็นโรคจิต บ้างานครับ อาจเป็นเพราะว่า มันเป็นกลไกอันนึง ที่ทำให้ลืมเรื่องปมด้อยของตัวเอง

เจอกันไม่เสาร์ก็อาทิตย์นี้ครับ หรือทั้ง 2 วัน

น้องฟ้า : ขอบคุณนะครับที่เป็นแฟนพันธุ์แท้ตัวจริง เสียงจริง ผมจะพยายามอัพให้บ่อยขึ้นครับ น้องจะได้เข้ามามีอะไรอ่าน นอกจากหนังสือเรียน ฮุฮุ (อ่านหรือยัง)

#23 By มนุษย์กล่อง on 2007-08-30 12:17

ส่วนตัวแล้วไม่ค่อยตดนะ..
เพราะแพนด้าไม่กินถั่ว ฮา.
ปีนึงตดแต่ไม่กี่ครั้ง (อันนี้จริงๆ)
แทบนับครั้งได้เลย เหมือนกับ "ตดไม่เป็น"
คงต้องให้คุณมนุษย์ในกล่อง Train การตดให้ซะแล้ว

พอรู้อยู่บ้าง บางอย่าง บางเรื่องสมองจะจำได้ดี
จะไปเก็บไว้สมองส่วนลึก เช่น โดนแม่ตี แฟนทิ้ง อกหัก รักคุด
ไม่อยากจะจำแต่กลับจำได้ดี แปลกเนอะสมองเนี่ย
แต่สิ่งที่ควรจะจำกลับไม่จำ

สิ่งที่สำคัญในชีวิตผม เอาพ่อแม่ ขึ้นก่อนอันดับหนึ่งครับ
ลำดับที่ห้าของผมก็เข้าใจดี และก็ไม่อยากแย่งชิงมาเป็นลำดับที่หนึ่ง
เพราะยังไงก็เป็นหนึ่งในใจ (อย่าอ้วก.. นะครับ)

เรื่องคุณแฟน บางทีเค้าอาจจะรอคุณอยู่ก็ได้
"ตามหา" เค้าสิครับ รีบโทรหาสิครับ
อย่ารอเค้าฝ่ายเดียว

ปล1. พยายามไม่เขียนมาก ไม่พูดมาก กลัวที่เขียนไปจะเป็นหลักฐานในชั้นศาล
ก็มีครั้งนี้แหละที่พูดมาก อิอิ

ปล2. ถ้า Always มันนานเกินไป (ก็เอา s ออก ก็จะไม่นานแล้ว ฮา..)
เปลี่ยนเป็น Forever ดีมั้ย

ปล3. "แพนด้าทำไมตาดำ" แล้วจะมาเล่าวันหลังครับ : )

ปล4. คอมเม้นคุณมนุษย์กล่อง ยาวๆทั้งนั้นเลย อ่านไม่ไหว... ขออ่านผ่านๆ ละกัน แต่ใน entry พยายามอ่านไม่ให้ผ่าน
แม้แต่ตัวอักษร อิอิ

ปล5. จบแล้ว ทำงานก่อน อู้นานแล้ว
หึหึ

#25 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2007-08-30 14:22

ปอนเขียนไปปอนก็รู้ว่ามันทำยากมากครับเฮีย แต่ที่ปอนเขียนปอนเอาความสบายใจของปอนเป็นที่ตั้งเพราะไม่รู้ว่าในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น ปอนถือได้บอกกับเฮียไปแล้วแต่เฮียจะเริ่มทำหรือไม่เริ่มก็ไม่เป็นไร ดีกว่าปอนต้องมานั่งเสียใจภายหลังว่าเราน่าจะบอกอย่างนู้นอย่างนี้ดีกว่า หรือมันจะยังค้างคาใจไปเรื่อยๆ น่ะครับ

#26 By ปอนปอน on 2007-08-30 15:40

ว้าย!!!
แงๆๆๆ
ไม่ย้อม ไม่ยอม
ป้าต้องแก้ข่าวด่วน
ไปพักผ่อน กะพ่อ แม่ น้องๆ หย่ะ.
แบร่ แบร่ แบร่

#27 By รายละเอียดที่หายไป (58.9.126.57) on 2007-08-30 22:00

แวะมาเยี่ยมเยือน
จะบอกว่าป้าหมูยังเป็นอีกหนึ่งคนที่ติดตามอ่านบล๊อคคุณมนุษย์กล่องเสมอนะคะ(ถึงจะหายไปบ้างแต่ก็ไม่ได้หายไปเลยนะคะ)

#28 By ป้าหมู on 2007-08-31 08:52

เข้ามาช่วยเสริมใยเหล็ก เอ้ย!...ไม่ใช่..ไม่ใช่ เข้ามาเพิ่มเรตติ้ง..ให้อีกหนึ่งคะแนน พร้อมคำอวยพรเดิมๆ ขอให้กิจการค้าเจริญรุ่งเรืองขายดิบขายดี เงินทองไหลมาเทมาเข้ากระเป๋า

ใครอยากเจอคุณมนุษย์ในกล่องละก็พาลูกจูงหลานไปศูนย์สิริกิติ์ ในวันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์นี้ ที่ โซน C ได้เลยคะ มีลุ้นเจอตัวเป็นๆ หน้าตาหล่อๆ..ขาวๆ

#29 By MayaKniGht on 2007-08-31 10:24

ความทรงจำ กับสมองคนมันเป็นเรื่องที่แปลกมาก มันเหมือนขึ้นเป็นวีดีโอฉายเป็นฉากๆ เลย เหมือนหนังสั้นย่อยๆ ในหัว

เป็นเรื่องแปลกประหลาด แต่เวลาอ่านหนังสือสอบ ไม่เคยจำได้เลย

#30 By only human*EM on 2007-08-31 12:11

โอ้...อยากเห็นคุณมนุษย์ในกล่อง ตัวเป็นๆ อิๆๆ แต่ว่าศูนย์สิริกิตติ์ อยู่ไหนเนี่ยะคะไม่รู้จัก

#31 By วอร์ (125.24.145.31) on 2007-08-31 12:51

ถึงคุณ วอร์ นั่งรถไฟฟ้าไปซิคะ ไปโผล่ที่นั่นเลยคะ ไม่แน่พรุ่งนี้อาจมีแถมอีกคน..

#32 By MayaKniGht on 2007-08-31 15:26

#33 By วอร์ (125.24.145.31) on 2007-08-31 15:45

ส่วนมากแล้วผมจะแก้ปัญหาให้คนอื่นก่อนครับ
ปัญหาของตัวเองนี่จะเก็บเอาไว้แก้ทีหลังสุดเลย
นั่นก็เพราะคนรอบๆตัวผมเป็นคนดีน่ะครับ

แต่ถ้าคนรอบตัวผมเป็นคนไม่ดี
ผมคงแก้ปัญหาของตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก
เพราะผมเชื่อว่าคนไม่ดีคือคนที่ไม่มีสามัญสำนึกครับ
อย่าไปหวังว่าเค้าจะตอบแทนสิ่งใดๆต่อสังคม
ช่วยไปก็เท่านั้นเอง

#34 By Life Goes On on 2007-08-31 21:45

แพนด้า : คุณตดน้อยมากๆเลย ทำได้ไง ทำไมกะเพาะคุรไม่สันดาปแก๊สผิดเลยเหรอ

ผมโทรศัพท์หาเค้าไม่ได้ครับ แล้วก็ไม่รู้ว่าเค้าตายหรือยัง

tomazzu : หึหึ

ปอน : ขอบคุณที่อยู่เคียงข้าง ผู้ชายของผม

เจ๊เอียด ; ขอให้เที่ยวให้สนุกเด้อ

ป้าหมู : ขอบคุณครับที่มาบอก รู้ว่างานเยอะมากครับ

mayaknight : ขอบคุณครับที่มาเพิ่มเรตติ้ง

uwaki : อ่านหนังสือสอบ ต้องอ่านก่อนสอบ 1 วันครับ ถึงจะจำได้ดี

คุณวอร์ : คุณอยู่อัฟกานิสถานหรือเปล่าครับ ถึงไม่รู้ว่าศูนย์ประชุมสิริกิต์อยู่ไหน อิอิ

ต๊ะคุง : ผมว่าน้องต๊ะเป็นคนดีครับ ถึงแก้ปัญหาให้คนอื่นก่อน น่ารัก อยากได้ๆ

#35 By มนุษย์กล่อง on 2007-08-31 22:34

ปอนไปอยู่เคียงข้างผู้ชายของเฮียตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ แล้วที่เฮียบอกว่าปอนไปอยู่เคียงข้างผู้ชายของเฮียน่ะ คนไหนหรอครับ เพราะข้างกายของปอนตอนนี้และที่ผ่านมาไม่ได้มีผู้ชายอยู่เคียงข้างสักนิด มีอยู่เมื่อตอนบ่ายโมงถึงบ่ายสามโมงครึ่งที่มีผู้ชายแท้ (แค่ไม่กี่คน) แล้วก็ผู้ชายกึ่งๆ บ้างมานั่งรายล้อมรอบแค่ชั่วขณะเดียวเท่านั้นเอง

แต่ถ้าเฮียต้องการจะสื่อว่า "อยู่เคียงข้างผู้ชายอย่างผม" น่ะโอเค... เพราะปอนถือว่าได้ทำหน้าที่น้องสาวที่ดี อย่างเต็มที่ครับ ไหนๆ เราก็ได้สาบานต่อหน้า Monitor คอมพิวเตอร์ว่าเป็นพี่น้องร่วมบล็อกกันแล้วแม้จะไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัวหรือประสบพบพักตร์กันก็ตาม ปอนทำอะไรได้ก็ทำครับ...

พี่มีทุกข์น้องก็ต้องนั่งมองทุกข์พี่ (แต่ไม่ได้ทุกข์ด้วยนะ) แต่พี่เป็นตุ๊ด.... แล้วทำไมน้องต้องเป็นตุ๊ดเหมือนกันด้วยหว่า....

********แต่ปอนสงสัยจริงๆ นะครับว่าผู้ชายของเฮียคนไหนมาอยู่เคียงข้างปอน แล้วก็ตอนไหนด้วยหรือเฮียแอบเลี้ยงลูกศิษย์ปอนครับ *********

#36 By ปอนปอน on 2007-08-31 23:45

อบากตดได้เหมือนใครเขา เหมือนเป็นปมด้อย

ไปรับ Tag ด้วยนะครับ คุณมนุษย์ในกล่อง
http://kengkadeng.exteen.com/20070901/tag
หนังสือเรียนน้องยังไม่ได้อ่านเลย วันนี้ก็ไปสอบภาษาอังกฤษมา จาก 100 คะแนนจะได้เท่าไรไม่รู้ อ่านซะแทบคลั่ง
ใช้ครบ 3 ชม. จนอาจารย์ขับไล่ออกจากห้อง ก๊าก... งานการก็ยังไม่เสร็จ กระแดะมาเล่นเน็ตอีก
ขอบคุณที่แวะไปหาครับ

#39 By chubbyhole on 2007-09-02 21:06

ว่าง ๆ ก็แวะไปอ่านนะคะ ก็เห็นนาน ๆ ทีไป งานเยอะให้อภัยค่ะ วันนี้ก็มาแวะเพิ่มเร็ตติ้งค่ะ

หลับฝันดีนะคะ

#40 By tungmay on 2007-09-02 23:59

ปอน ซ หุหุ ไม่บอก ไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่นครับ

น้องฟ้า : ใช้เวลาสอบให้เต็มที่ถูกต้องแล้วครับ ถึงแม้มันจะไมได้ช่วยอะไรก็ตาม ฮ่าๆๆ

chubbyhole :

ตังเม : สัปดาห์ที่ผ่านมา โหดร้ายมากๆครับ ถ้าจะเปรียบเทียบให้เข้าใจง่ายๆก็คงจะเหมือนกับ curry เจอรุมโทรมครับ

#41 By มนุษย์กล่อง on 2007-09-03 08:26

แต่ระวังงูมันตกใจแล้วหันมาฉก (ชก) จะเจ็บเอานะครับ.. อิอิ.... พิมพ์ผิดก็บอกมาเถอะน่า... หรือว่าเฮียวนเวียนอยู่รอบๆ ลูกศิษย์ปอนจริงๆๆๆ

#42 By ปอนปอน on 2007-09-03 10:21

คุณว่าที่ ดร.

...

การรอคอยที่ไม่อาจรู้ชะตากรรม ช่างแสนทรมาน

เชื่อว่า คุณกำลังต้องการพลังใจมหาศาล
เชื่อว่า คุณได้รับพลังใจมากมายจากในสังคมแห่งนี้
เชื่อว่า คุณยังรู้สึกว่า พลังใจที่ได้มานั้น ยังไม่เพียงพอ

หากว่าใจของคุณ บอกคุณว่า คุณพร้อมแล้ว
พร้อมที่จะยอมรับทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้แล้ว
ที่ผ่านมา คุณได้ทำทุกสิ่งด้วยใจเต็มร้อยแล้ว

ถ้าเป็นได้อย่างนั้น ถึงวันนี้ คุณก็จะไม่กลัวอะไรอีกแล้วค่ะ

หนักแน่นนะคะ สู้ สู้ สู้

#43 By กะจิ๋วหลิว on 2007-09-03 12:55

เป็นกลอนที่...อืม...มันช่าง..เอ่อ
ปวดท้องอึ...อุ๊...ขอโทษๆ ไม่สุภาพ

ไปอ่านอันเก่าๆแล้วยิ่งฮามากกก
เขียนบล๊อคได้สุดยอดเลย

น่าอ่านค่ะ สนุกจัง
กลอนตดนี่ทำให้นึกถึง เพลง "ตด" ของโน๊ตอุดม ด้วยเลยครับ ท่อนหนึ่งว่า " ตด ถ้าลอยมาตามลม ถ้าใครได้ดม ก็ปะ ลัม ปัม ปั๊ม...
"

ผมเองก็วน 1 - 5 เช่นกันครับ ก็จะมี
เฉพาะ 2 กับ 5 ที่อัตราการเกิดปัญหาจะน้อยที่สุด นอกนั้นรินมาเป็นระยะ ๆ ดิ้นไปดิ้นมาตามสถานการณ์ครับ

ปล. บล๊อคผม หากได้เรตติ้งเฉลี่ย 100 ก็น้ำตาไหลแล้วครับ

#45 By Nonger on 2007-09-03 20:44

กะจิ๋วหลิว : ฮือๆ ขอบคุณนะครับ อ่านแล้วประทับใจมาก กำลังใจผมได้จากที่นี่เยอะมากครับ แต่มันไม่พอจริงๆ เพราะว่ายังทำใจกับการสูญเสียไม่ได้ครับ แล้วก้กำลังลังเล ว่าจะทำยังไงดี กับปัญหาอันนี้ จะตัดทิ้ง กดปุ่ม restart แล้วเริ่มใหม่ กลับไปเป็นคนแบบเก่าๆ ที่ไม่ได้สนใจอะไรเลยนอกจากงาน

ตอนนี้หนักที่ตัวครับ ใจไม่เท่าไร อิอิ

ปอน : งูตาเดียวผมไม่กลัวครับ กลัวน้องปอน

octopuzy : ขอบคุณที่ชมครับ ดีใจมากๆ มีคนชม แฮะๆ

คำว่าอึ นี่เป็นคำสุภาพแล้วนะครับ ที่บล๊อคผมใช้คำว่า "ขี้" ออกจะบ่อยครับ

nonger : เออ คุณโหน่งพูดแล้ว ทำให้ผมนึกถึงคอนเสิร์ตของโน๊ตอุดม อยากไปดุเหมือนกันครับ ไม่รู้เมื่อไรจะมีอีก

#46 By มนุษย์กล่อง on 2007-09-04 11:10

เง้อ
ปู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด





































































สบายตรูด

#47 By :: ipup :: on 2007-09-04 13:36

อัพบลอกกันเถอะ อิอิ

#48 By มนุษย์เพลง (203.144.240.229 /189.2.255.60) on 2007-09-04 13:48

ที่ศูนย์สิริกิติ์ผลงานเป็นไงบ้าง...

#49 By MayaKniGht on 2007-09-04 18:19

อ๋อ... ปอนรู้ละที่กลัวปอนเพราะว่าปอนไม่มีงูตาเดียวใช่ไหมครับถึงกลัวนักกลัวหนา แต่ใครที่มีงูตาเดียวเฮียก็คงจะ....ล่ะสิ...

ปอนไม่น่ากลัวหรอกนะครับถึงแม้หลายๆ คนจะบอกว่าปอนร้ายก็ตาม แต่ถ้าเฮียเป็นมนุษย์ปกติไม่เบียดเบียนใคร (รู้นะว่าชอบเบียด) ปอนก็ออกจะดี๊ดีนะครับ.. ต้องเจอถึงจะรู้นะ

#50 By ปอนปอน on 2007-09-04 22:59