มนุษย์กล่อง 's blog

First Up
ขออัพเดทก่อน ว่าผมกับคุณพ่อน้องเบลล์ Old Mustang กับคุณ pastelsalad จะไปซื้อซีดีกันที่เดิมครับ ในวันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม 2550 โดยรายละเอียดเรื่องเวลาสถานที่นัดพบสามารถไปดูได้ที่นี่ครับ โครงการมีทติ้ง Exteen Blog Music
ตอนแรกผมกะจะหาวันที่เราไปได้ด้วยกันเยอะๆหลายๆคนนะครับ ตามที่เคยตั้งเอ็นทรี่ขึ้นมาชื่อ ประกาศวาระแห่งชาติ เพื่อซาวเสียงว่าใครจะไปบ้าง แต่คิดไปคิดมา กำหนดวันเลยดีกว่าครับ ใครไปไม่ได้ผมขออนุญาตเอาไว้วันหลังนะครับ มันคงไม่ได้มีแค่หนเดียวแน่นอน เพราะถ้ารอกันเยอะๆมันคงไม่ได้ไปเสียทีครับ

เท่าที่ทราบมี คุณมนุษย์เพลง อีกคนที่จะไปด้วย แต่ติดดูคอนเสิร์ตตอน 4 โมงเย็น แต่ก็น่าจะไปทันนะครับ เอาเป็นว่าใครที่อยากจะไปร่วมกันซื้อซีดีกันเป็นหมู่คณะ เหมือนไปถอดผ้าป่ายังไงยังงั้น ผมขอเอาคนที่มั่นใจว่าไปได้แน่ๆนะครับ เผื่อกรณีที่คนเยอะจะได้ไม่ต้องรอเก้อครับ เกรงใจคุณ Old Mustang ม๊ากมาก

ใครสามารถไปได้ตามวันและเวลาดังกล่าว รบกวนอีเมลมาหาผมด้วยครับ แล้วทิ้งชื่อเล่นของคุณจริงๆ ชื่อในเน็ท และเบอร์โทรศัพท์มือถือไว้ให้ด้วยครับ ชื่อพ่อชื่อแม่ ไม่เอาครับ เบอร์ของกิ๊กก็ไม่เอาครับ เสร็จแล้วไม่ผมก็คุณ Old Mustang จะโทรไปสอบปากคำครับ ว่าคุณคือใคร ฮ่าๆๆๆ

เพิ่งนึกได้ วันที่ 19 มีการเลือกตั้ง ไม่รู้ว่าแถววรจักรนั้นจะปิดเร็วหรือเปล่านะครับ แล้วถ้าวันนั้นฝนไม่ตกจะดีมากๆครับ ทุกคนช่วยกันภาวนาครับ

Second Up

เข้าเรื่องเสียที เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า คุณกะจิ๋วหลิว เธอจะเรียกผมว่า คุณว่าที่ ดร. ซึ่งจริงๆตอนนี้สถานภาพของผมเปลี่ยนไปแล้วครับ ว๊ายๆ

คือเรื่องมีอยู่ว่า วิทยานิพนธ์ที่ผมส่งไปไม่นานมานี้นั้น ปรากฏว่าเจอ Dean เตะกลับลงมาครับ ไม่ผ่าน
นี่ผมเจอ ปฏิเสธ หรือนี่ ( ทำไมช่วงนี้เจอคน reject เยอะมากๆ แง๊ๆๆ)
อาจารย์ที่ปรึกษาเขาก็พรูฟผ่านแล้วนะ โธ่ๆๆ อุตส่าห์ผ่านด่านแรกไปได้ มาตายด่านสอง เซ็งมากครับ
ทำให้ผมต้องเอารายงานกลับมาแก้จนกว่าเค้าจะพอใจครับ ซึ่งทำให้ต้องจบล่าช้าไปอีกปีนึงครับ รับปริญญาเดือนกุมภาพันธ์ 2551 ไม่ทันแล้วครับ แถมในตัวเล่มรายงาน เจอกาวงแดง วงดำ จุดที่ผิด แก้กันเป็นร้อยจุดมั๊งครับ พร้อมเครื่องหมายคำถามและเครื่องหมาย irrelevant มากมายที่ Dean เขียนลงไปในตัวเล่ม

สรุปคือ สอบตก หรือ ไม่ผ่าน ต้องแก้ไขรายงานกันแบบยกเครื่อง ล้างฝาสูบแบบนี้ นานแน่ๆ

ยังไม่พอครับ

เมื่อสองหรือสามอาทิตย์ก่อน ผมแอบหนีงานไปสัมภาษณ์งานที่อื่น ตำแหน่ง Brand Manager ของบริษัทผู้ผลิตสินค้าบริโภครายใหญ่มากแห่งหนึ่ง ไม่มีใครไม่รู้จักครับ เพราะ brand นี้ดังไปทั่วโลก ขอไม่บอกครับว่าอะไร แต่ไม่ได้ชื่อ โกเต๊ก

ที่นี่มีสอบอะไรต่ออะไรเยอะมากครับ มีการสอบสัมภาษณ์ สอบภาษาอังกฤษ สอบคณิตศาสตร์ สอบปัญหาเชาวน์ และสอบด้านจิตวิทยาครับ ผมก็ทำๆๆไปจนเสร็จแล้วก็กลับครับ เพราะมันดึกแล้วเกือบ 2 ทุ่ม พนักงาน HR บอกจะแจ้งผลให้ทราบครับ ว่าได้หรือไม่ได้อย่างไร โดยปกติแล้วถ้าสอบได้เขาจะโทรเรียกครับเพื่อมาตกลงรายละเอียดเรื่องค่าตอบแทน สวัสดิการต่างๆ

ไม่กี่วันต่อมาครับ ได้รับโทรศัพท์จากบริษัทนี้ น้องแผนก HR คนเดิมโทรมา ไอ้ผมก็กระหยิ่มยิ้มย่องในใจ กรูได้งานแล้วแน่ๆ

อ๊ะ ทำไมจะไม่ได้

สอบแบบแรก Oral Exam คือการสอบสัมภาษณ์ก็ผ่านฉลุยเพราะว่าผมลักษณะดี เพ็ทดีกรีสูง ขนเป็นลอน หางไม่ตก หูไม่เอียง น้ำลายไม่ไหลล้นออกนอกปาก ผู้มาสัมภาษณ์ก็คงให้คะแนนสูงลิบ

ต่อมาสอบเลขกับอังกฤษ ถึงจะไม่ได้คะแนนเต็มแต่ก็ได้เกิน 85% แน่ๆครับ รู้ตัว เพราะคำตอบที่ได้ตรงกับช้อยส์ในข้อสอบ นี่ขนาดไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยนะเฟ้ย

เอ๊ะๆๆ

มาถึงจุดนี้แล้ว ผมคิดในใจตอนรับโทรศัพท์ว่าว่า

ตำแหน่งนี้ กรุได้แน่นอน หมูๆว่ะ

คงไม่มีคู่แข่งขันคนอื่นที่มีคุณสมบัติดีไปกว่าผมแล้วครับ เว้นแต่เจี๊ยวมันจะยาวมาก แบบว่าแทงข้างหลังทะลุออกปาก กรี๊ดๆ (ไม่ได้ลามก จกเปรต สัปดนนะครับ มันแป็นชื่อเพลง จริงจริ๊งๆ)

ปรากฏว่าเสียงในสายโทรมาบอกว่า พี่ รบกวนกลับมาสอบใหม่อีกรอบด้วยค่ะ หนูให้พี่เป็นกรณีพิเศษ คือพี่ทำข้อสอบชุด psychology ไม่ผ่านค่ะ

กรี๊ดๆๆ

ข้อสอบชุดนี้มันถามคำถามทั่วๆไปครับ เช่น คุณชอบอะไร คุณไปเที่ยวไหน ที่เหลือก็เป็นคำถามพวก scenario ต่างๆ แล้วถามว่าคุณจะทำยังไงในสถานการณ์แบบนี้ครับ แต่ทำไม กรูสอบตก ครับ ผมก็งงมากครับ แล้วก็ไปสอบข้อสอบชุดนี้ใหม่ คราวนี้ผมนั่งรอผลสอบเลย ผมยังจำคำถามมันได้เลย อันไหนที่ตอบไปแล้วดูไม่ดี ก็เปลี่ยนคำตอบครับ

พอรอผลจากคอมพิวเตอร์ออกมาก็ กรี๊ด อีกรอบ สอบตก เหมือนเดิม

เริ่มโมโหแล้วครับ ข้อสอบแบบนี้มันมีตกได้ยังไงวะ ผมเลยถามพนักงาน มันตอบว่าผลจากการสอบทั้ง 2 ครั้ง ได้ผมออกมาเหมือนกันว่า ตัวผมเอง ไม่ได้แสดงว่ามี preference หรือ passion ในเรื่องใดเรื่องนึงแบบจริงๆจังๆเลย คือเป็นคนที่ชอบอะไรในมุมกว้างๆ แต่จะมาลงลึกจริงๆก้ไม่ได้ครับ

ผมก็เอ๋อเด่ะ นี่ผมตกม้าตายแบบนี้เนี่ยนะ นี่สอบไม่ผ่านเพราะผมเป็นคนชอบศึกษาหลายๆเรื่องราว สิ่งต่างๆบนโลกมากจนเกินไปหรือนี่ ผมฟังเพลงหลายแนว ดุหนังได้ทุกแนว หนังสือก้อ่านได้หลายประเภท มีทั้งหนังสือแฟชั่น การ์ตูน หนังสือโป๊ หนังสือพิมพ์ นี่เยอะแล้วนะครับ ใครบอกว่าไม่ลึก ฮุฮุ

มานึกอีกทีนึงครับ ก็เป้นไปได้ว่า การที่จะเป็น brand manager มันคงต้องแทบจะร่วมเพศกับสินค้าแบรนด์ของตัวเองที่ทำเลยมั๊งครับ คือต้องรู้ตื้นลึกหนาบาง รู้ทุกมุม ทุกองศา แนวตั้ว แนวนอน มุมทแยง เส้นรัศมี เส้นรอบวง แต่ก็อดเจ็บใจไม่ได้ครับ ว่ามันไม่ได้ให้โอกาสผมเลยเหรอ ประสบการณ์ทำงานเป็นสิบปีไม่ได้ดูเลยเหรอ ผลข้อสอบชุดอื่นคะแนนสูงลิบลิ่วไม่นับเลยเหรอ มาดูไอ้ชุดนี้เนี่ยนะเป็นชุดตัดสิน

สรุป สอบตก แง๊ๆ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด เป็นจริงครับ

ปล. กำลังจะไปซื้อ iPod Shuffle มาไว้ตอนวิ่งออกกำลังครับ สีเขียวสวยงามตอแหลมากๆ อยากได้ ใครมีแล้วดีไม่ดีมาช่วยรีวิวด้วยครับ

ปล.2 เพื่อนบ้านผมคือกะเหรี่ยง Theo หายไปเฉยๆครับ แต่มี เจ๊วอร์ ผู้ลึกลับและคุณอ้อม Ohrami เป็นลูกค้าขาประจำของผมแทน เสีย 1 ได้มา 2 คุ้มมั๊ยนะ

ปล.3 มีความเป็นไปได้สูงลิบลิ่วว่าครึ่งเดือนหลังนี้ และอาจลามไปถึงเดือนหน้าทั้งเดือน ผมอาจจะไม่ได้อัพบล๊อคอีกแล้ว มีงานใหญ่โต มโหฬาร อลังการมากๆรออยู่ครับ ถ้าไม่ยุ่งจนเกินไป หรือเจอพ่อผมฆ่าทิ้งผมจะมาบอกว่ามันคืออะไร แต่มาเม้นท์ปล่อยหมาในปากมากัดชาวบ้านเนี่ย พอมีเวลาครับ โฮ่ๆๆ

ปล.4 ยอดเรตติ้งตกฮวบฮาบน่าใจหาย รวมไปถึงยอดคอมเม้นท์ด้วยครับ เอ็นทรี่ไหนต่ำกว่า 50 เม้นท์ นี่ถือว่าไม่ป๊อบครับ

ปล.5 เพิ่งนึกออกว่า ผมเคยเล่าเรื่องที่สอบตกนี้ไประบายให้พี่คนนึงฟัง ตอนกลางคืน แม่งมันนอนหลับไปเลยครับ ให้ผมพูดพ่นๆใส่โทรศัพท์ไปตั้งนาน โมโหมากๆ ต้องแก้แค้นครับ แกล้งทำเป็นสนใจหน่อยก้ไม่ได้