วันนี้ 1 ส.ค. 50 แรม 3 ค่ำ เดือน 8 วันเถาะไม่ถูกกับระกาครับ

เป็นวันที่แปลกมากสำหรับผม เพราะมีอะไรที่ต้องตัดสินใจบางอย่างซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของผมเลยก็ว่าได้ครับ

1. ไม่ไปทำงาน

ผมยื่นจดหมายไปแล้ว แต่เจอยื้อ ไม่ให้ออก เลยเจอข้อเสนอให้พักยาวแทนครับ จะเริ่มพักวันไหนก็ได้ไม่บังคับแล้วจะกลับมาทำต่อเมื่อไรก็ได้

ผมก็บอกเหตุผลว่าที่อยากออกเป็นเพราะเรื่องสุขภาพจริงๆไม่ได้เกี่ยวกับงาน เพราะร่างกายมันเริ่มฟ้องว่าจะไม่ไหวแล้วครับ มีช่วงนึงที่เครียดมากๆ ถ้าวันไหนผมไม่ได้กินยาโคตรแพงตอนเช้าเนี่ย ทานน้ำแล้วจะอ้วกพุ่งทันที ทานข้าวก็อ้วกแตกตรงโต๊ะกินข้าวนั่นเลย แปรงฟันก็อ้วก บ้วนปากก็อ้วกครับ พออ้วกจนน้ำย่อย น้ำดีออกมาหมดแล้ว ถึงจะค่อยกินได้ต่อ

ผมทำงานเฉพาะที่นี่มาเกือบๆ 4 ปี ได้ลาหยุดยาว แบบปิดมือถือไม่มีคนโทรรบกวน แค่ 1 ครั้ง คือไปเที่ยวระยอง เมื่อไม่นานมานี้เอง ตามที่เคยเขียนเอาไว้ครับ ก่อนหน้านั้น ทำงานเดือนนึงได้หยุดเดือนละ 1 วันบ้าง 2 วันบ้าง มากสุดก็ 3 วัน รวมๆแล้วปีนึงได้หยุด ประมาณ 20 กว่าวัน (อันนี้รวมวันหยุดนักขัตรต่างๆนาๆ บลาๆ แล้วนะครับ)

ก็คิดดูครับว่าทำงานจนลืมวันเกิดพ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน วันที่อากงตายก็ไปรดน้ำศพไม่ทัน ไม่ได้ไปดูหน้าครั้งสุดท้าย โดยเฉพาะวันเกิดพ่อ แม่ นี่ลืมติดๆกัน 2 ปีซ้อน ไม่ได้กลับบ้านด้วย เพราะทำข้ามคืน

ผมตัดสินใจไปแล้ว ว่าจะไม่กลับไปทำอีกแล้ว ขอพักผ่อนรักษาโรคกรดไหลย้อนก่อน ซึ่งเรื้อรังมา 5 ปีเต็มแล้วกำลังจะขึ้นปีที่ 6 ยังไงก็ขอให้สุขภาพมาก่อน ทานยาเท่าไรก็ไม่หาย ยาก็แพงมากๆ ออกกำลังกายแล้วก็ไม่หายขาด

แพทย์ที่รักษาบอกสาเหตุเป็นเพราะความเครียดจัด เครียดต่อเนื่อง เครียดสม่ำเสมอ ตอนนี้หมอเป็นกังวลมากว่าจะเป็นมะเร็ง แนวโน้มสูงปี๊ดๆ เพราะเริ่มอ้วกแล้วมีเลือดผสม ถ้าไม่กินยาเก็บกดอาการไว้ ก็จะไอออกมาเป็นเลือดด้วยครับ เพราะหลอดคอเป็นแผลพุพองเพราะกรดมันกัด เดือนหน้านี้เจอนัดไปตรวจละเอียดครับ ทั้งสอดท่อ กลืนกล้องราคาหลายหมื่น แสกนแม่มทั้งตัวหัวจรดตูด ฟังดูเหมือนน่ากลัวเนอะ แต่ตอนนี้สบายดีครับ อ้วกบ้างเป็นบางเวลา ตามรอบเดือนครับ อิอิ

2. ขายรถ

เคยเขียนไว้แล้วทีนึง ตอนนั้นเสียฟอร์มรถดันน้ำมันรั่ว เลยไม่ได้ขาย ถ้าให้เจ๊เบี้ยนเจ้าของเต้นท์รถมือสองไปซ่อมเอง มันคงกดราคาน่าดู ผมเลยเอาไปซ่อมเองที่อู่ประจำ มาวันนี้ซ่อมเสร็จพอดี ตัดสินใจทันทีเลยครับ ผมตัดสินใจได้แล้วว่าจะขายทิ้งไปเลย ยิ่งเก็บไว้ยิ่งราคาตก รถยุโรปราคาตกง่ายด้วย ถ้าเกิน 5 ปี ราคาตกวูบใจหายเลยครับ ผมคาดว่าวันพรุ่งนี้จะเอาไปขายซะที เอาเงินมาหมุนเล่นดีกว่าครับ ไม่มีความจำเป็นต้องใช้รถอีกต่อไป ใช้รถที่ซื้อให้พ่อ แม่ อาม่าคันนี้แหละครับ

3. รอเพื่อจะรัก เพราะรักถึงรอ(มึงไงว่ะครับเฮ้ย)

ขออนุญาตบรรยายโดยย่อ คือผมแอบชอบเค้าคนนี้มานานมากๆๆแล้ว แต่เรดาร์ยังทำงานไม่แม่นพอ เลยไม่กล้าจีบ พอวันนึงผมสติแตก อ่อยเหยื่อ เอาไส้เดือนเกี่ยวตะขอแล้ว โยนไว้หน้าออฟฟิศ กะให้คนเดินผ่านไปมา มาติดเหยื่อ กะไว้ว่าใครก็ได้ แต่เขาคนนี้เสือกดันมาโดดฮุบเหยื่อซะนี่

เค้าคนนี้เป็นคนดีมากๆ ดีจนไม่น่าเชื่อว่าจะยังมีหลงอยู่ในโลกนี้ เหมือนหลุดออกมาจากโลกของหนังการ์ตูน คือนอกจากพ่อกับแม่ผมแล้ว ไม่เคยมีใครดูแลผมได้ดีตั้งแต่หัวจรดตีนเท่านี้เลยครับ มีเค้าคนนี้นี่แหละคนเดียวจริงๆ ที่สำคัญ เค้าคนนี้อ่านใจผมออก ไม่ต้องพูด ไม่ต้องขยับตัว เค้าจับความรู้สึกผมได้ตลอด โกหกเค้าก็รู้และไม่มีการพูดหักหน้าผมด้วย เค้าคอยสังเกตผมตลอด ใส่ใจผมมากๆโดยเฉพาะเรื่องสุขภาพ ผมพูดอะไรไป detail ต่างๆเขาจำได้หมด พ่อแม่แท้ๆยังไม่สามารถทำได้แบบนี้เลย อาจเป็นเพราะผมปิดกั้นตัวเองสุดขีด และทุกคนที่บ้านทำงานหนักมากๆอยู่แล้ว

หลังจากผมคบกับเค้ามา ปรากฏว่ามีปัญหาบางอย่างครับ คือเจอผู้ใหญ่ฝั่งบ้านเค้ากีดกัน น่าเตะเป็นที่สุดครับ เหมือนซีรี่ส์ ตำนานรักดอกทอง เอ๊ย ดอกเหมย เลยครับ ตอนนี้เจอบังคับให้ต้อง step back ถอยห่างออกมา เจอสั่งห้ามคบ ห้ามติดต่อ เค้าจึงจะขอเคลียร์ปัญหานี้กับคนที่บ้านด้วยตนเองก่อน ช่วงนี้เราจึงมี pact (สนธิสัญญา) กันไว้ ว่าจะไม่มีการโทรคุย ห้าม SMS ไม่มีการได้ยินเสียง ไม่มีการเห็นหน้า โดยเด็ดขาด เนื่องจากเจอสั่งห้าม แล้วกลัวคนที่บ้านจะเสียใจจนรับไม่ได้ ถึงผมจะแอบอีเมล์ไปบ้าง แต่ก็หงุดหงิดมากๆครับ

ผมจึงตัดสินใจว่า จะเลิกติดต่อเค้าคนนี้ไปเลย ถ้าเขาอยากโทรก็โทรมา อยากจะ SMS หรืออีเมล์ก็ส่งมา แต่ผมคงไม่ติดต่อไปหาก่อน มันเจ็บครับ เวลาเข้า inbox แล้วไม่มี new mail SMS แล้วไม่ตอบกลับ แต่ยังรักมากเหมือนเดิมนะครับ

จบแระ

ปล1. มีสตรีกลุ่มนึง เพื่อนบ้านผมเอง สงสัยมานานว่าหัวใจผมไปโดนอะไรมา วันนี้ผมตอบแล้วนะครับ ไม่ได้เจอหลอกไปฟันแต่อย่างใด แค่เจอปิดกั้นทางด้านสื่อสารโทรคมนาคมเท่านั้นครับ แต่ผมว่ารักกันมากขึ้นทุกวันนะครับ (คนอื่นห้ามแซว ห้ามถามซอกแซก)

ปล2. ทุกคนไม่ต้องตกใจครับ ถึงจะมีความเป็นไปได้สูง ว่าผมจะเป็นมะเร็ง แต่น่าจะรักษาหายขาดได้เพราะนี่เพิ่งเริ่มต้น ยังไม่รู้ว่าต้องทำคีโมหรือเปล่าเลย เห็นหน้าหมอตอนนัดมาตรวจละเอียดผมก็เครียดพอแล้วครับ หน้าหมอซีเรียสแซมมากๆ ไม่อยากให้คนอ่านมาเครียดด้วย ยิ้มๆไว้ครับ

ปล3. หมอดูเคยบอกว่าผมจะตายหลังอายุ 88 แน่นอน ไม่ต้องห่วง อายุยืนโคตร จะแข่งกับอาม่าครับ

ปล.4 ถึงคนๆนั้นของผม ผมรู้ว่าเขาอ่านบล็อกผมแต่ไม่เคยเม้นท์ ถึงปัญหาของเรามันใหญ่โคตรๆ บรรดาศักดิ์ต่างกันฟ้ากับเหว รสนิยมก็โคตรจะไม่เหมือนกัน หน้าตาคุณดีกว่าผมมาก ต่างกันยิ่งกว่าไอ้ปลามังกรภราดรกับน้องฟ้านาตาลีเสียอีก แต่อย่างไรก็ดี ผมว่าผมรักคุณมากขึ้นทุกวัน ผมว่าอุปสรรคพวกนี้พระเจ้ากำหนดมาทดสอบเรา สีทนได้ เอ๊ย ผมทนได้ครับ จะรอ 6 เดือนตามสัญญากว่าจะได้เจอหน้ากันอีกที รักนะ จุ๊บๆๆ

ขอตัวไปอ้วก ก่อนนะครับ ทุเรศเกิน ไม่รู้เขียนไปได้ไง

อ้อ คำถามนรกก่อนจากครับ

ท่านผู้อ่านเคยต้องตัดสินใจอะไรในเรื่องสำคัญๆที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเราเลยมั๊ยครับ แล้วมันคืออะไร มาช่วยสาธยายความประทับใจให้ฟังด้วยสิครับ

ไปแระของจริง ต้องไปงานแต่งงานเพื่อนที่ Oriental Hotel

แง๊ๆ

****

ถึงคนที่ผมรัก

คุณเคยถามว่าผมชอบเพลงแนวไหนมากที่สุด ผมชอบแนวนี้แหละ เอ้าฟังซะมึงน่ะ

เพลงนี้ผมมอบให้คุณคนเดียว คุณเป็นคนที่ผมรักมากๆความหมายก็ดี ผมชอบมากครับ

ถึงคุณจะฟังแต่เพลงไทย ผมก็ไม่สน อยากไปดูคอนเสิร์ตห่าเหวอะไรก็จะขอไปด้วย จำไว้

Umbrella

[Jay-Z]
Ahuh Ahuh

Ahuh Ahuh (Rihanna Good girl gone bad)
Ahuh Ahuh (Take three... Action)
Ahuh Ahuh

No clouds in my storms
Let it rain, I hydroplane in the bank (Rihanna: eh eh eh)
Coming down with the Dow Jones
When the clouds come we gone, we Rocafella (Rihanna: eh eh eh)
She fly higher than weather
And G5s are better, You know me,
an anticipation, for precipitation. Stacked chips for the rainy day
Jay, Rain Man is back with little Ms. Sunshine (Rihanna: eh eh eh)
Rihanna where you at?

[Rihanna]
You had my heart
And we'll never be worlds apart
May be in magazines
But you'll still be my star
Baby cause in the dark
You can see shiny cars
And that's when you need me there
With you I'll always share
Because

[Chorus]
When the sun shines, well shine together
Told you I'll be here forever
Said I'll always be your friend
Took an oath I'mma stick it out 'till the end
Now that it's raining more than ever
Know that we'll still have each other
You can stand under my umbrella
You can stand under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh eh eh eh)

These fancy things, will never come in between
You're part of my entity, here for Infinity
When the war has took it's part
When the world has dealt it's cards
If the hand is hard, together we'll mend your heart
Because

[Chorus]
When the sun shines, well shine together
Told you I'll be here forever
Said I'll always be your friend
Took an oath I'mma stick it out 'till the end
Now that it's raining more than ever
Know that we'll still have each other
You can stand under my umbrella
You can stand under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh eh eh eh)

You can run into my arms
It's okay don't be alarmed
Come into me
(There's no distance in between our love)
So go on and let the rain pour
I'll be all you need and more
Because

[Chorus]
When the sun shines, well shine together
Told you I'll be here forever
Said I'll always be your friend
Took an oath I'mma stick it out 'till the end
Now that it's raining more than ever
Know that we'll still have each other
You can stand under my umbrella
You can stand under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh)
Under my umbrella
(Ella ella eh eh eh eh eh eh)

It's raining (raining)
Ooh baby it's raining (raining)
Baby come into me
Come into me
It's raining (raining)
Oh baby it's raining (raining)
You can always come into me
come into me

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ลาออกแล้ว เช่นกันครับ ต่างกันแต่เพียงยังไม่อ๊วกเป็นเลือด !!

...ขอให้หายไวๆ ครับ

#1 By buggo on 2007-08-01 17:25

ขอคุณแห่งพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ จงดลบันดาลให้ผลตรวจอย่าได้เป็นมะเร็งอย่างที่คิดเลยนะ
อีกอย่างหากเป็นจริง จะรักษาอย่างไรก็ช่างแต่ห้ามตัดต่ออวัยวะเด็ดขาด หมายถึงลำไส้หรือว่ากระเพาะเพราะมีเหตุผลคะ

หากลาหยุดจริงน่าไปบวชเรียนปฏิบัติธรรมสร้างกุศลให้ตัวเอง และแผ่เมตตาให้เจ้ากรรมนายเวร อาจช่วยได้ซึ่งขึ้นอยู่กับความศรัทธาเป็นที่ตั้งนะคะ

ส่วนอาม่าน่าจะหาคนมาดูแลสัก 1 เดือนเป็นการชั่วคราวระหว่างที่ไปปฏิบัติธรรม

ที่พูดมาทั้งหมดด้วยความห่วงใยจากใจจริงนะคะ

ขอให้สุขภาพดีขึ้นทุกๆวันนับแต่นี้ไปนะคะ

#2 By MayaKniGht on 2007-08-01 17:55

...

มาส่ง "กำลังใจ" ไว้ก่อน

สู้ สู้ นะคะ

...


#3 By กะจิ๋วหลิว on 2007-08-01 18:00

...

เปลี่ยนจากทัวร์กิน
เป็นทัวร์ไหว้พระกันเถอะ

เห็นด้วยกับความคิดของคุณแม่ MayaKniGht ค่ะ
... เพราะประสบด้วยตัวเอง
พอออกจากงาน เจอปีเกิดชงส่งผลหลายเรื่อง
พอเริ่มใส่บาตร แผ่เมตตาแล้ว ดีขึ้นมากทีเดียว
อย่างน้อย จิตก็สงบขึ้น ...

...

#4 By กะจิ๋วหลิว on 2007-08-01 18:04

ปอนเห็นด้วยกับหลายๆ คนนะครับว่าควรไปทำจิตใจให้สงบด้วยการปฏิบัติธรรมครับเฮีย ก. แต่ก่อนอื่นต้องรักษาร่างกายของเราให้อยู่ตัวได้ระดับนึงก่อน

ถ้าเป็นมะเร็งจริงๆ ขึ้นมาก็ควรจะต้องทำจิตใจให้ดีก่อนครับ... เพราะถ้าจิตใจดีปอนเชื่อว่าจะสามารถข่มมะเร็งได้ครับ ช่วงนี้ก็หยุดอยู่เฉยๆ หาทางพักผ่อนให้ได้จริงๆ นะครับ... เป็นห่วงเฮียอยู่เสมอนะ น้องสาวคนนี้ยังอยากให้เฮีย ก. ที่น่ารัก อยู่ขวางโลกต่อไป...

ส่วนเรื่องความรักกรุณาไปอ่านของปอนได้แล้วนะครับเขียนแล้วแต่ยังไม่จบยังเหลืออีกตอนนึง..

รักเฮียนะครับ.. จากน้องสาวไม่สวย

#5 By ปอนปอน on 2007-08-01 18:10

I wish you the very best. Especially, health and heart.

I don't think I have ever decided anything which greatly effects my life these days. Actually, there is one ... it's about a certain surgery which if I didn't take it, I'd be so dead by now.

I'm glad I did take it. It strengthens me, physically and mentally.

I'm rambling nonsense now XD;


Take care and god bless you.

#6 By VEILCHEN on 2007-08-01 18:38

ยังงัยก็แล้วแต่ อนาคตต่อไปนี้ ขอให้พบแต่ความสุขความเจริญครับ

อ่านเรื่องนี้แล้ว นึกถึง Brokeback Mountain เลยครับ

#7 By เจ้าชายน้อย on 2007-08-01 18:39

นั่นสิ อ่านแล้วนึกถึง bareback เอ้ย brokeback mountain ครับ

กลับมารักษาสุขภาพดีกว่าครับ
กายพร้อม ใจพร้อม เราสู้ครับ
(พูดพร้อมกับกระดกไวตาเมี้ยวเข้าปาก)

ปล. อัลบั้ม rihanna เพราะมาก ชอบครับ

#8 By บองเต่า on 2007-08-01 19:20

สุขภาพสำคัญที่สุดนะครับ
อย่างไรก็ลองรักษาตัวให้หายดีก่อน
เรื่องอื่นเป็นเรื่องรองครับ

ขอให้หายดีในเร็ววันครับ
แล้วก็ lucky in love ด้วย

#9 By โก๋สิจ๊ะ on 2007-08-01 19:31

แค่กๆ...สำลักความหวาน



เอ่อ....ยังไม่มีเรื่องให้ตัดสินใจ ๕๕๕๕๕๕๕



และ อย่าเป็นมะเร็ง ถ้าเป็นก็ต้องเขียนบลอคห้ามเลิก เลิกปุ้บขอให้ป่วยปั้บ


และ...พระคุ้มครองน่ะจ๊ะ
อ้อ....ฟังเพลงไม่ได้อ่ะ....เนทเต่า..แต่พยายามฟังได้ตั้ง 30 วินาทีแน่ะ
ยังไงก็ขอให้คุณพี่หายป่วยไวไว จะได้อยู่ถึง 88 ปีแบบมีความสุขกายสบายใจ

ความรักของคุณพี่ช่างน่าเศร้ามากค่ะ ยังไงขอให้โชคดีมีชัยนะคะ ส่วนเพลงรักที่อยากให้น้องแต่ง รอไปก่อนนะคะ น้องแต่งหลุดคอนเซปไปไกลแล้ว เอิ๊ก ๆ
เม้นท์ไว้หายหมด
เอาเป็นว่าสรุปเห็นด้วยว่าควรไปบวชทำกุศลให้ตัวและพ่อแม่ด้วย และถ้าแรงพอก็อาจจะทำให้กรรมเก่าอ่อนแรงด้วย
ที่รักคุณถ้าเข้ามาอ่านน่าจะรู้นะว่าคุณกำลังต้องการกำลังใจจากเค้า ทำไมต้องรอถึง 6 เดือน มันนานนะเข้าใจไม๊
สีทนได้แต่ใจเฮียมันจะทนได้เร้อ ถนอมน้ำใจกันหน่อยนะคุณที่รัก

#12 By ตุ้มเป๊ะ on 2007-08-01 20:45

มิน่าวันนี้ไม่ค่อยดีเลย


ความจริงก็มีเรื่องให้คิดเหมือนพี่มนุษย์ในกล่องเหมือนกัน คือเรื่องเปลี่ยนงาน อยากเปลี่ยนมาก ทำอะไรก็ไม่ถูกใจเจ้านาย แถมเจ้านายมองเราว่าไม่มีประสิทธิภาพ โดนเพื่อนร่วมงานขโมยผลงาน เซ็งๆ แต่ติดที่เรียนอยู่ ถ้าลาออกตอนนี้ลำบากแน่ ที่ทำงานใหม่คงใม่ให้ลาหยุดระนาวแน่ๆ
ปล.โรคนี้นึกว่าเป็นเฉพาะในเมืองนอกนะคะ
คุณกล่องเข้มแข็งไว้นะครับ
กำลังใจ จากเพื่อนๆ มีเพียบคับ
ถึงอะไรจะเกิด เราก็ต้องเดินต่อไป
ปลายเดือนที่แล้ว ผมก็ว่าจะยื่นใบลาออกเหมือนกัน
ที่จริงตั้งใจไว้แล้ว
ผมทำงาน ไม่เกี่ยงว่าเหนื่อยนะครับ
ก็อยากเป็นคนแรกที่ตายเพราะทำงานหนักเหมือนกัน
แต่มันกินชีวิตที่เหลือน้อยๆของผมเยอะเกินไป
กะว่าจะยื่นขอออกสิ้นเดือนสิงหา
แล้วหนีไปนอนบ้านแฟนที่ภูเก็ตซักครึ่งเดือน
ก่อนตามแฟนไปอยู่ปัตตานีอีกซักครึ่งเดือน
ค่อยออกมาหางานทำ
แต่เห็นนายทำงานแล้วสงสาน
ดูๆ ตอนนี้ ยังไม่น่าจะไว้ใจใครรับงานเก่าผมต่อได้
ผมก็เลยไม่รู้ว่าผมจะทำงานเพื่อตัวเอง หรือเปล่า?
เลยคิดดูก่อน
.........
เมื่อพฤษภา
เพื่อนสนิทพึ่งหนีไปเกิดใหม่
เดือนที่แล้ว
แฟนเก่าผม พึ่งเจอมะเร็งทรวงอก
ผมว่าผมปลงชีวิตไปได้เยอะ
แต่ที่มีคนแนะนำ เป็นความคิดที่ดีนะครับ
คุณกล่อง บวชรึยัง?
มันเป็นอีกโลก ที่นก เล่าให้ปลาฟังยังไง ก็ไม่รู้เท่า บินไปดูเอง

เรื่องตัดสินใจสำคัญๆ ทีเปลี่ยนชีวิตของผม??
อืมม..มีคัรบ
ขอไปเล่าในห้องผมละกัน..
อ้อ.. นึกถึง Brokeback Mountain เหมือนกันคับ
"กำลังใจที่ดีที่สุด มาจากตัวเอง
เพราะต่อให้คนอื่นพูดอย่างไร
ถ้าเราไม่เข้าใจและลงมือทำด้วยต้วเอง
...มันก็เท่านั้น..."(งัยก็ขอส่งแรงจัยผ่านใยแก้วทั้งเรื่องสุขภาพกาย ส่วนเรื่องหัวจัยเข้มแข็งเอาไว้นะ)

โรคกรดไหลย้อนกลับ มันกลายเป็นเรื่องธรรมดา(นิยม)สำหรับผู้บริหารระดับค่อนข้างสูง.

เพลงเนี้ยะกลุ่มป้าชอบแปลงร้องเป็น มายด์อันเบ้อเร้ออออ 555.

#15 By รายละเอียดที่หายไป (58.9.121.104) on 2007-08-02 07:06

มะเร็งในระยะเริ่มต้น ถ้าเจอก่อนก็ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด
(แต่ ผมอ่านๆ แล้ว เฮียก็ไม่กลัวมันเลยเนอะ )
เคยอ่านเจอ คํากล่าวว่า
"ผมไม่ใช่คนป่วย ผมแค่เป็นมะเร็ง"

พักผ่อนซักพักก็ดีนะครับ
ไปเที่ยวธรรมชาติ
ไปปฏิบัติธรรม
ไปอยู่กับเพื่อนฝูง

บางครั้งถ้ามันเป็นไปไม่ได้
การไม่เจอหน้า ก็ มีความสุข
กว่าการที่ต้องเจอทุกวัน

(เฮ้อ ยิ่งใกล้ ยิ่ง เจ็บ)


เป็นห่วงจากใจจริง นะ ครับ
ขอให้ สุขภาพดีขึ้น นะครับ

#16 By riddler on 2007-08-02 07:08

เอาใจช่วยในทุกๆเรื่องนะคะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสุขภาพหรือความรัก


เคยมีเรื่องให้ต้องตัดสินใจเหมือนกันค่ะ แต่ด้วยความที่เป็นคนขี้ขลาด ก็เลยต้องเป็นอยู่เช่นเดิม
กลัวว่าถ้าหากเราเดินออกนอกเส้นทาง จะไม่มีที่ให้เรายืน

#17 By ป้าหมู on 2007-08-02 08:17

ถึงคุณมนุษย์ในกล่อง...

1.ไม่ไปทำงาน
พักบ้างก็ดีครับ เครื่องจักรยังต้องพักเลย เราเป็นคนนะครับ มีทั้งตัว มีทั้งหัวใจ ทั้งสองอย่างต้องการการพักผ่อนทั้งคู่นะครับ
2.ขายรถ
เปลี่ยนอะไรบางอย่างในชีวิตบ้างดีออก
3.รอเพื่อรัก
ความรักง่ายมากสำหรับคนสองคน แต่โลกนี้ไม่ง่ายพอครับ รอไหวรอต่อนะครับ แต่ถ้าไม่ไหวก็พยายามอีกนิดแล้วกัน

จากผมมนุษย์เพลง
ถึงเราจะรู้จักกันแค่ตัวหนังสือ แต่ผมก็เป็นห่วงคุณไม่น้อยเลยนะ

#18 By มนุษย์เพลง (203.144.240.229 /189.2.255.60) on 2007-08-02 09:18

พึ่งเปลี่ยนงานอะครับบ
แต่งานคุณพี่โหดจริง คิดถึงตัวเองสมัยที่เป็นทาสในเรือนเบี้ยเลยย หุหุ
อายุยืนจริงๆ ลูกชิ้นขอสัก70 พอและ

#19 By ลูกชิ้น on 2007-08-02 09:45

อืมมมมม


หายเร็วๆ ละกันนะครับผม

ส่วนคำถามนั้นนน



ของผมคงเป็นตอน ที่สอบไม่ติดมอปลาย รอบแรก

เลยต้องเลือกว่า จะเรียน โรงเรียนประจำจังหวัด หรือว่า จะดันทุรังอยู่โรงเรียนกลางทุ่งติดริมทางรถไฟต่อ

โดยเปลี่ยนไปเลือก สายศิลป์แทน

ซึ่งผมคิดว่า ผมไม่ถนัดซังนิดเลย
คิดนานมาก

หยุดเรียนไปสองวัน..


บางคนอาจจะหาว่า เวอร์


แต่สำหรับคนที่มีพี่สาวได้รางวัลเรียนดีอันดับหนึ่ง
ของโรงเรียนกลางทุ่งนั้น(จริงๆนะไม่ได้โม้)

มันเลยกดดันมาก

ว่าจะเป็นหัวหมาหรือ ขี้ตีน (ขออภัยหยาบคคาย) ราชสีห์

สุดท้าย ก็ เลือกเรียน สายวิทย์

ที่โรงเรียนกลางทุ่ง โดย ติดได้ โดยหวุดหวิดที่รอบสอง

เกือบไม่รอด ^^

#20 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2007-08-02 09:56

เล่นไม่ได้พักผ่อนขนาดนี้ ออกดีแล้วอ่ะคะ....ใช้แรงงานจริงๆ

ช่วงที่คุณมนุษย์ในกล่องกำลังว่างมี plan รึยังคะว่าจะทำอะไรให้ตัวเองพักผ่อนบ้างไม๊คะ... จะได้รู้สึกผ่อนคลาย สุขภาพก็จะดีตามด้วยคะ ไปเที่ยวๆๆๆๆ....

ปล. ขอให้คุณพระคุ้มครองค่ะ

#21 By วอร์ (125.24.146.232) on 2007-08-02 10:12

คุณมนุษย์ในกล่อง

อ่านแล้วเป็นห่วงสุขภาพคุณจังเลยค่ะ เพราะเคยเป็นโรคกระเพาะ เนื่องจากเครียดจากการทำงานเหมือนกัน ตอนนั้นทำงานเยี่ยงทาสจริงๆค่ะ เป็นหนักๆอยู่ประมาณ 6 เดือน หมอก็ดี จับส่งไปส่องกล้องในกระเพาะเลย เพราะกลัวว่าจะมีเลือดออกในกระเพาะ ทานยาก็สามารถช่วยบรรเทาอาการเท่านั้น แต่สิ่งที่ต้องทำคือ "ปล่อยวาง" ค่ะ เลยบอกที่ทำงาน ฉันจะกลับบ้าน 2 เดือน รักษาโรคกระเพาะ จะไม่จ่ายเงินเดือนก็ได้นะ ถ้าไม่ให้ ก็ขอลาออก
ยังไงอ้อมก็คิดว่า "การไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ" ให้เราได้ทำงาน มีเงินมากมาย แต่ป่วยต้องจ่ายค่ารักษาแพงๆ เข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น ขอมีเงินน้อยหน่อย แต่ไม่ป่วยดีกว่าค่ะ
อย่าลืม หาความสุขให้ชีวิตบ้างนะคะ

เรื่องความรัก ก็ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ ขอให้เข้มแข็งนะคะ

สำหรับคำถาม การตัดสินใจครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นในชีวิตอ้อมเหมือนกันค่ะ ไม่รู้จะออกหัวออกก้อย แต่คิดว่า เป็นสิ่งที่ได้ตรึกตรองดีแล้ว จึงทำ แม้ว่าจะไม่ได้อย่างที่หวังทุกอย่าง แต่ก็จะยอมรับกับผลที่ตัดสินใจค่ะ ส่วนเป็นเรื่องอะไร แวะไปอ่านที่บล๊อกนะคะ เพิ่งจะเขียนไปเมื่อวานเองค่ะ

แหม..ถ้าอ้อมอยู่เมืองไทย จะพาไปทำบุญ

สู้ๆนะคะ

#22 By Orm & Hai on 2007-08-02 12:03

1)ไม่ไปทำงาน -ดีใจด้วยที่ตัดสินใจได้เด็ดขาด ไม่เด็ดก็ไม่ขาดนะ แรก อาจเหงาเล็กๆ ต่อไปก็ชินเอง เชื่อว่าอย่างคุณว่างงานไม่นานหรอก
2)ขายรถ -ขายๆไปเหอะ รถใช้ๆไปราคายิ่งลด เอาแบบเราสิ มีแท็กซี่เจ้าประจำ(เชียงใหม่มีแท็กซี่มิเตอร์ แล้วนะไม่บ้านนอกแล้ว แต่ไม่วิ่งไปทั่วหาผู้โดยสาร ต้องโทร.ตาม) จะไปไหนไกลๆให้มารับที่บ้านเอา
3)รอที่จะรัก รักที่จะรอ-อันนี้ขอแนะนำด้วยความเห็นส่วนตัว ว่ารักได้แต่อย่ารอ เราว่าเสียเวลา อายุเราเหลือไม่เท่าไหร่(ไม่ค่อยแข็งแรงตั้งแต่เด็ก) ถ้ารอเขาเปลี่ยนใจหรือสังคมเปลี่ยน คงตายก่อนแน่ เลยเก็บไว้ในใจ จำวันดีๆเอาไว้ ปาดน้ำตาแล้วเดินหน้าต่อ อดข้าวดอกนะเจ้าชีวาวาย ไม่ตายดอกเพราะอดเสน่หา
ตอบคำถามนรก
อยากเป็นไก๊ด์มากกก เพราะชอบท่องเที่ยว
เอ็นท์ครั้งแรกไม่ติดเลยไปเรียนที่สถาบันสอนมัคคุเทศก์ ไม่ไหว เรียนๆโดดได้3กว่า เลยเอ็นท์ใหม่ติดภาคอีสาน ไม่อยากไป ตัดสินใจไปเพราะแม่อยากเห็นลูกรับปริญญากับในหลวง(แก่แค่ไหนหล่ะคิดดู ได้รับปริญญากับในหลวง)
จบกลับมา ไม่ยอมเข้ากรุงเทพเหมือนเพื่อนกลับมาทำงานที่บ้านเป็นไกด์เหมือนเดิม สุขภาพไม่ได้ นั่งรถแล้วเวียนหัวตลอด นังหันหลังก็ไม่ได้ ฝรั่งงง อีไก๊ด์คนนี้ พูดไม่มองหน้า นั่งรถนานๆ หลับก่อนมันอีก เลยเลิกเป็น เสียใจมาก
ญาติมาลากไปทำงานกรุงเทพฯ แล้วมีบริษัทฯใหญ่มากก แล้วสุขุมวิทชวนไปทำงาน ตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่คือ กลับบ้านมาดูแลพ่อแม่ ตกลงกับน้องว่า ต้องมีคนดูแลพ่อแม่ น้องแต่งงานแล้วเลยไปอยู่กับสามีที่แถวภาคตะวันออก การตัดสินใจครั้งนี้ไม่เสียใจเลย ได้อยู่กับพ่อจนวาระสุดท้าย
รักษาสุขภาพนะ ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐจริง ไม่ป่วยยังมีแรงลุกมาทำงานใช้หนี้ได้

#23 By สาวเหนือ (203.146.176.242) on 2007-08-02 12:17

อยากจะพักโรคกรดไหลย้อน ต้องงดทานกาแฟด้วย (เด็ดขาด ซักจิบก็ไม่ได้)

พักรักษาตัวนะคะ สำคัญที่สุด

เอนทรี่นี้ทำให้คิดถึงพี่คนนึงที่รู้จัก

ลาออกจากงานมาได้ไม่กี่เดือน ทั้งที่ตอนนั้นเงินเดือนแสนกว่า ๆ ประมาณ 5 เดือน เกิดช็อก ตรวจเช็คปรากฏว่าเป็นเนื้องอกในสมอง รักษาตัวอยู่ หวังว่าจะมีชีวิตเป็นเพื่อนกันนาน ๆ ตังค์ที่มีเหลือนิดกะเดียวเอง และหวังว่าเค้าคงจะเป็นคนที่อยู่ได้อย่างพอเพียงกับสภาพที่เปลี่ยนแปลงค่ะ

มีความสุขนะคะ อย่าคิดมากเลย ปวดหัวเปล่า ๆ

ปล. ขอบายเอนทรี่ที่แล้วนะคะ ขอบคุณมากจริง ๆ แต่ไม่สะดวกค่ะ เอาไว้อีกหลาย ๆ ปีข้างหน้าก่อนค่ะ ตอนนี้ก็รอค่ะ รอดูบรรยากาศกับการรวมพลเพื่อนบ้านกัน

creative thinking นัดกันไปไหว้พระเก้าวัดสิคะ ดีนะ แล้วค่อยไปกิน กับไปซื้อของก็ได้

#24 By tungmay on 2007-08-02 13:59

buggo : หางานใหม่ได้ยังครับ

แม่มายา : อวยพรเยอะมากเลยครับ
เรื่องบวชผมขอคิดนิดนึง ผมรู้ว่ามันดีมาก แต่ผมไม่ศรัทธาในศาสนาและพระเจ้าเท่าไรนักครับ
ตอนนี้กำลังดึงตัวคนมาดูแลอาม่าด้วยครับ

กะจิ๋วหลิว : งั้นใส่บาตรตอนเช้า แล้วตะลอนกินทั้งวันดีมั๊ยครับ

ปอน : ขอบคุณที่มอบความรักให้ครับ เหมือนเดิมอ่านไปหนึ่งรอบ แต่ไม่กล้าเม้นท์

veilchen : แง๊ ดีใจครับ นานๆเจอกันที ขอบคุณที่อวยพร

เจ้าชายน้อย : คุณชอบดู brokeback mountain หรือครับ ต้องการสื่ออะไรป่าวอ่ะ

TAO : ไอ้ bareback เนี่ย ผมแสดงแองครับ ไม่ต้องดู

โก๋สิจ๊ะ : เห็นด้วยครับ สุขภาพต้องมาก่อนเสมอ ส่วนเรื่องหัวใจ ตอนนี้ lucky ขึ้นมาเล็กน้อย ขอบคุณครับ

คุณจิ : ความรักหวานเยิ้มๆแบบนี้ไม่เคยทานสินะครับ ถึงได้สำลัก แค่กๆ


น้องฟ้า : ความรักมันไม่ได้หน้าเศร้าไปหมดนะครับ น่ายินดีครับ จะได้ทดสอบในตัวไปเลย ว่ารักกันจริงหรือเปล่า เรื่องเพลงไม่ต้องรีบครับ แต่ขอฟังชาตินี้นะครับ

ตุ้มเป๊ะ : ผมว่าผมเองน่ะอาจจะยอมแพ้ ตัวเค้าคนนั้นแกร่งกว่าผมมากครับ ผมถึงได้ชอบไง

ตั้งฉ่าย : ถ้ายังเรียนโทอยู่อย่าออกเลยครับ ผมรู้ว่ามันแพงมากๆ อดทนอีกหน่อย เดี๋ยวก็ผอมแล้ว เง้อ

จิ๊กโก๋ปากซอย : ผมเองอยากบวชนะครับ แต่ทำไม่ได้ เพราะไม่ศรัทธาเท่าไร พระพุทธเจ้าเป็นนักวิทยาศาสตร์ ลองมาหมดแล้ว พระองค์ถึงได้เห็นว่าการมีชีวิตอยู่มันจะทุกข์ไปเรื่อยๆ นิพพานจึงป็นทางออก ไม่ก็ปลงแล้วทำใจ บวชไปก็ไม่ดีขึ้นครับ เพราะผมไฮเปอร์มากๆ คิดดะไปหมด หมาเห่าก็คิด

เรื่องชีวิตคุณผมก็เห็นใจนะครับ จะเอากำลังใจช่วย มนุษย์ต้องพึ่งพากัน ถึงจะรอด

ป้าเอียด : วัยรุ่นเหมือนกันนะครับ ฟังเพลง "อันเบ้อเร้อด้วย" ชอบของใหญ่นะเนี่ย เพิ่งรู้ ฮุฮุ

riddler : ชอบมาก "ผมไม่ใช่คนป่วย ผมเป็นมะเร็ง" จะจำเอาไว้ครับ ตอนนี้ไม่แน่ใจจะได้พักผ่อนจริงหรือเปล่า พ่อ แม่วางแผนไว้ว่าจะให้มาบริหารธุรกิตที่บ้านต่อทันทีครับ เฮ้อ... เฮ้อ

ป้าหมู : safety first ครับ ถ้าไม่มั่นใจแล้วที่เก่ามัน solid มากก็ดีกว่าเปลี่ยนอะไรแล้ว ลุ่มๆดอนๆครับ รักป้าหมู ขอติด tag หน้าเชี่ยๆแต่ใจรักไว้ก่อน เริ่มเขียนแล้วแหละ แต่ยังไม่เสร็จ

มนุษย์เพลง : ขอบคุณครับที่ห่วงใย ผมเชื่อครับ แต่ไม่เชื่อใจตัวเองเท่าไรนัก ว่าจะรอไหวหรือเปล่า น่าจะไหวนะ งง มึนตึ้บ

ลูกชิ้น : ทาสในที่สุดก็เป็นไทครับ ขอให้งานใหม่ของคุณดีกว่าที่เก่า เจริญๆครับ

tomazzu : ตัดสินใจมาเป็นสายวิทย์ ได้เรียนวิศวะสมใจเลยสิครับ ถ้าเรียนสายศิลป์ตอนนี้จะไปเป็นอะไรแล้วเนอะ ช่างตัดผมหรือเปล่า หุหุ

วอร์ : การพักผ่อนของผมคือ ไปเที่ยวห้าง ช้อปปิ้ง ซื้อหนังสือมาซัก 50 เล่ม ไล่อ่านให้หมด แล้วออกไปซื้อใหม่ครับ

คุณอ้อม : เรื่องปล่อยวางนี่ยากมากจริงๆครับ ผมทำไม่ค่อยได้เลย แม้แต่เรื่องเล็กๆ ขอบคุณครับที่เป็นห่วง

สาวเหนือ : ชะตาชีวิตจบลงคล้ายกันเลย ต้องมาดูแลคนแก่
เพิ่งจะรู้ว่าเชียงใหม่มี taxi meter แล้วนะเนี่ย เจิรญแล้ว
เรื่องความรัก คนนี้ผมต้องรอครับ เพราะเค้าโดนใจผมมาก ระหว่างรอก็ไปหาครูฝึกแทนครับ

ตังเม : เลิกกาแฟนี่ เหมือนให้เลิกรักแฟนเลยครับ จะทำได้มั๊ยนะ
ถ้าเจอกันเอาลูกมาอวดด้วยนะครับ

#25 By มนุษย์กล่อง on 2007-08-02 17:02

ใจไม่ดี อ่านแล้วใจไม่ดี รักษาสุขภาพให้มาก ไปหาหมอให้รู้แน่
ทราบว่ามีหลายคนบอกแล้วว่าให้ไปปฎิบัติธรรม ตัวเรากลับขอเสนอว่า ให้ออกเดินทาง อย่าเอามือถือไป หรือเอาไปให้ปิดเสีย ออกเดินทาง มันต้องมีบ้าง ที่ๆคุณมนุษย์ในกล่องอยากไปมานานแล้ว ถ้าอยากไปกับพ่อแม่ ก็ให้ไปคนเดียว โกหกไปว่าไปทำงาน ถ้าอยากไปกับคุณแฟน ก็ให้ไปคนเดียว บอกว่าจะไปเซอร์เวย์ดูลาดเลาก่อนพาไปจริง (ฮ่า!) แล้วไปให้ไกลๆ ทำตามใจตัวเองให้ถึงที่สุด
อยากให้ทำตามใจตัวเองบ้าง ฟังดูบ้า แต่คุณมนุษย์กล่องน่าจะต้องการเวลาพักจริงๆ ไม่ใช่พักแบบตอแหล เดี๋ยวซักพักโทรศัพท์มา เดี๋ยวซักพักอาม่า ซักพักญาติตาม ถ้าเป็นอย่างนี้เรียกพักตอแหลค่ะ

อยากจะบอกว่าป๊าเราก็เป็น = =;; โทรศัพท์ดัง ดังแล้วอยู่ไม่ได้ ก็ต้องไป วันไหนอะไรก็ต้องไป อืม

ปล. บ้านไม่ได้อยู่ซอยสุขุมวิทนั้นค่ะ แค่อยากเปิดร้านขายข้าวแกงเฉยๆ

#26 By songsage on 2007-08-02 20:31

จริงค่ะ เรื่องสุขภาพสำคัญ ความสุขในชีวิตก็สำคัญนะ ยังไงซะทุกปัญหาย่อมมีทางออก ใจเย็นๆค่ะไปพักผ่อน ผ่อนคลายสมอง ปฏิบัติธรรมบ้างก็ดีไม่ต้องไปวัดก็ได้ไปที่ที่สบายใจ ทำอะไรที่สบายใจทำแล้วใครไม่เดือดร้อน เมื่อใจมีแสงสว่างคุณก็จะมองเห็นทางออกของทุกปัญหา

#27 By แกะดำ (58.9.32.86) on 2007-08-02 22:29

ไม่ได้เข้ามาอ่านนานเลยค่ะ
ลุง ^^ เป็นไงบ้างเอ่ย

ความรักหวานชื่นมื่นเลยนะคะ
ของหนูไม่เห็นว่ามันจะหวานเลย อิจฉา.....

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
หนูคงจบออกมารักษาไม่ทันแหล่ะ...
ไม่ทันการน่ะ

อ่อ.. ที่มีนัดกันวันที่ 18 ส.ค.
ถ้าลุงไม่ลืมอ่า อย่าลืมนึกถึงกันด้วยเน้อ
หนูจะ 18 ปีวันนั้นแล

ไว้จะมาอ่านอีกหลังสอบนะ
คิดถึงลุงจังเลย ^^

#28 By N'wan on 2007-08-02 23:15

ดีค่ะ..พักผ่อนมากๆ
ทำจิตใจให้เข้มแข็งนะคะ
ใจดี..กายก็ดีตามไปด้วย

#29 By |:| ShaKo |:| on 2007-08-03 10:58

ผมใช้เวลารอคนบางคนตั้งสองปีกว่าแน่ะครับ แถมอยู่ไกลกันเกือบครึ่งโลก การสื่อสารก็ขัดข้อง เขียนเมลล์ตอบโต้กันแต่ก็ไม่บ่อยนัก การรอคอยมันทรมานมากเลยล่ะ กว่าจะครบเวลาก็กัดกร่อนอะไรต่างๆระหว่างเราสองคนไปเยอะแยะ ไม่เราก็เขาที่เปลี่ยนแปลงไป ใครมากใครน้อยก็อยู่ที่ความมีน้ำอดน้ำทนมากกว่ากัน
ตอนที่เริ่มรักกันมันหาสาเหตุไม่ได้
แต่พอเลิกกัน เหตุผลมีเป็นร้อยแปด แถมไม่รู้อีกว่าจะเลือกอันไหนมาเป็นเหตุผลหลัก เหตุผลที่อีกคนฟังแล้วเจ็บปวดน้อยที่สุด

เฮ้อ ผมชักเพ้อเยอะเกินไปละ
God bless you ครับ

#30 By มนุษย์เพลง (203.144.240.229 /189.2.255.60) on 2007-08-03 14:52

มาอีกแล้วล่ะคุณมนุษย์ในกล่อง : เอนทรี่นี้มุขฝืดนะคะ

เข้ามาตอบคำถามนรกค่ะ

ซึ่งไม่รู้ว่าการตัดสินใจอะไรสำคัญที่เปลี่ยนแปลงชีวิต

เคยคิด ๆ ว่า "เรานี่คนโง่จังเลย" ที่คิดว่าชีวิตมันไม่ได้มีอะไรมาก คิดว่าไม่ได้หนักหนาสาหัสอะไร

แต่ ณ ครั้งหนึ่ง ที่ตัดสินใจลาออกจากที่ทำงานเดิม มันมีสาเหตุมาจากอะไร ๆ มากมาย : ความเหนื่อยความเครียดเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว (ความรักซึ่งหนักมาก ๆ) เรื่องเพื่อน (ปากปีจอ) และเรื่องสภาพรอบข้าง มันปะปนไปหมด

ณ จุดนั้นคิดว่า พอแล้วล่ะ อยากจะเปลี่ยนแปลงชีวิต อยากจะหลุดจากตรงนั้น ก่อนลาออกผู้บริหารเรียกไปคุยด้วย บอกให้อยู่ก่อน ให้พักผ่อน ไม่ต้องทำงานก็ได้ ให้เข้ามาแต่ไม่ต้องทำงาน ไปห้องสมุด อ่านหนังสือ หรือยังไงก็ได้ เพราะเค้าไม่อยากให้ลาออก (เหตุผลตอนนั้นคือเรียนต่อในสาขาที่ไม่ตรงกับงานในเวลาทำงาน) ก็ไม่เอาอะไรทั้งนั้น จะออกอย่างเดียว คิดว่าถ้าเรารับข้อเสนอ คือ 1. ทำไม่ได้หรอก ก็ยังจะทำงานอยู่ดีถ้าเข้ามาทำงาน 2. ถ้าทำแบบข้อเสนอได้ เพื่อนร่วมงานคงมองว่าเห็นแก่ตัวแน่ ๆ ความสัมพันธ์ไม่เหมือนเดิม ปากปีจอ ก็จะเริ่มหนักกว่าเดิม

สรุป : ยังไงก็ไปแน่ๆ

ลาออกมา แต่งงานค่ะ ได้งานใหม่อีก 2 เดือนต่อมา ซึ่งชีวิตเปลี่ยนแปลง (ดูแล้วดีจังเนอะ) แต่เปลี่ยนไปอีกแบบเลยละ คนละมุมกับชีวิตเดิม เห็นอะไรอย่างที่ไม่เคยเห็น ในสิ่งที่ดูเหมือนว่าดี ก็ไม่ใช่จะดีไปซะทุกเรื่อง และก็ไม่ใช่จะเลวร้ายไปซะทุกเรื่อง มันปะปนกันค่ะ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะพอใจแบบไหน ทั้งหมดทั้งปวงอยู่ที่ใจทั้งนั้น

เราไม่สามารถเปลี่ยนคนอื่นให้ได้ดังใจเรา ต้องเปลี่ยนและปรับที่ตัวเอง ไม่ได้ก็ต้องทำใจนะคะ (ยากมาก ๆ)

แต่ยังไงที่สำคัญ : พักเถอะค่ะ พักกาย พักใจ พักผ่อนค่ะ ทำชีวิตให้มีความสุขอย่างที่เคยบอกนั่นแหละค่ะ

พูดยาว (อัพบลอกในเม้นท์แทนคุณมนุษย์ในกล่องซะแล้วค่ะ)

ดูแลตัวเองค่ะ

#31 By tungmay on 2007-08-03 16:29

เฮ้อ อดไปแน่ๆ เที่ยวให้สนุกนะครับ

#32 By riddler on 2007-08-03 22:30

ไม่ได้เข้ามาซะนานเลยครับ สบายดี สุขภาพเป็นอย่างไรบ้างครับ ผมงานโคตรยุ่งเลยอะ

ปล. รูปประจำตัว ดูเหมือนตัวละครในซิมป์สัน เลยครับ ผมละชอบดูมากๆ

#33 By หนุ่มชุดดำ on 2007-08-03 23:19

songsage : ขอบคุณครับที่แนะนำ ที่ๆผมอยากไปคือเขาค้อเพชรบูรณ์ เพื่อนไปเปิดรีสอร์ทที่นั่น อยากไปช่วยเขาปลูกต้นไม้ จัดสวนเหมือนกัน อากาศดีมาก ห่างไกลความเจริญ ไม่มีพวก big c, lotus

แกะดำ : แง๊ ใจมันไม่ค่อยมีแสงสว่างน่ะครับ ทางออกเลยไม่ค่อยเห็น แต่ตอนนี้เริ่มมองเห็นสิ่งที่ต้องทำแล้วครับ คือช่วยงานพ่อแม่ก่อน

dokatta : ทำไมน้องถึงได้โคตรๆเด็กเลยนะครับ เรียนหมอดีแล้ว เงินเดือนเยอะมากๆครับ ไม่หวั่นแม้วันมามาก เอ๊ย แม้เศรษฐกิจจะทรุดตัว ขยันๆนะจ๊ะ

shako : ขอบคุณครับ ตอนนี้ก็ดีขึ้นมานิดนึงแล้วนะครับ สังเกตจากการไปยิม

มนุษย์เพลง : แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้างครับ หายเครียดหรือยัง

ตังเม : ผมสังเกตุจากภาษาที่คุณเขียนแล้วในหลายๆอ็นทรี่ ผมก็พอเดาๆได้ว่าอะไรมันไม่เป็นไปตามหวังเลยครับ ผมเป็นกำลังใจช่วยคุณตังเมอยู่ครับเพื่อน้องบลิงค์ บิวท์ ที่น่ารัก หรือ มนุษย์กล่องเบอร์ 2 กับ 3 ครับ

riddler : คุณโอ้ครับ ผมว่าเราคงได้ไป 18 ส.ค. ครับ หรือไม่ก็เลื่อนไปเดือนหน้าเลย เพราะ 19 ต้องไปลงประชามติครับ แล้วหลายคนก็ติดธุระ รอดูอีกทีดีกว่า คุณ old mustang คอมยังซ่อมไม่เสร็จเลยมั๊ง

หนุ่มชุดดำ : ฮือๆ นึกว่าจะไม่มาแล้วครับ
สุขภาพตอนนี้ดีขึ้นนิดนึง แต่ยังอ้วกอยู่เป็นบางครั้ง อย่าโหมงานนะครับ เดี๋ยวหมดแรง

#34 By มนุษย์กล่อง on 2007-08-04 08:38

ในที่สุดจอมมารพีก็กลับมาอีกครั้ง ตามคำเรียกร้อง (ใครวะเรียกมึง)
อยากให้พักเยอะๆ สุขกับชีวิตในปัจจุบันและอนาคตครับหว่ะเฮ้ย
ร่างกายและจิตใจมันต้องออกเดินพร้อมๆกัน สามัคคีกันถึงจะไปโลดครับ (กูเองยังทำไม่ได้เลยหว่ะครับ)
ยังไงก็ขอให้สุขภาพกายและใจแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆทุกวันครับ วันนี้ให้ดีกว่าเมื่อวาน และพรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้
ขอพระเจ้า และพระคุณเจ้า อวยพรและคุ้มครองให้แข็งแรงหายดีไวๆครับ
แวะไปปากหมาที่บล๊อก(กู)ได้นะครับ จะรอ

#35 By -Press F5- on 2007-08-04 10:42

ดูแลสุขภาพมาก ๆ นะครับ พี่มนุษย์ในกล่อง

#36 By เด็กจิตตก on 2007-08-07 16:20

คุณมนุษย์ในกล่องฮับ
ไปวันที่ 18 กันใช่มะครับ
ผมอยากไปด้วยเหมือนกันอ่ะ
คอนเสิร์ตเสร็จแล้วตามไปได้ไหมอ่ะครับ
ผมดูที่พารากอนอ่ะครับ รอบสี่โมงเย็นครับ น่าจะเสร็จเกือบทุ่มนึง

#37 By มนุษย์เพลง (203.144.240.229 /189.2.255.60) on 2007-08-09 08:46