มนุษย์กล่อง 's blog

อย่าตกใจกับหัวข้อเอ็นทรี่วันนี้ ยังครับ ยังไม่ได้แปลงเพศ หรือคิดจะตัด จูรุด แต่อย่างใด

เนื่องจากในเอ็นทรี่ Love Tag ผมได้เปิดเผยชิ้นส่วน อวัยวะในตัว โดยการเอารูปมือของตนเองมาโชว์ต่อสาธรณชน ซึ่งมีแฟนๆมากมาย บอกว่า มือ ของผมสวยมาก ทั้งขาว เรียว งาม เล็บก็ดูดีมีชาติตระกูล ไอ้ตัวผมก็งง ก่งก๊ง โก๊ะสิครับ ไอ้นิ้วที่สั้น อ้วน กลม เหมือนเจี๊ยวผม เอ๊ย มะขามป้อมเนี่ยนะครับ ที่เรียกว่าสวยงาม ซึ่งทำให้ผมสงสัยว่า เฮ้ย มือคนอื่นมันน่าเกลียด อัปลักษณ์กว่าของผมอีกหรือนี่ ทำไมเขาชมเรากันจัง มองในอีกแง่นึง นี่ขนาดแค่มือนะครับ ยังงามระหงส์ได้ขนาดนี้ แล้วถ้าเอารูปหน้าตัวเองมาโชว์เนี่ย มันจะโคตรหล่อแค่ไหนกันครับ เฮอะๆ

(ผู้อ่าน : ไอ้บ้า ชมตัวเองก็เป็นว่ะ ทุเรศ
มนุษย์กล่อง : อ้าว อย่าบอกนะ ว่าคุณชมตัวเองทุกวัน ว่าน่าเกลียด อัปลักษณ์ ดูไม่ได้
ผู้อ่าน : แม่ม หล่อจริงหรือเปล่าไม่รู้
มนุษย์กล่อง : ถ้าไม่หล่อจริง แล้วแม่กรูจะชมทุกวันว่ากรูหล่อด้วยเหตุผลอันใด
ผู้อ่าน : ถุย ทุ้ย ถุยๆๆๆๆๆๆ)

วันนี้เลยถือโอกาส โชว์ให้เห็นกันจะๆ ทั้งหน้ามือและหลังมือ แถมสอนวิธีการรักษามือ ทำอย่างไรให้มืองดงาม และแถมสอนวิธีการดูดวงจากลายมือ (อีกแล้วครับท่าน) ท่านผู้มีเกียรติท่านใด ไม่เชื่อเรื่องโหราศาสตร์ การทำนายต่างๆ อย่าเพิ่งของขึ้น มือเท้าสั่นจะเตะผมนะครับ ผมไม่ใช่ผู้ร้ายนะค้าบบ กลัวแย้วค้าบบ (ใครงงกลับไปอ่านคอมเม้นท์จากเอ็นทรี่ หมอดูคู่หมอเดา บางคนทำร้ายจิตใจผมมากเลยครับ พูดแบบว่าจะกินเลือดกินเนื้อ ไปดูจิๆๆๆ พูดแบบว่า กูไม่เชื่อเรื่องพวกนี้เว้ย) แต่ก็ไม่เข็ดนะครับ เพราะชอบความรุนแรง ซาดิสท์ S & M

การที่มีมือสวยงามแบบนี้ได้ เกิดจากความวิริยะอุตสาหะ ต้องใช้ความอดทนขั้นสุดยอด แต่ก่อนทั้งแขนผมจะดำมาก เพราะชอบใส่เสื้อแขนสั้น แต่ตอนนี้ขาวแล้ว โดยมีสูตรลับเฉพาะดังนี้

1. ล้างตูดให้อาม่า วันละ 3 รอบ เวลา 24.00 น., 3.30 น., 06.00 น. เป็นเวลา 1 -2 ปี โดยใช้ฝักบัวเปิดแบบแรงดันแรงสุดๆฉีดผ่านร่องก้นอาม่า แล้วเอามือถูไถตามร่องและรูตูด สิ่งที่คุณจะได้คือวิตามินครบตั้งแต่ A ถึง Z ไม่ต้องกินแครอท ไม่ต้องเอาผักมาฝาก ถูไถไปเรื่อยๆจนอุจจาระที่ติดอยู่หลุดออกมาหมด แล้วตามด้วยสบู่เหลวปริมาณ 500 ซี.ซี. ล้างทั้งก้นอาม่าและมือตนเอง

2. ใช้ผ้าหมาดๆเช็ดก้นอาม่า แล้วอย่าลืมเช็ดมือตัวเองด้วยล่ะ

3. ในกรณีที่มีเศษอณู อุจาระติดตามซอกเล็บ ให้นำแปลงสีฟันที่ไม่ใช้แล้ว จุ่มน้ำ และจิ้มผงซักฟอกแบบเข้มข้น (แบบที่ใช้ในโรงงานอุตสาหกรรมเท่านั้น) แล้วขัดตามซอกนิ้วอย่างรุนแรง บางครั้งควรใช้ฝอยเหล็กขัดหม้อ เล็บคุณจะขาวมากถึงมากที่สุด แล้วฝ่ามือคุณจะเปล่งปลั่ง มือคุณจะมีสีสีชมพูอ่อนๆ สวยงามเป็นที่สุด

4. เมื่อทำตามข้อ 3 แล้วยังรู้สึกว่าไม่สะอาด หรือมีกลิ่นติดมือ หรือ สงสัยว่าเอ๊ะ ทำไมเล็บกูเป็นสีเหลืองวะ ให้เอามือจุ่มลงไปในถังผงซักฟอก แล้วยกออกมาขัดต่อ ทำตามข้อ 3 และ 4 ไปจนกว่าจะมั่นใจครับ ส่วนใหญ่จะกินเวลา 15 นาที ต่อ 1 ยก

5. นานๆครั้งอาม่าจะมอบ มอยส์เจอไรซ์เซอร์ แบบเข้มข้น หรือที่เรียกว่า เซรั่ม ให้กับผม โดยการอุจจาระเป็นลาวาน้ำจิ้มหมูสะเต๊ะ ตรงเตียงนอน เลอะไปทั้งเตียง ผ้าห่ม เสื้อผ้า และตามตัว อันนี้จะได้รับเซรั่มเต็มๆ ตั้งแต่มือถึงหัวไหล่ เพราะต้องยกตัวอาม่า โดยช้อนตรงก้นและหลัง ขึ้นมาบนรถเข็นแล้วไปห้องน้ำต่อ

6. บางครั้ง เซรั่มอาม่า มาแบบสึนามิ มี after shock เป็นระลอกๆ ทำให้ตัวผมได้รับเซรั่มไปด้วยในขณะที่กำลังยกอาม่า ถือเป็นโชคสองชั้น เท่านั้นยังไม่พอ ตอนเอาน้ำฉีดทำความสะอาด เซรั่มยังกระเซ็นกระเด็นไปแปะตามศรีษะ ลำคอ หน้าอก บางทีเข้าปาก เรียกได้ว่าบำรุงกันทั้งตัว แบบสปาครบสูตร

ด้วยเหตุนี้เองมือของผมจึงได้สวยงามแบบนี้ เหมือนคำโฆษณาของลอรีออล คุณค่าที่ดิฉันคู่ควร

มือซ้าย

มีอขวา

(หมายเหตุ นิ้วกลางมือซ้ายของผม จะมีก้อนเนื้อยื่นออกมา แบบผิดรูปร่างเห็นได้ชัด เพราะตอนเด็กซนมาก เจอเครื่องจักรโรงงานที่บ้าน ตัดนิ้วขาดกระเด็น เลือดกระจาย แต่หมอต่อได้ เก่งมากๆ แต่ต่อเบี้ยวว่ะ ตอนนั้นไม่ร้องไห้ วิ่งไปเก็บนิ้วส่วนที่เจอตัด ซึ่งกระเด็นตกลงไปที่พื้น แล้ววิ่งไปหาแม่ ซึ่งทำงานอยู่พาไปหาหมอ)

ไหนๆก็เห็นลายมือกันแล้วขออธิบายเกร็ดความรู้การอ่านลายมือนิดๆครับ จริงๆรู้ไม่เยอะหรอกครับ แต่ลายมือของเรานี่แหละคือ map ชะตาชีวิตเรา (ท่านผู้อ่านบางคนอาจแย้ง อ้าว แล้วคนพิการแต่กำเนิดไม่มีแขน คนเกิดอุบัติเหตุแขนขาด ล่ะ ไม่มีชะตาชีวิตหรือไง ผมเองก็ไม่รู้ครับ (โว้ย) ไม่ค่อยได้สนใจเท่าไร แต่เชื่อเรื่องพวกนี้)

ที่ผมจำได้อย่างเดียวตามที่เคยไปดูมาตอนเด็กๆคือที่มือขวาของผม จะมีเส้นยาวๆ ลากจากซ้ายไปขวา (จากฐานนิ้วก้อยลงมาครึ้งนิ้วไปที่ฐานนิ้วชี้) เป็นเส้นแนวนอน ยาวไม่โค้ง ตัดตรง เส้นนี้ตามหลักคือเส้นอะไรไม่รู้ แต่หมอดูบอกว่า การที่เส้นนี้ยาวขนาน ตัดจากขอมมือด้านซ้ายไปด้านขวาแบบนี้คือ เป็นคนชะตาขาด ไม่ใช่หมายความว่าเป็นคนอายุสั้น หรือเจี๊ยวสั้น แต่อย่างใด แต่เป็นคนเด็ดขาด ไม่ยอมใคร อารมณ์บางครั้งสามารถรุนแรง จนถึงขนาดฆ่าคนตายได้ เอาความคิดตนเองเป็นใหญ่ อันนี้ก็ไม่รู้นะครับว่าจริงมั๊ย ยังไม่เคยฆ่าคน เฮอะๆ

มือเรายังสามารถบ่งบอกอะไรได้อีก เท่าที่จำได้คือให้ดูตรง อุ้งมือ หรือ ฝ่ามือ หว่า
ไม่รู้เรียกถูกหรือเปล่าแต่มันคือบริเวณเนื้อนูนๆ ตรงฐานของนิ้วโป้งอ่ะครับ เขาบอกว่าตรงนี้ถ้าเนื้อนูนมากแสดงว่ารวย มีเงินเยอะ ก็ไม่รู้จริงหรือเปล่า แต่ของผมนูนมากๆ แต่ทำไมไม่มีเงินเก็บวะ

ไหนๆก็พูดเรื่อง คุณค่า แล้ว ขอโม้เรื่องความภูมิใจอีกนิดนึงครับ
สืบเนื่องจากไปอ่าน เอ็นทรี่ ครั้งล่าสุดของความภูมิใจ ของคุณ Theo อ่านแล้วนึกถึงตัวเอง ตั้งแต่ทำงานมาเป็นสิบปีไม่เคยมีความภูมิใจเลย มีแต่ความบัดซบ ชอกช้ำ แต่ความภูมิใจแรกในชีวิตเกิดขึ้นตอนเรียน ป. โท ซึ่งสอบได้ที่เปอร์เซ็นต์สูงสุดในชั้น จากนักเรียน 120 คน พูดง่ายๆคือเกรด 4.00 อ่ะครับ รวมทั้ง วิทยานิพนธ์ ความยาว 200 หน้าด้วย เป็นคนเดียวที่ได้ A+++ (ไม่ได้โม้ เพราะมีหลักฐาน) เลยได้โล่รางวัลเกียรติยศ พร้อมสายสะพาย และมงกุฎไข่มุกล้อมเพชรของ Mikimoto แล้วส่งจูบ น้ำตาจะไหล ปากสั่นเครือ พูด Oh My God หรือ Oh No ไม่ใช่แระ อันนั้นมัน Miss Universe

เอ้า เชิญชม รางวัลนี้ชื่อ Srisakdi Charmonmans Prize หรือ รางวัล ศ. ดร. ศรีศักดิ์ จามรมาน ซึ่งท่านเป็นคณบดีในขณะนั้น ผู้แจกรางวัลคือ บราเดอร์ มาติน หรือ ดร. ประทีป โกมลมาศ ซึ่งเป็นคนที่ผมยอมกราบแทบเท้าเลยว่าเก่งมากๆ ชื่อเสียงท่านขจรไกลไปถึงต่างแดน แม้แต่ท่านทูตของอเมริกา อังกฤษ และอีกหลายประเทศมากมาย ยังซูฮกเลยครับ ในวันเกิดท่านจะตรงกับวันคริสมาสพอดี ท่านจะได้รับกระเช้าจากสถานทูตมากมาย

ขอย้ำ น้องๆท่านใด หรือใครมีลูกแล้วก็อ่านผ่านๆไว้ครับ
วัตถุในรูปด้านบนนี้ เป็นโล่ห์ที่ผมได้ตอนรับใบปริญญา ในปี 2002 (ทำไมแก่แบบนี้) ตอนขึ้นไปรับที่ศูนย์สิริกิต์ต่อหน้าคนกว่า 2 พันคน และผมได้รับเพียงคนเดียวจากทั้งคณะคอมพิวเตอร์ มันเท่ห์และภูมิใจม๊ากมาก

แต่

ตอนนี้ ณ but now มันไม่มีค่าเชี่ยอะไรเลยครับ มีประโยชน์อย่างเดียวคือกล่องแดงๆของมันมีผิวขรุขระดี เหมากะกับการเอามาทำเป็นที่รอง เมาส์แบบออพติคัล ผมเคยเขียนไว้แล้ว วันใดที่เงินเราเกิดหมด น้ำท่วมโลก คุณเดินเอาไปขายใครเพื่อแลกกับเงิน หรือแม้แต่เศษอาหารก็ไม่ได้อะไรทั้งนั้นครับ เพราะมันไม่มีค่า น่าเศร้าที่สุด ที่ความฝันสูงสุดของนักศึกษาเป็นได้แค่ขยะใน ชีวิตจริง

แต่

มันมีประโยชน์ตอนที่ชีวิตนักศึกษาเพิ่งจะจบลง ในขณะที่ ชีวิตจริง คือการทำงาน เพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น
หลังจากผมได้โล่ดังกล่าวแล้ว มีจดหมายปลิวว่อนจากบริษัทมากมายเกือบ 30 บริษัท เรียกให้ไปทำงานทั้ง TPI, Shell, ปตท, CP, เครือสหพัฒน์ทั้งหลาย และอื่นๆมากมาย ทั้งๆที่ไม่ได้ส่งใบสมัครไปครับ รวมทั้งมหาลัยในต่างประเทศด้วย ทำให้เรามีโอกาสที่ดีขึ้น โดยมีเงินเดือนสตาร์ทค่อนข้างสูงและเราสามารถเล่นตัวได้ครับ

ขอให้น้องๆที่ยังเรียนอยู่ จำใส่ใจไว้ว่า เงินพ่อแม่ที่หาให้เรามาเรียนนั้น มันเหนื่อยยากลำบากน้ำตาเล็ดแสนเข็น มากๆ ขอแค่เพียงน้องๆตั้งใจเรียนแค่ 4 ปีเท่านั้นเอง เอาให้ได้ GPA เกิน 3.00 เข้าไว้ อย่างน้อยเพื่อให้พ่อ แม่ดีใจแล้ว น้องจะไปลิ่ว ฉิว นำหน้าคนอื่น อย่ามัวแต่รำพึน รำพัน ห่วงแฟน ห่วงเที่ยว ห่วงดูหนัง ห่วงอิสรเสรี บ้าบอ เมื่อเรียนจบแล้วน้องจะไป กิน ขี้ ปี้ นอน ที่ไหนก็ได้ครับ ไม่มีใครสนแล้ว

ขอเน้น ไม่ได้คิดสั่งสอนน้องๆครับ รู้ว่าไม่ใช่พ่อแม่ เพียงแต่ทุกวันนี้หลังเลิกเรียน จะเห็นคนแต่งชุดนักเรียน นักศึกษา เดินเล่น ในห้าง ดูหนัง กันจนดึกดื่น จนตอน 2 ทุ่มผมกลับบ้าน ยังเห็นนั่งจีบกันในห้างอยู่ คุยโทรศัพท์มือถือกัน แบบไร้สติ เห็นแล้วเจ็บใจ ทำไมตอนเด็กๆผมไม่มีแฟนหล่อๆวะ เอ๊ย ไม่ใช่ เสียดายเงินแทนพ่อแม่ ลูกๆห่วงเที่ยวมากกว่าเรียน เบื้อหลังเงินที่เผาผลาญกันสนุกสุดเหวี่ยงอยู่นั้น คือหยาดเหงื่อพ่อ แม่ทั้งนั้นครับ

จบแระ

ปล.1 วันนี้ตอนเย็นที่ Central World จะมีการเปิดตัว Hotel and Resort และ Bangkok Convention Center ใหม่ จะเนียนไปร่วมงานด้วย

ปล.2 ตอนนี้เศรษฐกิจ บัดซบมากๆ มีรถที่คนผ่อนไม่ไหว เจอไฟแนนซ์ยึด เดือนละเป็นพันๆคัน อีกไม่นานฟองสบู่คงแตกอีกรอบ ระวังไว้ครับ

ปล.3 จะทำอะไรควรตั้งใจทำ รู้ให้ลึกๆ อย่าสนใจแต่เฉพาะขอบเขตงานหน้าที่ ที่ตัวเองรับผิดชอบเท่านั้น เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข แก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย ไม่ใช่แระ